آرسنال در مسيري تازه

کد خبر: ۴۵۸۰۶

تاریخ: ۱۰ ارديبهشت ۱۳۸۸ - ۱۴:۳۰

بعضي باشگاه‌ها و بعضي مربيان را نبايد به هيچ شكلي فراموش‌شده و كوچك شمرد. آرسنال نمونه كاملي از يك باشگاه سازمان‌يافته و بزرگ است.

به نوشته جام جم، اين باشگاه لندني، اين فصل را ضعيف‌تر از هميشه شروع كرد و كار را تا آنجا پيش برد كه همه را به اين فكر انداخت كه بايد در اين فصل، منتظر بدترين پايان ممكن براي آنها باشيم. در ميانه‌هاي فصل، افت تيم آرسنال هواداران اين باشگاه را از آينده نگران كرد.

آنها مي‌ترسيدند كه مبادا براي اولين بار پس از 13 سال، در پايان فصل بين 4 تيم برتر جزيره نباشند. نتايج خوب آستون‌ويلا هم به اين قضيه دامن مي‌زد. همان موقع بود كه منتقدان آرسن ونگر، اين موضوع را كه دوران او در آرسنال به سر رسيده است در رسانه‌ها مطرح كردند.

آنها نتايج ضعيف آرسنال در ميانه‌هاي فصل را بهانه كردند و جوان‌گرايي دوباره اين مرد فرانسوي را در شروع فصل زير سوال بردند.

روز اول اكتبر سال 1996 مردي پا به ورزشگاه هايبري گذاشت كه نامش در تاريخ باشگاه آرسنال جاودانه خواهد ماند. ونگر، هجدهمين مربي تاريخ آرسنال و اولين مربي غيربريتانيايي و غيرايرلندي آرسنال بود. پيش از او بروس ريوچ مربيگري آرسنال را به عهده داشت، ولي اين مربي هم نتوانست به دوران نزول باشگاه لندني پايان دهد؛ دوراني كه پس از كنار رفتن جورج گراهام مشهور شروع و به قيمت تعويض 4 مربي ظرف يك سال تمام شد.

در دوران حضور ونگر، آرسنال در فوتبال جزيره به يك باشگاه كاملا متفاوت تبديل شده است. با او ديگر از آن بردهاي يك بر صفر دوران جورج گراهام خبري نبود، چون ونگر خواهان بازي تهاجمي است. او مرد كارداني است كه همواره به دنبال كشف استعدادهاي جوان است. ونگر از معدود مربياني است كه با دستي تقريبا خالي به مصاف تيم‌هاي متمول مي‌رود و شانه به شانه آنها حركت مي‌كند.

در اين سال‌ها، او مدام به فكر پيشرفت آرسنال بوده و تعداد زيادي از جوانان گمنام را به بزرگان فوتبال جهان تبديل كرده است. 3 بار قهرماني در ليگ برتر و 4 قهرماني در جام حذفي افتخارات ونگر در آرسنال است كه با توجه به ديدگاه اقتصادي حاكم بر آرسنال، دستاورد بزرگي به شمار مي‌رود. ونگر از چند سال پيش مجبور شد در خصوص خريد بازيكنان گران‌قيمت صرفه‌جويي كند، چون باشگاه آرسنال مشغول احداث ورزشگاه امارات در منطقه اشبرتون گراو بود. شايد اين موضوع هر باشگاهي را وارد دوران نزول و بحران مي‌كرد، اما ونگر خيلي راحت با آن كنار آمد و حتي براي باشگاه درآمدزايي كرد. پرورش دادن بازيكنان جوان و فروش آنها به مبالغ بالا استراتژي ونگر و باشگاه آرسنال بود. با اين سياست، بازيكنان بزرگي چون اشلي كول، فردي ليونگ برگ، روبر پيرس، خوسه آنتونيوريس، آلكساندر گلب، متيو فلاميني و حتي تيري آنري به فروش رسيدند تا آرسنال به باشگاه مقروضي تبديل نشود.

