تشریح درگیری خونین دیدار فوتسال مشهد

کد خبر: ۴۶۷۷۲۷

تاریخ: ۲۸ دی ۱۳۹۳ - ۱۱:۵۶

سرمربی تیم فوتسال تاسیسات دریایی با اشاره به درگیری‌های به وجود آمده در پایان دیدار این تیم برابر فردوسی مشهد گفت: باید به حال این فوتسال گریه کرد. خدا را شکر که در این درگیری‌های خونین کسی کشته نشد.

به گزارش خبرنگار مهر، دیدار تیم‌های فوتسال فردوسی مشهد و تاسیسات دریایی که شنبه شب در مشهد برگزار شد حواشی زیادی داشت و درگیری‌های فیزیکی به وجود آمده در پایان این بازی جامعه فوتسال را تحت تاثیر قرار داد. وحید شمسایی مربی - بازیکن تیم تاسیسات دریایی در گفتگو با خبرنگار مهر ضمن ابراز تاثر از اتفاقات رخ داده به تشریح این ماجرا پرداخت.

به حال این فوتسال گریه کنیم

فکر می‌کنم با اتفاقاتی که شنبه شب رخ داد دیگر باید به حال فوتسال ایران گریه کرد. هر آنچه که نباید در یک فضای ورزشی رخ می داد دیشب اتفاق افتاد. واقعا از این اتفاقات بهت زده هستم. خدا را هزار بار شکر می‌کنم که کسی کشته نشد. واقعا اگر فکری به حال این اتفاق نکنند و خیلی راحت از این اتفاق بگذرند به آدم هایی باج داده‌اند که در آینده دست به هر کاری خواهند زد. باید شدیدترین برخوردها را داشته باشند و این افراد را از فوتسال دور کنند.

معرفت به خرج دادیم

ما برای برگزاری این بازی همه گونه معرفت به خرج دادیم. قرار بود بازی ساعت 4 بعد از ظهر شروع شود که گفتند به خاطر پخش مستقیم آن را یک ساعت دیرتر شروع می‌کنند و ما هم گفتیم هیچ ایرادی ندارد و خوشحال می‌شویم که مردم بازی فوتسال را تماشا کنند. برای این کار مجبور شدیم بلیت پرواز را تغییر دهیم و هزینه آن را هم پرداخت کردیم. آنها هم به ما لطف کردند و یخچال‌های مربوط به تیم ما را پر از میوه و آب میوه کردند که واقعا کار خوبی بود و این رفتار خوشحال‌مان کرد چون به تیم ما احترام گذاشته بودند.

اتفاقات قبل از بازی

وقتی بعد از گرم کردن وارد سالن شدیم به یکباره برق سالن قطع شد و 55 دقیقه طول کشید تا نور سالن برگردد. بدن بازیکنان کاملا سرد شده بود و نور هم خیلی کم شد طوری که منوچهر نظری ناظر داوری و بازی به من گفت با این نور می‌توانید بازی نکنید ولی مردم در سالن بودند و نمی‌خواستیم به آنها دهن کجی شود. حتی با اینکه مصطفی نظری گلر تیم ما می‌گفت توپ را به خوبی نمی‌بیند اما بازی را شروع کردیم.

شب قبل از بازی هم یک تصمیم دیگر گرفته شده بود و آقای نصیرلو داور خوب ما که قرار بود این بازی را قضاوت کند به یکباره تغییر کرد اما اعتراضی نکردیم. کاری هم نداریم که در جریان بازی قضاوت چگونه بود. ما بازی با جلو بودیم و در یک دقیقه پایانی روی اشتباهات خودمان برتری را از دست دادیم و مساوی کردیم. این را به حساب داور یا مسایل دیگر نمی‌گذارم چونکه خودمان باید قدرتمندانه بازی می‌کردیم و دروازه را بسته نگه می داشتیم.

هجوم به داخل زمین

همه چیز بعد از سوت پایان بازی زده شد. انگار ما شدیم اسرائیلی و همه سالن ریختند داخل زمین که بازیکنان ما را بزنند. یکسری افراد که کت و شلوار داشتند و بج مربوط به تیم مقابل روی کت آنها بود روی سر مسئول تدارکات تیم ما ریختند و او را به باد کتک گرفتند که چرا در بازی رفت توهین کرده بود. من در همان بازی رفت که این حرف‌ها را زدند نزد آنها رفتم و از تک تک اعضای تیم مشهدی عذرخواهی کردم ولی آنها برنامه ریزی کردند که در بازی رفت او را به باد کتک بگیرند.

سرمربی فردوسی هم‌سن بچه من است!

آقای نعمتی سرمربی تیم فردوسی مشهد متولد 71 است. این آقا فقط 4 سال از بچه من بزرگتر است و دیدم از یک طرف می دود که تدارکات ما را بزند. آقای نعمتی تو همسن بچه من هستی و حالا حالاها باید بدوی تا در این فوتسال جای کوچکی برای خودت پیدا کنی. تو فکر کردی اگر کسی پول آورده هر کاری می‌توانی انجام بدهی؟ همه این اتفاقات برنامه ریزی شده بود و خدا را شکر که کسی کشته نشد.

دوربین‌ها را شکستند

من داشتم با دوربین واحد مرکزی خبر و دوربین استانی خراسان صحبت می‌کردم که خبرنگار آنها گفت شما خیلی صبر دارید در این جو هیچ واکنشی نشان نمی‌دهید. آنها در حین درگیری‌ها برق سالن را خاموش کردند و هر دو دوربین را گرفتند و زدند شکستند تا چیزی ضبط نشود. با هر زحمتی بود فرار کردیم و خودمان را به رخکتن رساندیم که ماموران انتظامی آمدند و از ما محافظت کردند. هر کسی می‌آمد یک فحشی می داد و می‌رفت. فقط آمده بودند بزنند.

سر مصطفی نظری را شکستند

وقتی بیرون از رختکن رفتیم باز هم ریختند روی سر بازیکنان ما. سر مصطفی نظری را شکستند و موبایلش را خرد کردند. دندان یکی از بازیکنان ما را شکستند. طوری امیر شمسایی را زدند که دنده اش زده بیرون. از امیر شمسایی آرام‌تر در این فوتسال داریم؟ چرا با او این کار را کردند؟ ما نه کلانتری رفتیم و نه شکایتی کردیم که سر و دندان بازیکنان ما را شکستند. فقط جان خودمان را نجات دادیم.

جواب زن و بچه بازیکنان را چه کسی می‌داد؟

تیم ما نه قهرمانی می‌خواهد و نه برد. ما فقط می‌خواهیم در آرامش فوتسال بازی کنیم و لذت ببریم. در آن شرایط هر چه به افتخاری زنگ زدیم هم جواب تلفن ما را نداد. آقای افتخاری به این مسایل ورود کن. اگر کسی کشته می‌شد چه کسی جوابگو بود؟ اکثر بازیکنان ما زن و بچه دارند آنوقت جواب زن و بچه آنها را چه کسی می‌داد؟ من امیدوارم که خدا را در نظر بگیرند و این آدم‌ها را از فوتسال کنار بگذارند. بازیکنان آنها تک تک به من زنگ زدند و عذرخواهی کردند ولی اسم آنها را نمی‌آورم تا باشگاه آنها را اخراج نکند.

ارسال به