ناکامی قرمز و زردهای سرزمین چکمه‌ای

سال صفرِ رُم

کد خبر: ۴۶۲۴۰

تاریخ: ۱۳ ارديبهشت ۱۳۸۸ - ۱۷:۴۱

«چه تلخ و چه تیره» چزار چزارینی در بیان شرایط فصل جاری جالوروسی این جمله را به زبان می‌آورد تا بیش از پیش وضعیت ناگوار زرد و قرمزهای پایتخت نمایان شود. جالوروسی در لحظات بسیار سخت و تاریکی به سر می‌برد. پس از شکست سنگین برابر یووه و از دست دادن داربی شهر و شکست مقابل آبی و آسمانی‌های ایتالیا، سنگینی این لحظات کاملا احساس شد.

به نوشته وطن امروز، در کنار این نتایج افتضاح، موضوع فروش رم و واگذاری این باشگاه به گروهی متشکل از آلمانی‌ها، سوئدی‌ها و ایتالیایی‌ها تمرکز رم را برهم زد تا رم را به تلخی و تیرگی توصیف کنیم. این حقیقت دارد، نمی‌توانیم مثبت و خوب بیندیشیم، امسال جالوروسی تیم فصل گذشته نیست. زمانی که رم بازی می‌کند، زمانی که رم به میدان می‌رود شباهتی با تیم درخشان فصل گذشته ایتالیا و اروپا ندارد. رم فصل را با قدرت شروع کرد. در همان ابتدا چنان حس می‌شد که تیم اسپالتی می‌تواند در کنار اینتر رقابت نزدیکی داشته باشد اما به مرور متوجه شدیم که رمی‌ها می‌توانند در کنار میلان ویووه مبارزه کنند.

فاصله از اینتر زیاد شد تا نشان دهد که تیم اسپالتی می‌توانست با اینتر مانچو رقابت کند اما با اینتر مورینیو مشکل دارد. به پایان فصل گذشته نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که رقابت نزدیک و فشرده تا هفته پایانی ادامه داشت و شاید اینجاست که باید قبول کنیم، اسکودتوی اینتر مانچینی برای این مربی جوان باور نکردنی بود، پیروزی که از هنر و اندیشه مانچو بزرگ‌تر به نظر می‌رسید.

با این شرایط رمی‌ها با تغییراتی راهی میدان شدند تا فصل جدید را برای رقابت با سیاه و آبی‌ها و کسب اسکودتو آغاز کنند.

نقش‌ها تغییر کرد، خولیو باپتیستا از راه رسید و با مسؤولیت‌پذیری بالا تیم را به شرایط آرمانی نزدیک‌تر کرد، تکنیک و تاکتیک رم بهتر و هماهنگ‌تر به کار خود ادامه داد اما خیلی زود به مشکل برخورد. مشکل کاملا روشن و واضح است. این تیم بیش از بیش به کمک و یاری کاپیتان توتی وابسته شده بود. زمانی که فرانچسکو توتی در ترکیب تیم بود، رم را مقتدر و بی‌نظیر می‌دیدیم.

مربی در دنیای دیگری سیر می‌کرد و روزهای خوب و خوش سپری می‌شد اما اگر تنها در یک دیدار سزار رم در ترکیب قرار نداشت، تیم با فاجعه روبه‌رو می‌شد، شرایط به طرز عجیبی دگرگون می‌شد و در نتیجه نتایج دیدارها از دست می‌رفت. این حقیقت دارد، توتی، رم است و اسپالتی این موضوع را به خوبی می‌داند و به نمایش او در تیم اعتقاد دارد. تیم با نبود و غیبت او مانند شروع فصل نیست و این کمبود در طول فصل و در شرایط سخت به خوبی دیده شد.

مصدومیت قهرمانان
نبود فرانچسکو تنها مشکل و معضل جالوروسی نبود. با گذشت نیمی از فصل آلبرتو آکوئیلانی میدان‌دار رم شد. به خوبی در ترکیب جا گرفت و هنر و استعداد ویژه خود را نمایان ساخت. نمی‌توان از نمایش بی‌نقص و موثرش گذشت.

آلبرتو درخشید و به درخشش ادامه داد اما مصدومیت! این مشکل باور کردنی نبود. او باید تحت عمل جراحی قرار می‌گرفت و در نهایت فصل برای این پدیده استثنایی تمام شد. با اتمام فصل برای آکوئیلانی باید گفت که فصل برای جالوروسی نیز به پایان رسید و سرنوست سیاه رمی‌ها حیات خود را برای سرنگونی فعلی قرمز و زرد‌ها آغاز کرد.

اسپالتی در کنار خود، توتی و آکوئیلانی را نمی‌دید و به مرور پروتا و دونی نیز اضافه شدند. دونی نیز جراحی شد تا فشار برای‌ بازگشت فرانچسکو بیشتر شود. او باید باز می‌گشت. باید با مصدومیت خود می‌جنگید تا آمادگی بازگشت را کسب کند.