در حال حاضر، ونگر 680 بار روي نيمكت آرسنال نشسته كه حاصل آن 391 پيروزي، 169 تساوي و 120 شكست بوده است. ونگر از حيث تعداد بازي، ماندگارترين مربي تاريخ آرسنال است و در اين راه، جلوتر از تري نيل مربي دهه 70 باشگاه قرار مي‌گيرد.

كودكستان ونگر

آرسنال اين فصل را در حالي شروع كرد كه خيلي‌ها نسبت به آينده توپچي‌ها اظهار نگراني مي‌كردند. ينس لمن، فيليپ سندروس، متيو فلاميني و گيلبرتو سيلوا به فروش رسيدند، ولي نيروهاي جانشين اصلا در حد بازيكنان كوچ‌كرده نبودند. هواداران آرسنال نگران وضعيت ميانه ميدان تيمشان بودند كه بشدت به نيروهاي جديد نياز داشت، اما ونگر تنها به آوردن سمير نصري جوان اكتفا كرد. خريدهاي ديگر ونگر از نصري هم خام‌تر و كم‌تجربه‌تر بودند. آمائوري بيشاف، هافبك فرانسوي وردربرمن فقط 21 ساله بود و بيشتر روي نيمكت ونداشتادون مي‌نشست. كيه‌رون گيبس 19 ساله بود و در دسته پايين‌تر براي نوريچ سيتي بازي مي‌كرد. كارلوس ولا، آرون رمزي و جك ويلكشاير هم در همين سن و سال بودند. در همين زمان بود كه وقتي روزنامه‌هاي انگليسي را ورق مي‌زديد، كاريكاتورهاي ونگر را مي‌ديديد كه در كودكستان مشغول سر و كله زدن با كودكان است! تنها بازيكن باتجربه‌اي كه به آرسنال آمد، ميشل سيلوستره بود كه خود را از نيمكت اولدترافورد به نيمكت ورزشگاه امارات منتقل كرد.

با اين وصف، ونگر تيمش را راهي فصل جديد كرد. در 2 ماه اول، دو شكست برابر فولام و هال‌سيتي هشدارهايي را به ونگر مي‌داد. موضوع بدتر خبر آسيب‌ديدگي بازيكنان آرسنال بود كه به مراتب بيش از ساير تيم‌ها مصدوم مي‌شدند. مصدوم شدن ولكات براي آرسنال ضربه مهلكي به شمار مي‌رفت. در ماه نوامبر سسك فابرگاس ستاره بازي‌ساز آرسنال هم به جمع مصدومان پرتعداد آرسنال اضافه و مشكل تيم لندني دوچندان شد. شكست خانگي دو بر صفر برابر آستون‌ويلا كه رقيب اصلي آرسنال براي تصاحب رتبه چهارم و راهيابي به جام يوفا بود، آرسنال را دچار شوك كرد. يك هفته بعد هم مردان جوان ونگر با حساب 3 بر صفر مغلوب منچسترسيتي شدند و به نظر مي‌رسيد يك بحران جدي از راه رسيده است.

بازيابي

در حالي كه همه چيز براي آرسنال در هم پيچيده به نظر مي‌رسيد و شاگردان كم‌سن و سال ونگر از هر زمان ديگري درمانده‌تر به نظر مي‌رسيدند و مطبوعات ونگر را سيبل انتقادهاي خود قرار داده بودند، آرسنال با درخشش رابين فان پرسي كه 2 گل زد، در استانفورد بريج چلسي را 2 بر يك مغلوب كرد.

اين پيروزي از ديدگاه روحي و رواني براي آرسنال تاثيرگذار بود. بعد از اين ديدار آرسنال در ليگ برتر به خودباوري رسيد و ديگر هرگز شكست نخورد. آرسنالي‌ها در يك مقطع ديگر هم با مشكل گلزني مواجه شدند. اين اتفاق در ماه فوريه افتاد كه آرسنال كاملا فقدان فابرگاس و آدبايو را احساس مي‌كرد و در 4 بازي پياپي برابر وستهام، تاتنهام، ساندرلند و فولام بدون گل متوقف شد. جالب آن كه 3 تيم از 4 تيم يادشده لندني بودند كه در سال‌هاي گذشته معمولا مغلوب آرسنال مي‌شدند.

