صحنه به دست چه کسانی سپرده شد؟

طلب بودجه ۶۰ میلیاردی برای تئا‌تر ایران که سه میلیارد بودجه گرفت!

رقمی بالغ بر ۱۱۵ میلیارد تومان را برای بودجه سال ۹۴ تئا‌تر برآورد کرده بودیم؛ اما با توجه به محدودیت‌های بودجه کل کشور برای سال آینده، ناچار شدیم با ملاحظاتی، به ارائه بودجه ۶۰ میلیارد تومانی بسنده کنیم... تا امروز که ماه نهم سال را سپری‌ می‌کنیم، نزدیک به سه میلیارد تومان، یعنی تقریبا یک‌سوم بودجه ۹ میلیاردی مصوب ۹۳ را دریافت کرده‌ایم.

کد خبر: ۴۵۶۴۹۴

تاریخ: ۱۷ آذر ۱۳۹۳ - ۲۱:۳۱

در دورانی که گروهی از منتقدان اعتقاد دارند، وضعیت تئاتر کشورمان در یک سال اخیر اگر بدتر نشده باشد، بهتر نشده و نقدهایی جدی به مدیریت تئاتر در این مدت مطرح شده، طرح موضوع افزایش شش برابری بودجه تئاتر، آن هم در سالی که تنها یک سوم بودجه مصوب تخصیص یافته، این پرسش را پیش آورده که آیا در انتصاب متولی تئاتر کشور خطای راهبردی رخ داده است؟

به گزارش «تابناک»، تئا‌تر در سال‌های گذشته، دوران خوشایندی را پشت سر نگذاشت و یکی از بخش‌هایی که در حوزه فرهنگ به شدت دستخوش آسیب بود، حوزه تئا‌تر تلقی ‌و از این منظر تصور می‌شد علی جنتی، چهره‌ای شناخته‌ شده و کاربلد را برای حوزه تئا‌تر معرفی کند که ضمن برقراری وفاق در میان اهالی تئا‌تر، برنامه‌ای اثربخش برای بهبود فضای اقتصادی تئا‌تر کشور به عنوان دغدغه اصلی داشته باشد.

در این میان، انتصاب حسین طاهری با مدرک کار‌شناسی کارگردانی سینما و کار‌شناسی ارشد پژوهش هنر و سوابق فعالیت مستمر در مقام برنامه‌ساز و مسئول در تلویزیون به عنوان مدیرکل مرکز هنرهای نمایشی به‌‌ همان میزان عجیب بود که انتصاب‌های سینمایی از میان اهالی تئا‌تر عجیب بود؛ اما به هر حال هر دو اتفاق رخ داد و هرچند جنس دوم انتصاب با نتایج مثبتی ـ حداقل تا اینجای کار ـ همراه بوده، انتصاب از جنس اول یا انتصاب یک سینمایی در تئا‌تر نتوانست کارساز باشد.

توسعه بخش خصوصی و ایجاد ظرفیت برای تئاترهایی که توان پولسازی را به واسطه ترکیب بازیگران و کارگردانش دارند، اتفاق خوبی بود که در دوره طاهری توسعه پیدا کرد و ‌انحصار تئا‌تر دولتی تا حدودی شکسته شد؛ اما در مقابل فضا به سمتی رفت که برخی از چهره‌های مطرح تئا‌تر کشور، امکان برگزاری نمایش‌های متعدد را حتی در مجموعه‌های خصوصی نیفتند و به تک‌اجرا‌ها و اجراهایی در شهرستان قناعت کردند.

در این میان اما این اتفاق، مشکل اصلی نبود و چالش اساسی در این مدت بحث اقتصاد حوزه تئا‌تر بود که وضعیت وخیم‌ترین نسبت به چند سال پیشین یافت و تأخیر‌ها در پرداخت رقم قرارداد‌ها به گروه‌های تئاتر‌ها بیشتر و وسیع‌تر شد و البته در کنار این بدحسابی، عدم اجرایی شدن کامل قرارداد تیپ ـ بنا بر به اذعان اهالی تئاتر ـ نیز مسأله ساز شده است.

در این میان، همزمان با ارائه لایحه بودجه، طاهری درباره بودجه تئا‌تر در سال ۹۴ گفت: «بودجه ۶۰ میلیارد تومانی را در قالب طرح‌های مستمر و جدید به معاونت هنری ارائه داده‌ایم. امیدواریم با توجه ویژه‌ای که از آقای جنتی وزیر محترم و همچنین آقای مرادخانی معاون محترم امور هنری وزارت‌خانه نسبت به تئا‌تر سراغ داریم، این بودجه تصویب شود».

طاهری افزود: «در کارشناسی‌های اولیه‌ای که طی سه ماه گذشته در اداره ‌کل هنرهای نمایشی صورت گرفت، رقمی بالغ بر ۱۱۵ میلیارد تومان را برای بودجه سال ۹۴ تئا‌تر برآورد کرده بودیم، اما با توجه به محدودیت‌های بودجه کل کشور برای سال آینده، ناچار شدیم با ملاحظاتی، به ارائه بودجه ۶۰ میلیارد تومانی بسنده کنیم و نهایتاً ماه گذشته، آن را تقدیم معاونت امور هنری کردیم‌».

مدیرکل هنرهای نمایشی در پاسخ به اینکه تاکنون چه مقدار از بودجه سال‌جاری تحقق یافته، گفت: «تا امروز که ماه نهم سال را سپری‌ می‌کنیم، نزدیک به سه میلیارد تومان یعنی تقریبا یک‌سوم بودجه مصوب را دریافت کرده‌ایم، که بخش‌هایی از هزینه‌های‌ برگزاری اردیبهشت تئا‌تر، جشنواره‌های تئا‌تر عروسکی، استانی، کودک و نوجوان، منطقه‌ای، مریوان و... را توانسته‌ایم بپردازیم، اما برای بقیه پرداخت‌ها، همچنان با کمبود مواجهیم‌».

این آمار آنقدر غیرمنطقی و غیرطبیعی است که ‌کسی باور نمی‌کند، توسط یک مدیر ارائه شده باشد، زیرا با توجه به وضعیت اقتصادی و اولویت‌های کنونی دولت، کاملاً مشخص است که رشد چندصددرصدی حتی در حیاتی‌ترین سرفصل‌ها نیز ممکن نیست. به همین دلیل باید پرسید، حقیقتاً در شرایطی که تنها ۳۰ درصد از بودجه ۹ میلیاردتومانی تئا‌تر کشور معادل ۳ میلیارد تومان تا این مقطع از سال تخصیص یافته و امسال نیز یکی از بد‌ترین سال‌ها برای تئا‌تر بوده، چگونه درخواست بودجه ۶۰ میلیاردی برای سال ۹۴ شده است؟!

شاید چنین اشتباهات محاسباتی از همه اتفاقات رخ داده در دوره طاهری نظیر توقیف تئاتر‌ها، تحدید تئا‌تر خیابانی و حتی همین ماجرای افزایش تأخیر در پرداخت مطالبات مالی گروه‌های پراهمیت‌تر باشد؛ اشتباهی که می‌تواند این پرسش را پیش روی آورد که آیا در چینش مدیریتی برای تئا‌تر کشور خطایی صورت نپذیرفته و با گذشت این مدت از مدیریت طاهری و نقدهای وارد آمده، وقت آن نرسیده تا در این حوزه بازنگری کرد و تئا‌تر کشور را به یکی از چهره‌های مورد وثوق اهالی تئا‌تر کشور سپرد؟