سنت‏های ایران در آغوش باز مردم آمریکا؛

از سمینار دانشگاه شیکاگو تا زورخانه چهار هزار متری آتلانتا

ورزشهای زورخانه‏ای پیش از آنکه بتواند در ایران جایگاه خود را حفظ کند و صرفاً به برنامه‏ای برای مراسم افتتاحیه مسابقات، سمینارها و کنفرانس‏ها تبدیل نشود، در خارج از مرزهای ایران در حال توسعه است و در آمریکا که ورزشهای پولساز حرف اول و آخر را می‏زند، آنچنان پررنگ ظاهر شده که اینچنین توجهی را در ابعاد مختلف جلب کرده است و باعث شده سنت‏های ایران در آغوش باز مردم آمریکا قرار گیرد.

کد خبر: ۴۵۹۵۹

تاریخ: ۱۱ ارديبهشت ۱۳۸۸ - ۲۳:۰۰

ورزشهای زورخانه‏ای که در سطح کشور طی سال‏های اخیر نتوانسته لفظ توسعه نیافتگی را ادا کند، این بار به همت فدراسیون بین‏المللی ورزشهای باستانی در سطوح فراملی به شکلی غیرقابل باور در حال گسترش است و جایگاه خود را در میان کشورهای اروپایی و آمریکایی تثبیت می‏سازد.

به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک، فدراسیون بین‏المللی ورزشهای زورخانه‏ای که در طول چند سال اخیر با تنگ نظری برخی اشخاص، با مشکلات فراوانی برای توسعه در سطح کشورهای مختلف جهان روبرو شده و علی‏رغم تاکیدات بزرگان نظام، به واسطه آنکه سهمی به برخی اشخاص که هیچ محلی از اعراب در این رشته داده نشد، عمدتاً به واسطه ارتباطات مسئولان ارشد آن علی‏الخصوص محسن مهرعلیزاده و امیر امیرحسینی توانست مسیری که برای توسعه آن در نظر گرفته شده بود، با آرامش و به دور از دغدغه‏های معمول طی کند.

در چنین فضایی که به نظر می رسد، شاهد رشد چشمگیر و توسعه فراگیر ورزشهای زورخانه‏ای میان جمعیت جوان کشورمان نبوده‏ایم و جمعیت جوان عمدتاً جذب رشته‏های غربی یا شرقی می‏شوند، جاذبه‏های زورخانه و آداب و حرکات منحر به فرد آن، نظر مردم آمریکا را تا حدی جلب کرد که نه تنها زمینه احداث زورخانه در یکی از شهرهای بزرگ ایالات متحده آمریکا فراهم شده و ابزارآلات زورخانه در این کشور ساخته شد، بلکه مراکز علمی این کشور در برنامه‏های خود برگزاری سمیناری را برای بررسی این مجموعه ورزش دارای قدمت تاریخی، در نظر گرفت.

پرويز عابدی رئیس کنفدراسيون ورزشهای زورخانه آمريکا که قبلاً وعده احداث زورخانه را در این کشور داده بود، در دیدار سید امیر امیرحسینی دبیرکل فدراسیون بین المللی ورزشهای زورخانه‏ای از آمریکا، از طی مراحل نهایی برای احداث این زورخانه چهارهزارمتری در آتلانتا مرکز ایالت جورجیا خبر داد که وسعت فضای درنظر گرفته شده برای احداث زورخانه بیانگر استقبال مردم آمریکا و همچنین ایرانیان مقایم این کشور از این ورزش جذاب است.

اين زمين در شمال شهر آتلانتا از طرف عابدي براي ساخت زورخانه خريداري شده و مقرر است مطابق با سنت‏ها و ویژگی های زورخانه‏های ایران ساخته شود، برای افزایش جاذبه تا حدودی با مدرنیته گره خواهد خورد و بر این مبنا آن گونه که در طراحی اولیه در نظر گرفته شده، علاوه بر گود استاندارد، دارای سفره‌خانه سنتي ايراني، پارکينگ، سرويس بهداشتي، رختکن، دوش و فضاي سبز و مجهر به امکانات روز خواهد بود.

علاوه بر این یکی از دوستداران این رشته اصیل ایرانی با سرمایه‏گذاری در ورزشهای ورزشهای زورخانه‏ای، مقدمات ساخت وسایل خاص این رشته از جمله میل باستانی را فراهم ساخت که وقوع چنین اتفاقی در آمریکا نکته‏ای جالب توجه به نظر می‏رسد و از وجود بازار مناسب این وسایل در آمریکا خبر می دهد که ریسک سرمایه گذاری را در آن کاهش داده است.

اما تنها زمینه توسعه این ورزش به لحاظ سخت‏افزاری فراهم نشده و در حوزه سخت افزاری نیز دانشگاه نورث وسترن شیکاگو پس از رایزنی‏ با خشایار صرافی مسئول ورزشهای زورخانه‏ای در شیکاگو، خواستار برگزاری سمینار ورزشهای زورخانه‏ای در سال 2010 به میزبانی این دانشگاه معتبر شد که این مسئله پس از ملاقات دبیرکل فدراسیون بفدراسیون بین‏المللی ورزشهای زورخانه‏ای از این داشنگاه مورد توافق نهایی قرار گرفت تا این مرکز علمی مطرح سال آینده میلادی در سمیناری که هنوز محورهای آن مشخص نشده، به بررسی میراث ماندگار ایرانی بپردازد.

در این اوضاع به نظر می‏رسد، ورزشهای زورخانه‏ای پیش از آنکه بتواند در ایران جایگاه خود را حفظ کند و صرفاً به برنامه‏ای برای مراسم افتتاحیه مسابقات، سمینارها و کنفرانس‏ها تبدیل نشود، در خارج از مرزهای ایران در حال توسعه است و در آمریکا که ورزشهای پولساز حرف اول و آخر را می‏زند، آنچنان پررنگ ظاهر شده که اینچنین توجهی را در ابعاد مختلف جلب کرده است و باعث شده سنت‏های ایران در آغوش باز مردم آمریکا قرار گیرد.

تحقق فراگیری ورزشهای زورخانه‏ای در ایالات متحده آمریکا و کشورهای اروپایی مشابه بزرگ ترین گامی خواهد بود که در راستای بین المللی ساختن این رشته برداشته می‏شود و بر این اساس انتظار می رود برخی مسئولان داخلی به دور از حسادت و غرض ورزی، در عوض کارشکنی برای اطرافیان این مجموعه، درصدد توقیت آن برآیند و به این روند سرعت ببخشند تا در چنین مسیر همواری برای توسعه فرهنگ زورخانه، دست اندازهای داخلی همچون جلوگیری از اختصاص اعتبارات به متولی بین المللی این رشته منجر به فرصت‏سوزی نشود.