چاپ کتابي توسط مرکز اسناد انقلاب در دفاع از آيت‌الله شريعتمداري!

اين ادعاهاي واهي نشان‌دهنده آن است که نويسنده به هيچ روي ماهيت برخوردهاي پنهان درالتبليغ را نمي‌شناخته و گويي هيچ اطلاعي درباره رفتارهاي غيرعادي مرحوم آيت‌الله شريعتمداري نسبت به رهبر کبير انقلاب نداشته است. تعجب از مرکز اسناد است که رسالتش دفاع از واقعيات انقلاب است و چنين خاطراتي را که معناي تلويحي آن، زير سؤال بردن رفتار امام و ياران ايشان است، آن هم بدون كمترين نقد و توضيحي منتشر مي‌کند.

کد خبر: ۴۵۶۱

تاریخ: ۱۸ دی ۱۳۸۶ - ۱۱:۴۱

اخيرا مرکز اسناد انقلاب اسلامي کتابي در شرح حال شماري از معاصران چاپ کرده که صفحاتي از آن هم (125 – 170) درباره آيت‌الله شريعتمداري است.

به گزارش خبرنگار «تابناك»، نويسنده اين كتاب که خود در عهد جواني از همکاران دارالتبليغ بوده و زماني هم در مجله مکتب اسلام بوده است، با چشم‌پوشي از بسياري حقايق، به دفاع از آقاي شريعتمداري پرداخته و به طور ضمني از مواضع امام خميني، رهبر كبير انقلاب انتقاد کرده است.

بخشي از مباحث اين کتاب در دفاع از دارالتبليغ است، محلي که امام خميني(ره) به شدت نسبت به آن مشکوک بودند. در جايي از اين کتاب آمده است: مي‌ديدم بي‌رحمانه دارالتبليغ (کار به آن بزرگي) را مي‌کوبند و بدون در نظر گرفتن مکافات عمل، هر تهمتي را به آن و هر کس در آن بود مي‌زنند و از روز واپسين هم شرم نداشتند. (ص 160)

نويسنده اين کتاب در جاي ديگري هم با اشاره به رفتار طلاب انقلابي نسبت به دارالتبليغ مي‌نويسد: بايد بگويم که طلبه هاي حوزه تا سال 1350 که من در حوزه بودم خيلي بر سر دارالتبليغ و حتي تأسيس مجله مکتب اسلام بي‌رحمانه به آقاي شريعتمداري ضربت زدند. از باب نمونه در جزوه بعثت که چند نفر پنهاني منتشر مي‌کردند، در تمام موارد وقتي از سه نفر مرجع وقت غير از امام نام مي‌بردند اين طور مي‌نوشتند: آيت‌الله گلپايگاني و آيت‌الله نجفي و آقاي شريعتمداري ... (ص 163).

همين نويسنده آقاي مطهري را هم مدافع دربست شريعتمداري جلوه داده مي‌نويسد: شهيد مطهري هم مي‌گفت که چرا طلبه ها به نام آقاي خميني اين قدر بر ضد دارالتبليغ و بيچاره آقاي شريعتمداري سر و صدا راه انداخته و دست بردار هم نيستند (ص 164).

همين نويسنده در پايان مي‌نويسد: در پايان سخن از آيت‌الله شريعتمداري، اين را هم بگويم که در طول مدتي که من و همکاران ديگر در مکتب اسلام و دارالتبليغ با او ارتباط داشتيم، حتي يک بار هم نشد که حرکتي بر خلاف مروت از قبيل حسادت و حجاب معاصرت نسبت به ساير مراجع از وي ببينيم (ص 169). جالب است که همين نويسنده برخوردهايي را که انقلابيون با دارالتبليغ داشته‌اند را ناشي از رقابت و حسادت دانسته است (ص 138) اين يعني عکس آن!

اين ادعاهاي واهي نشان‌دهنده آن است که نويسنده به هيچ روي ماهيت برخوردهاي پنهان درالتبليغ را نمي‌شناخته و گويي هيچ اطلاعي درباره رفتارهاي غيرعادي مرحوم آيت‌الله شريعتمداري نسبت به رهبر کبير انقلاب نداشته است.

براي آگاهي وي لازم است مروري براسناد ساواك در پرونده آقاي شريعتمداري، به همان مقدار که آقاي حميد روحاني(زيارتي) چاپ کرد، داشت.

تعجب از مرکز اسناد انقلاب اسلامي است که رسالتش دفاع از واقعيات انقلاب است و چنين خاطراتي را که معناي تلويحي آن، زير سؤال بردن رفتار امام و ياران ايشان است، آن هم بدون كمترين نقد و توضيحي منتشر مي‌کند.

اين در حالي است كه تنها بررسي خاطرات ياران امام نظير آيت‌الله يزدي كه توسط خود همين مركز منتشر شده، جايگاه و مواضع آقاي شريعتمداري را در برابر انقلابيون نشان مي‌دهد.

همچنين اسناد منتشرشده درباره حمايت خاص ساواك از ايشان، دفاع از ماندن شاه تا روز آخر و مواضع براندازانه پس از پيروزي انقلاب اسلامي - كه با هوشياري مردم غيور آذربايجان و تبريز ناكام ماند- جايي براي دفاع، آن هم يكطرفه و يكجانبه از اين فرد نمي‌گذارد.