دو سال دست به دست کردن تيم ملي؛

آن گزينه کامل قطبي است؟

کد خبر: ۴۵۲۱۳

تاریخ: ۰۶ ارديبهشت ۱۳۸۸ - ۱۲:۲۸

1 - جنگ بزرگي براي باز پس گيري نيمکت تيم ملي از دست خارجي هاي اجنبي در گرفت. جنگي که با پيرمرد خطاب کردن ايويچ آغاز شد و به سياهکار و دلال خطاب کردن بلاژويچ و ايوانکوويچ ختم شد.

به نوشته قدس، اين جنگ فرسايشي در مورد نفر آخر چهار سال به طول انجاميد تا سرانجام پروژه کله کردن او بعد از نتايج به زعم ما ضعيف در جام جهاني با موفقيت پايان يابد.

با اتمام اين پروژه، گويي تنها نقطه مشترک جماعت مربيان وطني که آنها را در يک سنگر قرار مي داد هم از بين رفت تا خيلي زود مدعيان اين نيمکت بر سر سهم الارث باقيمانده به جان هم بيفتند. هنوز دو سال از رفتن برانکو از ايران نمي گذرد که سرمربيگري تيم ملي بين چهار مربي ايراني دست به دست شد و در آخر به يک ايراني- خارجي به عنوان نفر پنجم تحويل شده است. لطفاً به تفاوت بازه هاي زماني توجه کنيد.

2 - آيا جنس مربيان وطني ما براي هدايت تيم ملي جور بوده است؟
امير قلعه نويي به جام ملتها رفت، اما از کمبود تجربه بين المللي رنج برد. او هنوز هم از اين معضل رنج مي برد که گواه اين ادعا را مي توان در بلايي که در ليگ قهرمانان آسيا بر سر صدرنشين ليگ ايران آمد، ديد و حس کرد. منصور ابراهيم زاده از آن دست مربياني بود که هرگز او را به عنوان نفر اول به رسميت نشناختند.

او هم در مدت زمان کوتاه سرمربيگري اش اجازه نداد که اين اعتمادسازي حاصل شود، بنابراين نقش خود را براي هدايت تيم ملي در دوران گذار ايفا کرد و رفت. رفت تا نامي بزرگ در عرصه بازيگري هدايت تيم ملي ايران را بر عهده بگيرد. با اين تصور که دايي ديگر چيزي کم ندارد و جنسش جور است. مورد حمايت بود سابقه دندان گيري داشت. بالاترين عرصه فوتبال حرفه اي را از نزديک لمس کرده بود و منتقدي که دل و جرأت انتقاد کردن داشته باشد هم نمي ديد.

ايران هم بر موج بها دادن به ستاره هاي بزرگ و جوان که در دنيا به راه افتاده بود، سوار شد تا از قافله عقب نماند، غافل از آنکه اگر کلينزمن در آلمان موفق است، يوآخيم لو را در کنار دارد. دايي چه کسي را در کنار خود روي نيمکت داشت؟ به علي دايي امر مشتبه شد که يک تنه مي تواند و جنگي تبليغاتي را هم با منکران اين نظريه آغاز کرد. جنگي پر دامنه که سر آخر تأثير منفي خود را بر تيم او گذاشت.

دايي در آستانه پر پر کردن آرزوي جام جهاني کنار رفت. قرار به آمدن يک مربي اهل تساهل و تسامح شد که جنگهاي او را پي نگيرد و تن به مشورت دهد. از قوطي نام محمد مايلي کهن خارج شد. با تمام شاخصه هايي که بايد مي داشت و نداشت. اين بار مربيان همه کاره وطني در اقدامي باور نکردني، هم گوشت يکديگر را خوردند و هم استخوان را دور انداختند تا حاصل نبردهاي مکتوب برکناري آقاي سرمربي باشد.

3 - حالا افشين قطبي آمده که نيمي از او داخلي است و نيمي ديگر خارجي؛ زيرا مربيان ساخت داخل از عهده کار بر نيامده اند. اما او همان بهترين گزينه است؟ هفته هاي پاياني پر تنش حضور او در ايران را به ياد بياوريد. مخالفان رسانه اي و حاشيه ها با ستاره ها. او اينترنت کم سرعت و نداشتن دوش را بهانه کرد و رفت، اما تمام اين مشکلات ريز و درشت در اين مدت زمان کوتاه حل شده و زمينه کار فراهم شده است؟

او به هر صورت بازگشته و مأموريت مهمي را به گردن گرفته است. اما هنوز لباس کار نپوشيده با جملاتي گسترده مواجه شده است. خداداد عزيزي به نمايندگي از منتقدان او اطمينان مي دهد که قطبي از پس کار بر نمي آيد. شايد هم اين گونه باشد، اما چه کسي از عهده اين مهم بر مي آيد؟ گزينه جهان شمول و کامل ما که بتواند چند صباحي بيشتر از تمام ديگراني که آمدند و رفتند؛ عمر کند، چه کسي است؟