سزار شهر رم با درد و سختی به ترکیب بازگشت و نخستین تاثیرگذاری او در دیدار برابر یاس‌های بنفش ایتالیا بروز یافت. چزار پراندلی پیش از بازی در استادیوم فرانکی ابراز امیدواری کرد که توتی در این دیدار غایب باشد. اما توتی به ترکیب بازگشته بود، با این حال می‌دانستیم که او مانند همیشه و شروع فصل نخواهد بود.

انگیزه‌ها و رابطه‌های بر باد رفته
بله می‌دانیم، زمانی که همه چیز به خوبی پیش می‌رود به خوبی باز خواهیم گشت. همه در مجموعه رم دوست و هم‌تیمی هستیم و زمانی که در ترکیب قرار نمی‌گیریم برای دیگر دوستان آرزوی موفقیت و برای تیم آرزوی پیروزی می‌کنیم.

با این حال رم ازگردونه رقابت‌های لیگ قهرمانان خارج شد و با این اوصاف بازیکنان و مربیان برای فصل آتی برنامه‌ریزی کردند تا شاید سال آینده در اروپا موفق‌تر ظاهر شوند. آینده باشگاه تحت تاثیر قرار گرفت. باید یک سال پیش برویم تا به آرزوهای بر باد رفته خود دست یابیم. اما انگیزه‌های منفی همچنان بر قوت خود باقی‌مانده بود.

روزلا سنسی شرایط خوبی نداشت و فشار زیادی را متحمل می‌شد. مدیر جالوروسی به شرایط و زندگی حرفه‌ای تاکید داشت و معتقد بود باید با قدرت زندگی کرد؛ بنابراین در نخستین اقدام قرارداد لوچانو اسپالتی را برای دو فصل دیگر تمدید کرد تا از نظر مربی با مشکل روبه‌رو نشود و در این بخش با آسودگی به کار خود ادامه دهد. سنسی در واکنش به این تمدید قرارداد تاکید کرد که «می‌دانیم در روزهای پایانی به سر می‌بریم، شاید به توافق کامل نرسیم. با این حال این قرارداد رضایتبخش است».

زندگی در شرایط فروش
سوال این روزها، این ساعت و این لحظه. بدون استثنا تنها یک موضوع را دنبال می‌کند. رم به فروش می‌رسد. از گوشه و کنار خانواده سنسی خبر می‌رسد که این خانواده علاقه‌ای به فروش رم ندارند اما تنها باور و اعتقاد بر این است که با فروش به سروسامانی بزرگی دست خواهند یافت و به بزرگی نزدیک خواهند شد.

برنامه‌های ارزشمندی در نظر گرفته شده، ساخت یک استادیوم بزرگ و مجهز با امکاناتی پیشرفته و خرید بازیکنان و مهره‌هایی مشهور و توانا. اما با کدام بودجه؟ شاید یک گروه آلمانی و سوئدی بتواند گره‌گشای جالوروسی شود و تیرگی قرمز و زرد را به روشنایی بگراید. با این حال مطمئنا با این توافق و بیان موافقت سنسی یک مالک و صاحب جدید برای رم از راه خواهد رسید که کمی ناملموس خواهد بود.

آینده رم چنین خواهد بود
درهای ورودی بازار نقل و انتقالات باز است و مبالغ و برنامه‌های رم در حال بررسی است. بازیکنان بزرگی که به دنبال پیراهن‌های باشگاه‌های معتبر و مطرح‌اند و در کنار آنان مدیرانی که می‌کوشند مهره‌های ارزشمند را جذب کنند. فرانچسکو توتی نخستین نامی است که در ذهن‌ها تداعی می‌شود. آیا توتی، کاپیتان و اسطوره رمی‌ها از این تیم خواهد رفت؟

با رفتن توتی پرونده رم بسته می‌شود؟ با فروش باشگاه و ورود یک مالک جدید با گروهی تازه رم همان تیم همیشگی خواهد ماند؟ و هزاران سوال دیگر. آلبرتو آکوئیلانی گزینه بعدی است. او خواهان زیادی دارد، باشگاه‌ها منتظر کوچک‌ترین اختلافی هستند.

در این میان یوونتوس بیشترین سود را خواهد برد. یک سال از خواسته بیانکونری برای جذب او می‌گذرد و امیدها به حضور او با این شرایط پررنگ‌تر. مکسس، گزینه بزرگ میلانی‌ها. یک مدافع مستحکم و خشن که می‌تواند درد روسونری را با رفتن مالدینی ترمیم کند. به این ترتیب رم با این شایعات به حیات خود ادامه می‌دهد و این جمله در ذهنمان بار دیگر تداعی می‌شود که چه تلخ و چه تیره.