نگاه شما: ریشه های قتل معلم بروجردی

بخش «نگاه شما» برای ارائه و معرفی «نگاه» مخاطبان «تابناک» به همه موضوعات است. هر مخاطب «تابناک» می‌تواند با مد نظر قرار دادن شرایط همکاری با این بخش، «نگاه» خود را ارسال کند تا در معرض دید و داوری دیگر مخاطبان قرار گیرد.

کد خبر: ۴۵۴۰۳۰

تاریخ: ۱۱ آذر ۱۳۹۳ - ۱۰:۳۰

خبر تلخ و تکان دهنده بود."دانش آموز شانزده ساله بروجردی با ضربات چاقو معلم خود را کشت و فراری  شد"از چمله اخباری که شاید هر چند سال یکبار بر صفحات حوادث روزنامه ها بنشیند.اتفاقی تکان دهنده که از ابعاد متفاوتی قابل بررسی است. اصولآ خشونت در متن اجتماع با روند رو به رشد خود ، کما بیش در بخش حوادث رسانه هامنعکس میشود.این حادثه ماهیتی متفاوت دارد. در یکطرف شاگرد مدرسه ای نوجوان و در طرف دیگر معلمی که در فرهنگ ما اعتبار و هویتی محترم دارد.(یعنی باید داشته باشند) و همین تفاوت ماهوی است که با بهت و حیرت عمومی مواجه گردید و علامت  سوالی بزرگ را در ذهن متبادر میکند. عواملی که محرک نوجوانی است که اکنون صفت نامانوس "قاتل" را یدک میکشد.

این محصل  تا چه اندازه مقصر ماجراست؟وزارتخانه عریض وطویل" آموزش و پرورش " به همان اندازه که بر آموزش تاکید دارد ،آیا  پرورش را هم مورد توجه قرار میدهد ؟ نظام آموزشی که در پاسخ به یک تقاضای نانوشته ی خانواده ها بر کنکور و دکتر و مهندس شدن  تاکید دارد، بر پرورش نسل آینده هم نظارت کافی دارد؟ با توجه به این واقعیت که در دورانی قرارزندگی میکنیم که نسل جوان ما در زیر بمباران شدید اطلاعات و پیشرفت روزافزون تکنولوژی مدرن قرار گرفته و عملآ نظام اموزشی سنتی  به چالش کشیده شده ، پاسخ به ابعاد پرورشی نسل جوان ما یک ضرورت بنیادین نیست؟  تلویزیون را که روشن میکنی، پر است از تبلیغاتِ  برای راهنمائی دانش آموزان برای موفقیت درکنکور. یکی تضمین قبولی میدهد، یکی کارنامه سالهای گذشته موسسه خود را به رخ میکشد.. یکی جزوه های سفارشی با محتویاتی جذاب را توصیه میکند.

تازگیها هم که فریاد " آهای پدر و مادران بیائید با ما قرار دادببندید تا ما سر موقع به فرزند شما زنگ بزنیم و بپرسیم که تمریناتش را انجام داده؟ و خلاصه مواظبشان هستیم. و این یعنی دخالت در حوزه مسئولیت والدین که گذشته از راهنمائی تحصیلی ، بایستی متضمن استحکام ارتباط عاطفی میان فرزندان و والدین باشد. در این آشفته بازار حاکمیّــت "مادیات" که تحصیلات را  بسوی درآمد بیشتر و بیشتر سوق میدهد، نیاز شدید عاطفی نوجوانان توسط چه کسی وچگونه تامین میشود؟ وقتی تحصیلات تنها در گذشتن از سد کنکور خلاصه میشود، جایگاه پرورش در این دوره بحرانی کجاست؟تا بحال از خود پرسیده ایم که این بازیهای بسیار خشن رایانه ای با روح و روان کودکان و نوجوانان ما چه میکند؟ تبلیغات  تلویزیونی  پر است از تبلیغ فلان "تبلت"که بیائید ارزان بخرید و بچه هایتان هم با آنها بازی کنند.در این آشفته بازار که منافع مادی مطلق، نظام آموزش کشور را قبضه کرده ، کدام متخصص پرورشی به کمک روح لطیف کودکان و نوجوانان میشتابد؟ همین نوجوان  اگرعرصه اجتماعی با کوچکترین  وسوسه حمل سلاح روبــرو شود، با کدام آموزه و کدام استحکام روانی میتواند بر آن غلبه کند؟  بررسی این واقعیات مسلم است که پاسخگوی سؤالاتی است که باعث شده نوجوان شانزده ساله مسلح به چاقو به مدرسه برود تا با اولین فشار عصبی از آن استفاده کند. بی تردید اگر آتش این عصبیت دامنگیر معلم بیگناه نمیشد با اولین تنش مدرسه ای با شاگردان از آن استفاده میکرد و شاید نه یکنفر، بلکه بیشتر را زخمی میکرد.

دور نیست سالهایی که معلمین محترم ترین  افراد جامعه بودند. حریم مقدسی داشتند و کسری حقوق را احترام اجتماعی شان جبران میکرد اما در قرن بیستم چنین نیست. این روزها معلمین صرفنظر از توان علمی بایستی اموزش کامل پرورش را هم ببینند. پرورش باید از دایره شعار زدگی وکاغذ بازی خارج شده و به حوزه عمل وارد شود.این واقعه بایستی خارج از مسئله تنبیه و اخراج و زندان و ... مورد تحلیل قرار گرفته و با بهره گیری از تجارب معلمان در حوزه ها و شهرها  و فرهنگهای  مختلف به تدوین مقرراتی سفت و سخت بیانجامــد  تا بتوان  نظام آموزشی و نسلهای اینده را از خطر نجات داد. آموزش را از حوزه کنکور خارج کنیم و حقوقهای کلان معدود دبیران و معلمان بالای شهر تهران را جــدا ازدرآمد میلیونها معلمی که در شرادط بسیار سخت بکار مشغولند بدانیم. ازسیاسی کاری و استفاده از این واقعه تلخ در تسویه حسابهای سیاسی بشدت پرهیز شود.تا شاید انشاءالله احترام خاص معلمان بار دیگر بازگردد.و بتوانیم معلمی را شغل انبیا بدانیم. راه دشوار است اما امکان دستیابی به آن وجود دارد.

فرستنده: محمود صباغی