نگاهي به اولين کنفرانس مطبوعاتي سرمربي ما ؛

حرفهاي گس و خوشبوي قطبي

کد خبر: ۴۵۳۷۶

تاریخ: ۰۷ ارديبهشت ۱۳۸۸ - ۱۲:۰۵

ذهن و زبان مربيان و بازيکناني که در فضاي فوتبال حرفه اي بين المللي پرورش يافته اند، هنگام گفتگو با آنان، فضايي کاملاً متفاوت با همتايان ايراني شان را ايجاد مي کند. کلمات رساترشده و معاني براق تر است. اين تعبير هرگز به معناي آن نيست که اين چهره هاي ورزشي يکسره راست و درست سخن مي گويند، بلکه بر تفاوتهايي انگشت مي گذارد که هنگام حرف زدن آنان زاويه و عمق نگاهشان به فوتبال و مسايل آن را برايمان آشکار مي کند. فراموش نکنيم که فن سخنوري و روابط عمومي امروزه از ابزار کار ورزشکاران حرفه اي محسوب مي شود.

به نوشته قدس، حرفهاي افشين قطبي جديدترين سرمربي تيم ملي فوتبال ايران در اولين کنفرانس خبري اش پس از تصدي اين پست به رغم همه پيچ و تابش اين حسن را داشت که پس از مدتها نهايت تلاش در آن به خرج داده شده بود که برايمان آرامش به ارمغان بياورد. حتي آنگاه که گفت، حاج باقر(نماينده مدير برنامه هايش در ايران) در مدت قبلي اقامتش در ايران همسايه طبقه بالايي آپارتمانش بوده و انگار فراموش کرده بود که همين همسايه طبقه بالايي پيش از اين به عنوان مدير برنامه هاي او بارها پاسخگوي رسانه ها بوده و حتي بار اول هنگام ورود قطبي به ايران در فرودگاه به استقبالش رفته بود.

حاشيه رفتن قطبي در اين باره از اين رو بود که مي خواست به همه اطمينان بدهد که پاي دلال بازي به بازگشتش در فوتبال ايران در ميان نيست. قطبي سال قبل پس از متهم شدن به دخالت در دلالي جذب دي کارمو مهاجم قلابي به پرسپوليس که توسط مارکو دستيار وي در کادر فني اين باشگاه صورت گرفته بود، به دنبال رقم خوردن چند نتيجه بد در ليگ برتر، چنان قافيه را تنگ ديد که عطاي کار در پرسپوليس را به لقاي آن بخشيد؛ اما نحوه تنظيم قراردادش به گونه اي بود که براي همان مدت زمان کوتاه کل مبلغ قرارداد را دريافت کرد تا حداقل از اين بابت خيالش آسوده باشد.

حرفهاي قطبي در موردي که ذکر آن گذشت ناپخته و گس بود و تمام خاطرات بد از او را در اذهان زنده مي کرد؛ با اين حال در لايه زيرين آن حرفها چيزي وجود داشت(بسيار نامحسوس) که ما را آماده مي کرد تا بقيه حرفهاي او را باور کنيم. قطبي وقتي همکارانش در کادر فني تيم ملي را معرفي کرد، عزم خود را براي صعود به جام جهاني نشان داد. هر چند هنوز ما اطلاعات و شناخت کافي از همکاراني که او با خود به تيم ملي خواهد آورد، نداريم، اما بعيد به نظر مي رسد که اين بار مرتکب اشتباهي مثل به کارگيري فردي در اندازه مارکو شده باشد. سابقه اي که قطبي از همکاران هلندي اش به دست داد، حاکي از آن بود که کوشيده است تا تيمي قوي از مربيان کاردان را به کار گيرد و شانس خود و تيم ملي را براي صعود به جام جهاني بالا ببرد؛ چيزي که البته آينده حرفه اي او را تا اندازه زيادي در ايران و دست کم در آمريکا تضمين مي کند. قطبي همکاران خود را درست معرفي کرد و درخلال آن برنامه هايش را براي تيم ملي روشن ساخت.

در اين ميان يک علامت سؤال برجا مانده است؛ بيشتر مربيان حرفه اي شرقي و غربي که به ايران آمده اند، هرگز نپذيرفتند که با بدنسازان ايراني کار کنند و در اظهار نظرهاي خود به اين نکته اشاره داشتند که آنان مطابق با استاندارهاي روز بدنسازي دنيا با بازيکنان کار نمي کنند و قادر به آماده سازي مطلوب بازيکنان نيستند. اما قطبي از پرويز کماسي به عنوان مربي بدنساز تيم ملي نام برد. کماسي در فصلي که پرسپوليس با قطبي قهرمان ليگ برتر شد، مربي بدنساز پرسپوليس بود و البته از متبحرترينها در اين کار محسوب مي شود، اما انتخاب او دست کم اين نگراني را به وجود آورد که نکند اصولاً سطح سليقه قطبي از اين بالاتر نيست!

هر چه بود در اين پاره از حرفهاي قطبي رايحه خوشي شنيده شد و براي حل مشکلات فني تيم ملي هم بايد به همين روشي عمل شود که سرمربي ما مدعي است آن را در انتخاب دستيارانش اعمال کرده است.

انتخاب... انتخاب... انتخاب... اين مسأله همچنان به عنوان محوري ترين موضوع پيش روي تيم ملي فوتبال ايران قرار دارد. با توجه به اينکه قطبي شناخت عميقي از فوتبال ايران و بازيکنان آماده حال حاضر ندارد، چه کساني به او کمک خواهند کرد تا کمترين اشتباه را در کار گزينش و دعوت بازيکن به تيم ملي داشته باشد؟

قطبي در طول مصاحبه با اين پرسش روبرو شد که نظرش درباره علي کريمي چيست و پاسخي دو پهلو داد. گفت، کيست که نداند کريمي يکي از بهترينهاست، اما تيم ملي به همه بهترينها نياز دارد، نه فقط به کريمي.

البته مسأله تيم ملي فقط علي کريمي نيست و همچنان که قطبي هم اشاره کرد، در چند پست بايد دست به تصحيح و ترميم زد. اما بايد ديد که او از چه روشي براي اجراي اين اصلاحات استفاده مي کند. دوست نداريم که بر اختلافات گذشته قطبي با کريمي انگشت بگذاريم، چرا که همچون قطبي اعتقاد داريم فوتبال ايران در حال حاضر بيشتر از هر چيز ديگر به آرامش نياز دارد و شخص قطبي در عرصه عمل نيز بايد به اين حرف وفادار باشد.