ادامه سریال لغو اعزام تیم‌های پایه؛

قفل «تعطیل» بر در تیم‌های ملی پایه وزنه‌برداری

با همه این‌ها، وضعیت تیم‌های پایه وزنه‌برداری چنان اسف‌بار است که کار از به صدا درآوردن زنگ خطر هم گذشته و وضعیت این تیم‌ها در حال حاضر هم ‌ بحرانی است و معلوم نیست با این وضعیت، واقعا تیم ملی وزنه‌برداری برای بعد از المپیک جایگزینی برای ستاره‌‎‌های رو به بازنشستگی فعلی‌اش دارد یا خیر؟

کد خبر: ۴۵۵۱۱۹

تاریخ: ۱۳ آذر ۱۳۹۳ - ۱۲:۱۴

چند روز پیش بود که خبری مبنی بر عدم اعزام تیم‌های ملی نوجوانان و جوانان به رقابت‌های قهرمانی آسیا، روی خروجی خبرگزاری‌ها رفت؛ خبری که البته در ادامه سلسله اخبار لغو اعزام تیم‌های پایه به مسابقات جهانی و قاره‌ای یکی دو سال گذشته، چیز جدیدی نبود.

به گزارش «تابناک»، مسابقه‌های وزنه‌برداری قهرمانی نوجوانان و جوانان آسیا، طبق تقویم فدراسیون جهانی، اول تا هفتم ژانویه ۲۰۱۵ برگزار خواهد شد. از آنجا که از برگزاری اردوهای تیم ملی برای این دوره خبری نیست و فاصله زمانی یک ماهه تا آغاز این رقابت‌ها باقی مانده،‌ ایران در مسابقه‌های قهرمانی نوجوانان و جوانان آسیا شرکت نخواهد کرد.

این اتفاق در حالی رخ می‌دهد که سال گذشته، تیم جوانان به هیچ یک از رقابت‌های قهرمانی آسیا و جهان نرفت؛ بنابراین و با این شرایط، وزنه‌برداران جوان باید امیدوار باشند‌ به قهرمانی جهان اعزام شوند تا دوباره‌ اتفاق سال ۲۰۱۴ برای آن‌ها تکرار نشود.

در یکی دو سال گذشته اعزام‌های بین‌المللی تیم‌های نوجوانان و جوانان وزنه‌برداری یکی پس از دیگری لغو شده است. در این میان، غیبت جوانان ملی‌پوش ایرانی در دو دوره پیاپی رقابت‌های جهانی، اتفاقی است که بیشتر توجهات را به خود جلب می‌کند؛ هرچند هیچ‌گاه دلیل مشخصی برای این لغو اعزام‌ها بیان نشده، شائبه دوپینگ و احتمال محرومیت‌ گسترده، همیشه بر سر تیم‌های ملی وزنه‌برداری ایران سایه افکنده است.

اکنون و با همه این‌ها، هرچند تیم ملی جوانان باز هم به رقابت‌های قهرمانی آسیا نمی‌رود، قرار است‌ ‌این تیم ـ اگر اتفاق خاصی رخ ندهد ـ به رقابت‌های جهانی ۲۰۱۵ اعزام شود.

اما اتفاقی که برای تیم ملی جوانان رخ داده بود، اکنون برای تیم ملی نوجوانان در حال وقوع است، به گونه‌ای که وزنه‌برداران نوجوان در برنامه‌های فدراسیون برای سال میلادی جدید هیچ جایی ندارند و به مسابقات آسیایی و جهانی اعزام نمی‌شوند. با این وضعیت، آن‌ها باید منتظر باشند شاید برای سال ۲۰۱۶ تغییراتی در سیاست‌های کاری فدراسیون ایجاد شود و پشتوانه‌ها بیشتر مورد توجه قرار بگیرند.

فدراسیون وزنه‌برداری البته در برابر همه این سؤال‌ها و انتقادات، یک جواب همیشگی دارد؛ مشکلات مالی. و در چند سال اخیر، مدام با ارائه این دلیل، تلاش کرده از زیر بار بی‌توجهی به سایر رده‌های تیم ملی فرار کند؛ نخست اینکه اگر رئیس فدراسیون اندکی توانایی مدیریتی و ارتباطی داشته باشد، ‌‌می‌تواند به سادگی با جذب اسپانسر، مشکلات مالی این فدراسیون را بر‌طرف کند. حسین رضازاده که وقتش را به اندازه کافی در شورای شهر می‌گذراند، دست‌کم ‌می‌تواند از محل ارتباطات حاصل شده در این شورا برای ورزش مدال‌آور و المپیکی کشورمان، منابع مالی خوبی فراهم کند. همان گونه که او از محل عضویت در هیأت مدیره سایپا می‌توانست و می‌تواند اسپانسرهای‌ خوبی‌ برای وزنه‌برداری کشورمانم فراهم کند؛ اما یا نمی‌خواهد و یا نمی‌تواند؟!

اما شاید همین نتوانستن‌ در یکی دو سال آینده، گریبان او را بگیرد. اگر این روزهای کاستی‌های وزنه‌برداری پایه زیر سایه مدال کیانوش رستمی و بهداد سلیمی پنهان می‌شود، بعد از المپیک ۲۰۱۶ ریو که ترکیب تیم ملی بزرگسالان دستخوش تغییر شد، معلوم نیست قرار است ‌چه بر سر وزنه‌برداری کشورمان بیاید.

البته شاید رضازاده هم به سیاق برخی مدیران در پی این است که فدراسیونش را با پوسته‌ای از مدال‌های طلای جهانی و المپیکی تضمین شده یکی دو چهره شناخته ‌و درونی ویران شده، تحویل رئیس بعدی بدهد تا نتایج فدراسیون بعد از او چنان ضعیف باشد که بتواند خارج از گود به انتقاد از جریان مخالفش برخیزد!