دنیای وارونه

کد خبر: ۴۵۱۸۹

تاریخ: ۰۶ ارديبهشت ۱۳۸۸ - ۱۱:۵۱

3. وجه اشتراک پل هارت، تونی پولیس و روی‌ هاجسون چیست؟ همگی مربیان بریتانیایی پنجاه سال به بالا هستند که تقریبا هیچ‌کدام‌شان تجربه موفقي از مربی‌گری در سطح اول فوتبال انگلیس را تا پیش از این نداشتند.

به نوشته خراسان، هارت توانست پورتسموث را از سقوط نجات دهد و هنوز هم می‌تواند آن‌ها را در لیگ برتر حفظ کند. پولیس هم نسبتا می‌تواند تیمی را که بسیاری از کارشناسان به نابودی‌اش رأی می‌دهند، در لیگ حفظ کند. البته فولام هاجسون هم تاکنون توانسته پله هشتم جدول لیگ برتر را از آن خود کند.

بسیاری بر این عقیده‌اند که باید کار مربی‌گری را دست کسانی سپرد که به تازگی فوتبال را کنار گذاشته‌اند و با تجربه‌ای در حد صفر می‌آیند و بازیکنان به عشق آن‌ها می‌دوند تا پیروز شوند. ولی نگاه کنید! هارت، پولیس و هاجسون فوتبالیست‌های بزرگی نبودند. پیر و چروک خورده‌اند، موهایشان هم سپید شده (و یا مثل پولیس مویی روي سرشان نمانده است)، نه در لباس پوشيدن شيك هستند و نه با گروه MOTD شريك هستند ولي كيفيت‌هايي دارند كه در جامعه‌اي كه با جوانان اشغال شده باز هم برتر است. آن‌ها تجربه دارند.

2. دليلي وجود دارد كه داويد ويا مورد توجه بسياري از باشگاه‌هاي تاپ اروپا قرار گرفته است. از زماني كه در سن 19 سالگي توانست جايي در تركيب اصلي گيخون پيدا كند تاكنون بيش از پنجاه گل در طول هشت فصل حضور در لاليگا به ثمر رسانده است.

من به تاريخچه تيم‌هاي اروپايي نگاه كردم و فقط سه نفر را يافتم كه مانند او بيش از 50 گل در طول شش يا هشت فصل اخير به ثمر رسانده‌اند (فان نيستلروي، آنري و توني). ويا هنوز 27 سال دارد. اگر تابستان امسال تصميمش را براي انتقال به يك تيم بزرگ بگيرد تيرش به هدف خواهد خورد.

1. هنوز هم بابت گشت زدن در اينترنت براي يافتن مطلبي درباره محمد ال‌فايد سرم گيج مي‌رود. او معتقد است كه ليگ برتر جايگاه مشتي ميمون است چراكه از قراردادهاي تلويزيوني چيزي گيرشان نمي‌آيد. او در جايي نوشته است: «بگذاريد ليگ برتر و اتحاديه فوتبال با اسكاي و ساير تلويزيون‌ها صحبت كنند تا به سهمي از ميلياردها پوندي كه از محصولات ما سود مي‌برند، برسند. آن‌ها براي من پشيزي ارزش ندارند چون مثل يك مشت ميمون هستند!»