يك سؤال ساده درباره پودر لباسشويي

کد خبر: ۴۶۸۹

تاریخ: ۲۰ دی ۱۳۸۶ - ۱۴:۰۴

يكي از بينندگان «تابناك» در پيامي نوشت: در يکي از شرکت‌هايي که در زمينه توليد پودر، آن هم با تناژ بالا، فعاليت مي‌کند، مشغول به کار هستم. دولت، توليدکننده را مکلف مي‌کند تا مواد اوليه وارداتي را با ارز آزاد خريد نمايد و پودر توليد کند و به قيمت مصوب به فروش برساند و در انتهاي سال، مابه‌التفاوت قيمت ارز را دريافت نمايد.

از طرفي اين مبلغ در بهترين شرايط پس از يک سال پرداخت مي‌شود که خود باعث کاهش نقدينگي توليدکننده مي‌گردد و از طرفي به کل توليد توليدکننده تعلق نمي‌گيرد؛ براي مثال اگر ظرفيت توليد توليدکننده‌اي 60.000 تن در سال است، در ابتداي سال دولت اعلام مي‌کند که سهميه توليد اين شرکت به طور مثال 20.000 تن است و تنها به اين ميزان مابه‌التفاوت پرداخت خواهد شد و باقي را اگر توليد کني، بايد با ارز آزاد توليد کني اما بايد به قيمت مصوب بفروشي.

به اين مسائل وقتي شرايطي مثل تحريم نيز اضافه شود، توليدکننده را مجبور مي‌کند مواد اوليه وارداتي خود را بيش از پيش خريده و دپو نمايد که اين امر، خود باعث بلوکه شدن نقدينگي در گردش او مي‌شود در نتيجه شرايط بحراني مالي توليدکننده، اول حقوق‌بگيراني چون ما و سپس مردم شريف را تهديد مي‌کند.

اما سال‌هاست در ذهن امثال ما سؤالي نقش بسته که شايد کسي پيدا شود بدان پاسخ دهد و آن اين‌كه چرا پودر و بعضي اقلام شوينده كه شامل يارانه‌هاي آنچناني است، فروشنده براي فروش آن، ميلياردها تومان هزينه تبليغات در تلوزيون مي‌دهد و براي فروش جنس يارانه‌اي، سکه طلا يا خودرو يا ديگر انواع جوايز مي‌دهد!؟

اگر هدف دولت محترم، حمايت از قشر آسيب‌پذير جامعه است، بهتر نيست که با آزادسازي قيمت، باعث ايجاد رقابت و افزايش کيفيت شده و در صورت نياز به پرداخت يارانه، به ميزان مورد نياز و تشخيص از توليدکنندگان خريده و با قيمتي پايين‌تر در اختيار قشر آسيب‌پذير قرار دهد و يا حتي با چند توليدکننده قرارداد ببندد تا با نام تجاري خاصي، توليد نموده و به دولت و يا فروشگاه‌ها تحويل نمايد.

به اميد سرافرازي هر چه بيشتر ميهن اسلامي‌مان