نگاه شما: سرباز معلم ؛ چالش یا فرصت ؟

بخش «نگاه شما» برای ارائه و معرفی «نگاه» مخاطبان «تابناک» به همه موضوعات است. هر مخاطب «تابناک» می‌تواند با مد نظر قرار دادن شرایط همکاری با این بخش، «نگاه» خود را ارسال کند تا در معرض دید و داوری دیگر مخاطبان قرار گیرد.

کد خبر: ۴۶۲۸۷۳

تاریخ: ۱۳ دی ۱۳۹۳ - ۱۱:۰۹

اسدی:  زمانی که طرح سپاه دانش در کشور ما اجرا شد ( از سال 1342 تا 1357 ) شرایط خاصی در کشور حاکم بود و بیشتر مردم در شهر و روستا بی سواد بودند و فارغ از برخی حاشیه هایی که درباره ی سپاه دانش آن زمان مطرح شده و می شود ، اصل این اقدام کار مناسبی بوده است و افزودن بر تعداد باسوادهای جامعه ( حتی در حد خواندن و نوشتن ) هم خود دستاورد مهم و قابل توجهی بوده است . اما در عصر حاضر وضعیت کمی متفاوت تر شده است . شاید بعضی از مردم بگویند : فرستادن یک سرباز معلم به روستایی دورافتاده که کلاً 5 الی 10 نفر دانش آموز دارد ، برای مردم روستا هم غنیمت است و بهتر از بی سوادی مطلق است . ....

اما کسانی که در میان 10 مدرسه ی موجود در شهر هم دنبال بهترین مدرسه و بهترین معلم می گردند یا خود مسؤولان وزارت و ادارات آموزش و پرورش ( و سایر مسؤولین ارشد و غیر ارشد کشوری و لشکری ....) که مدارس عادی تحت مدیریت خودشان را هم قبول ندارند ، و برای تحصیل فرزندشان دنبال مدارس ویژه میگردند ، آیا حاضرند که یک سرباز معلم به بچه ی آنها درس بدهد ؟

در کار معلمی به نظر من اهمیت آگاهی به روش ها و فنون تدریس حتی بالاتر از میزان دانش و محفوظات معلم است . یک معلم با مدرک لیسانس که روشها و فنون تدریس را به خوبی بلد باشد و عملاً به کار ببرد ، بسیار بهتر از معلمی است که مدرک دکترای( واقعی ؟!) دارد اما اصول و فنون تدریس را بلد نیست . یکی از معایب عمده ی نظام آموزشی ما غلط بودن روشهای تدریس است . ( در کتاب زنگ بیداری در مورد روشهای تدریس در مدارس به طور مفصل بحث کرده ام .)

من بعد از حدود 20 سال کار تعلیم و تدریس ( که همواره در کار خود جدی هم بوده ام ) هنوز هم قبل از حضور در کلاس درس به اصلاح روشهای تدریس خود می اندیشم و پیوسته از خود می پرسم که آیا روشی بهتر از این وجود ندارد که این مطلب را به دانش آموزان یاد بدهم ؟ ....

در طول این چند سال ، تعداد معدودی از سرباز معلم ها را دیده ام که در کار خود تلاش بسیار جدی داشته اند ( یکی از انگیزه های جدیتشان این است که در محیط کار مورد قبول واقع شده و به استخدام آموزش و پرورش درآیند. ) اما عیب کار از اینجا شروع میشود که از آغاز آموزش و پرورش نوین تا به امروز اغلب روش تدریس های غلط و ناقصی در مدارس ما حاکم و رایج بوده است و این سرباز معلم محترم هم ( که مثل هر انسان محترم دیگری دوستش داریم و قبولش داریم ) در این مدارس ناقص تربیت شده است و در طول کمتر از دو سال ( با انواع دلهره های گفتنی و ناگفتنی فراوان ! ) فرصت آزمون و خطا و ابداع روش تدریس جدید هم وجود ندارد .

فعلاً سخن کوتاه می کنم و فقط از شما مخاطب محترم می پرسم که آیا حاضرید به خودتان یا فرزندتان یک سرباز معلم درس بدهد ؟

در مورد علل کمبود بودجه های آموزش و پرورش و ... ( که یکی از علل به کار گرفتن سربازمعلم ها در مدارس کشور است ) در کتاب زنگ بیداری مطالبی را بیان کرده ام و در مجال دیگری هم مطلبی خواهم نوشت . .....