بعد از اين كه حركت آرسنال روي نوار تساوي به پايان رسيد، دوران اوج‌گيري اين تيم شروع شد. در اين مدت آرسنال 5 بازي پياپي را برد و نه‌تنها آستون‌ويلا را در كورس مقام چهارمي پشت سر گذاشت، بلكه تا حدودي خود را به چلسي رده سومي نزديك كرد.

در كسب اين نتايج مثبت، بازگشت امانوئل آدبايور و سس فابرگاس تاثير بسزايي داشت، اما بازي‌هاي خوب رابين فان پرسي در پست دوم خط حمله را نبايد فراموش كنيم. در ميانه ميدان، جايي كه بيشتر كارشناسان به توانايي‌هاي ديابي، دنيلسون و سانگ شك داشتند، آنها پيشرفت قابل ملاحظه‌اي كردند، به طوري كه ونگر از آنها كاملا راضي است و موفقيت آنها را جوابي محكم به منتقدانش مي‌داند.

ورود آرشاوين

در فصل زمستان آرسن ونگر بالاخره تصميم گرفت يك خريد بزرگ در بازار نقل و انتقالات انجام دهد و بعد از چانه‌زني‌هاي فراوان، آندري آرشاوين را با مبلغ ركوردشكن 15 ميليون پوند به خدمت گرفت. ركورد قبلي آرسنال 11 ميليون پوند بود كه در زمان انتقال سيلوين ويلتورد از سوي آرسنالي‌ها پرداخت شده بود. در حال حاضر ويتر هيل‌وود رئيس باشگاه آرسنال از شرايط مالي تيمش راضي است. در روزهايي كه بحران مالي جهان را در بر گرفته و تيم‌هاي باشگاهي هم با اين بحران رودررو شده‌اند، آرسنالي‌ها به واسطه آينده‌نگري‌شان در گذشته، مشكلي را احساس نمي‌كنند. حالا دست ونگر باز است كه بازيكنان گران‌تر را هم به آرسنال بياورد ولي اين مربي كسي نيست كه به دنبال ستاره باشد.
حالا دست ونگر باز است كه بازيكنان گران‌تر از آرشاوين را هم به آرسنال بياورد ولي اين مربي كسي نيست كه به دنبال ستاره باشد

آرشاوين به سبب آن كه با زنيت سن‌پترزبورگ در مسابقه‌هاي ليگ قهرمانان اروپا بازي كرده است، نمي‌تواند با پيراهن قرمز آرسنال در اروپا به ميدان برود. او در 9 ديداري كه براي آرسنال در رقابت‌هاي داخلي به ميدان رفت، تنها 2 گل به ثمر رسانده است. او ظاهرا نتوانسته با محيط و شهر لندن خو بگيرد.

همسر آرشاوين چند بار نارضايتي‌اش را از زندگي در لندن اعلام كرده و خود آرشاوين هم گفته كه روزهاي سختي را مي‌گذراند. با اين حال بايد منتظر درخشش آرشاوين در فصل آينده باشيم، چون تجربه نشان داده چنين بازيكنان باتكنيكي زيرنظر آرسن ونگر بخوبي پيشرفت مي‌كنند.

ليگ قهرمانان

آرسنال در اين فصل همچون سال 2006 كه تا فينال ليگ قهرمانان اروپا پيش رفت، آرام آرام خود را به مراحل پاياني اين مسابقه‌ها نزديك كرده و حالا در مرحله نيمه‌نهايي است. آنها بعد از آن كه در مرحله گروهي به دنبال تيم پورتو به عنوان تيم دوم گروه صعود كردند، در برابر رم در ضربات پنالتي پيروز شدند و در مرحله يك‌چهارم نهايي هم تيم سختكوش ويارئال را در مجموع 14 مغلوب كردند.

