انجمن منتقدان فیلم آمریکا و بهترین فیلم ۲۰۱۴

انجمن ملی منتقدان فیلم آمریکا، «خداحافظی با زبان» اثر جدید «ژان- لوک گدار» را به عنوان بهترین فیلم سال ۲۰۱۴ برگزیدند.

کد خبر: ۴۶۴۶۹۱

تاریخ: ۱۸ دی ۱۳۹۳ - ۰۴:۰۰

به گزارش همشهری آنلاین، برندگان چهل‌ونهمین دوره جوایز انجمن ملی منتقدان فیلم آمریکا شب گذشته در حالی معرفی شدند که ژان- لوک گدار با فیلم «خداحافظ زبان» توانست عنوان بهترین فیلم سال 2014 را به خود اختصاص دهد.گدار برای کسب این جایزه با آثاری از «الخاندرو ایناریتو»، «مایک لی» و «ریچارد لینکلیتر» رقابت کرد.

خداحافظ زبان؛ آخرین‌حرف ژان لوگ‌گدار

لینکلیتر اما با فیلم «پسربچگی» موفق شد، جایزه بهترین کارگردانی را از آن خود کند. جایزه بخش بهترین فیلمنامه به «هتل بزرگ بوداپست» اثری از «وس اندرسون» تعلق گرفت. «آقای ترنر» ساخته «دیک پوپ» در بخش بهترین تصویربرداری برنده شد.

هتل بزرگ بوداپست؛ سورئال اما دلنشین

کن ۶۷؛ آقای ترنر ساخته‌ی مایک لی

به گزارش اسکرین دیلی، جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد به «تیموتی اسپال» از فیلم «آقای ترنر» اعطا شد و «ماریون کوتیلارد» برای هنرنمایی در «دو روز، یک شب» به عنوان بهترین بازیگر نقش اول زن از دید هیأت داوران انجمن ملی منتقدان فیلم برگزیده شد.

۲ روز و یک شب؛ به‌ دنبال قرص‌ نانی که از کف‌ رفته

ژان لوک گدار در سال 1965 خرس طلای جشنواره برلین را برای فیلم «آلفاویل» کسب کرد. وی همچنین دو نشان افتخار سزار را در سال‌های 1987 و 1998 و یک شیر طلای جشنواره ونیز را در سال 1982 برای مجموعه فعالیت‌های سینمایی‌اش و یک شیر طلای دیگر را در سال 1983 برای فیلم «نام کوچک؛ کارمن» در جشنواره ونیز کسب کرد. علاوه بر آن، در سال 2010 یک اسکار افتخاری نیز برای قدردانی از تمام فعالیت‌های سینمایی گدار به وی اعطا شد.

گدار درباره سبک فیلم‌سازی‌اش توضیح می‌دهد: نحوه فیلم‌سازی من همانند شیوه‌ای است که دو یا سه نوازنده جاز آهنگ می‌سازند. در واقع لزوما هیچ سناریوی نوشته‌ای وجود ندارد، بلکه ما موضوعی را انتخاب می‌کنیم سپس بازیگران آن را ایفا می‌کنند و در نهایت فیلم سازمان یافته و تدوین می‌شود. هیچ دیالوگ از پیش تعیین‌شده‌ای در کار نیست و تنها چند کُلاژ و یادداشت وجود دارد که پیوند آن‌ها به ساخت یک فیلم می‌انجامد.

سینمای «گدار» در عرصه سینمای جهان منبعی برای سایر کارگردانان دیگر محسوب می‌شود، اما گدار نیز در فیلم‌هایش تلاش کرده از سکانس‌های فیلم‌های پیش از خود و علاوه‌بر آن نقاشی نقاشانی چون «رنوار» و دیگر نقاشی‌های معروف در طراحی صحنه‌های فیلم‌هایش بهره ببرد.