قرار گرفتن آرسنال در ميان 4 تيم بزرگ اروپا، آن هم در فصلي كه كسي روي آنها حساب نمي‌كرد، افتخار بزرگي است. بازگشت تئو ولكات و ادواردو از كمند مصدوميت طولاني‌مدت خبر خوبي براي هواداران آرسنال بود، اما در نقطه مقابل، آسيب‌ديدگي توماس روسيچكي به طرز عجيبي طولاني شده است و با وجود انجام عمل جراحي روي پاي او، اين بازيكن خوش‌نقش، نمي‌تواند آرسنال را در اين فصل همراهي كند.

ويليام گالاس، ديگر مهره كليدي آرسنال كه در ميانه فصل به دليل رفتارهاي عجيبش بازوبند كاپيتاني را از دست داد، ديگر مصدوم تيم آرسنال است. در غياب او، ميشل سيلوستره در مرحله نيمه‌نهايي جام حذفي اشتباه مهلكي انجام داد و موجب حذف آرسنال در برابر چلسي شد. شايد آرسنال از همين نقطه در برابر منچستريونايتد هم ضربه بخورد.

مانوئل آلمونيا، گائل كليچي، باكاري سانيا و يوهان ژورو ديگر ياران مصدوم آرسنال هستند كه ونگر آرزو مي‌كند در هفته‌هاي حساس باقيمانده و بخصوص در مرحله نيمه‌نهايي ليگ قهرمانان اروپا مقابل منچستريونايتد آنها را در اختيار داشته باشد. حتي در صورت شكست تيم شمال شهر لندن در مقابل منچستريونايتد، بايد اين فصل را فصلي موفقيت‌آميز براي آرسنال ارزيابي كنيم؛ تيمي كه با بودجه‌اي بسيار كمتر از تيم‌هاي صاحب نام اروپا بسته شده، خود را در حد بزرگان اروپا قرار داده است و با ميانگين 60 هزار نفر تماشاگر در بازي‌هاي خانگي، بعد از منچستريونايتد بيشترين تماشاگر را در بين تيم‌هاي انگليسي دارد.

برنامه آينده

از هم‌اكنون صحبت درباره نقل و انتقال بازيكنان در فصل تابستان شروع شده است. آرسنال هم از اين قضيه مستثني نيست. گفته مي‌شود ونگر در فصل تابستان برخلاف 2 يا 3 فصل اخير بسيار پركار خواهد بود. تيم او احتياج مبرمي به يك مدافع مياني مستحكم و كاركشته دارد و در كنار آن ونگر حتما در فكر به خدمت گرفتن يك هافبك دفاعي مقتدر خواهد بود. در فصل زمستان شايعه آمدن يحيي توره از بارسلونا شدت گرفت، اما وي در بارسلونا باقي ماند.

اكنون بيش از هر زمان ديگري جاي خالي يك هافبك دفاعي جنگنده در تيم آرسنال به چشم مي‌آيد؛ جايي كه زماني پاتريك ويرا آقايي مي‌كرد و بعد از رفتن او، گيلبرتو سيلوا و سپس متيو فلاميني در نوع خود بد بازي نمي‌كردند.

آرسنال اگر بتواند مثل فصل پيش مانع رفتن آدبايور به ميلان شود، در خط حمله بايد يكي از مهاجمان پرتعدادش را به فروش برساند. شايد نام اين مهاجم نيكلاس بنتر باشد كه در بيشتر بازي‌هاي اين فصل روي نيمكت ذخيره‌ها نشست. از طرف ديگر گفته مي‌شود آرسن ونگر مشتاق به خدمت گرفتن ادين ژكو ستاره جديد فوتبال بوسني است كه در وولفسبورگ روزهاي پرفروغي را سپري مي‌كند.

باقي ماندن فابرگاس در آرسنال، از آدبايور هم مهم‌تر است. در صورتي كه فابرگاس در ورزشگاه امارات بماند، فصل آينده آرسنال هم مي‌تواند دوباره بر سر قهرماني ليگ برتر بجنگد.