انصاریان: هزار بار عذر می‌خواهم که رفتم استقلال!

کد خبر: ۴۵۰۹۴۳

تاریخ: ۲۹ آبان ۱۳۹۳ - ۱۴:۱۸

مصاحبه با علی انصاریان همیشه جذاب است؛ ستاره سابق فوتبال که حالا در سینما به دنبال آرزوهایش رفته و می‌خواهد با همین «صدا، دوربین، حرکت»ها، دنیای جدیدی برای خودش بسازد.

به گزارش خبرآنلاین، مشروح مصاحبه با علی انصاریان به شرح زیر است:

*از کجا مصاحبه را شروع کنیم؟

از مرتضی پاشایی. دوستی که خیلی زود از دستش دادیم. من به خانواده‌‌اش، به دوستانش و اصلاً به همه مردم ایران تسلیت می‌گویم. بعدها تاریخ از مراسم پاشایی بیشتر تعریف و تمجید می‌کند.

*خدایش رحمت کند. برویم سراغ دربی. تساوی در دربی ها وحشتناک شده البته زمان شما هم دربی ها مساوی می شد. چرا با چنین شرایطی مواجه شده ایم؟

بله ولی آن‌وقت مردم هم راضی به خانه‌شان برمی‌گشتند. امروز چی؟ حالا که نسبت به فصل قبل، بدتر هم شده، نه فرهاد مجیدی را می‌بینیم و نه علی کریمی را. یک مدل بدی شده این دربی. کاش دو مربی جسارت بیشتری داشته باشند و بازیکنان جوان‌تر را به زمین بفرستند تا شاید با دوندگی آنها، حساسیت بالا برود... امیدواریم پرسپولیس هجومی باشد تا ان‌‌شاءا... استقلال هم مجبور به انجام یک بازی جذاب شود.

*علی! این حجم بی‌اخلاقی در پرسپولیس از کجا نشأت می‌گیرد؟

به عقیده من این مسائل برمی‌گردد به خانواده و شخصیت بازیکنان. یک زمانی ما جرأت نمی‌کردیم به صورت مستقیم به چشم مربیان‌مان نگاه کنیم اما شخصیت‌ها تغییر کرده و بازیکنان امروز خودشان را طور دیگری بروز می‌دهند. وقتی یک بازیکن در جمع دیگران به مربی خود توهین می‌کند یا با مصاحبه‌هایش جو را علیه کادرفنی تیمش می‌کند، مشخصاً ابهت مربی هم از بین می‌رود و ترس تیم از کادرفنی جای خود را به بی‌احترامی‌ها و پرخاشگری‌ها می‌دهد. همین مسائل به داخل زمین می‌رود و اتفاقی می‌افتد که می‌بینید.

*البته سابقه درگیری در فوتبال ایران و بین بازیکنان که خیلی زیاد است!

بله به خصوص در دربی درگیری زیاد بود اما نه به خاطر فروکش کردن عقده‌های درونی بازیکنان، بلکه به علت تعصب و غیرت بیش از اندازه. امروزی‌ها حتی نمی‌توانند یک دعوای جذاب به راه بیندازند، حتی کری‌خوانی را یاد نگرفته‌اند. من واقعاً مانده‌ام روزنامه خبرورزشی می‌خواهد جلد خود را برای چاپ در روز دربی چطور طراحی کند؟ یک زمانی فرهاد مجیدی و علی کریمی، فرشاد پیوس و صادق ورمزیار، من و علی نیکبخت، رهبری‌فرد و هاشمی‌نسب، عابدزاده و بیانی‌ها روی جلد می‌رفتند اما انصافاً این بار عکس چه بازیکنانی را می‌خواهید روی جلد روزنامه‌‌تان کار کنید؟

*تو قبلاً گفته بودی از دوران کودکی به همراه مرحوم پدرت راهی استادیوم می‌شدی تا دربی‌ها را ببینی. به نظرت جذاب‌ترین دربی که از روی سکوها دیدی، کدام بود؟

فکر می‌کنم سال 65 بود که پرسپولیس توانست استقلال را با حساب 3 بر صفر شکست دهد.

*خاطره خاصی از اولین دربی که خودت در آن بودی به یاد داری؟

شاید باورتان نشود اما آنقدر هیجان داشتم که آن دربی‌های ابتدایی را اصلاً یادم نمی‌آید. فقط می‌دانم برای اولین بار در همان دربی جام‌حذفی که 2 بر یک استقلال را شکست دادیم به میدان رفتم.

*واقعاً چرا به استقلال رفتی؟

من خودزنی کردم. زورم به هیچ‌کس نمی‌رسید، از پرسپولیس، از خانه‌ام اخراج شده بودم. من یک انتخاب اشتباه داشتم و متأسفانه ترکش‌های این انتخاب اشتباه به هواداران پرسپولیس اصابت کرد. حاضرم هزاران بار دیگر از آنها بابت رفتن به استقلال عذرخواهی کنم تا مرا از ته دل‌شان ببخشند. شاهرخ بیانی دو بار در دربی‌ها دروازه پرسپولیس را باز کرد اما استقلالی‌ها هنوز هم او را یک استقلالی اصیل نمی‌دانند. من هم این‌طوری بودم، هرگز استقلالی نشدم، فقط خودزنی کردم.

*بعد از حضور در استقلال، خیلی تنها شدی، درست است؟

فقط جاده لشکرک تنهایی مرا درک می‌کند! هر شب می‌رفتم آنجا و گریه می‌کردم. شب‌های تلخی بود. هرگز فکرش را نمی‌کردم از پرسپولیس بروم. حیف شد، حاضر بودم مجانی برای تیم محبوبم بازی کنم. البته خدا را شکر که بازی با میلان پیش آمد تا آخرین فوتبال رسمی زندگی‌ام با پیراهن پرسپولیس باشد.

*در اولین دربی که با پیراهن استقلال به میدان رفتی، مقابل پرسپولیس با حساب 2 بر یک باختید. اتفاقات قبل و حین بازی را همه می‌دانند اما بعد از این شکست چه شد؟

خیلی‌ها به من ایراد گرفتند که علی انصاریان مقابل تیم سابق خود اصلاً فوتبال بازی نکرد. حق با آنها بود، نه اینکه کم‌فروشی کرده باشم بلکه نمی‌توانستم بازی کنم. آن روز فقط گریه می‌کردم.

*یک دربی دیگر هم بود که با چهره‌ای عجیب وارد زمین شدی.

ماجرای سامورایی را می‌گویید؟ بله! یادم می‌‌آید درست روی پله‌های ورودی به زمین چمن بودیم که تصمیم گرفتم موهایم را ببندم. خدا رحمت کند ناصر احمدپور هم برایم تیتر زد: «این بازی هیچی نداشت به غیر از یک سامورایی» واقعاً هم بازی مزخرفی بود چون حتی یکبار هم موقعیت خطرناک درست نکردیم.

*به نظرت دربی‌باز‌ترین بازیکنان فوتبال ایران چه کسانی بودند؟

مهدی فنونی‌زاده، محمد پنجعلی، صادق ورمزیار، بهروز رهبری‌فرد، احمدرضا عابدزاده، محمد نوازی، علیرضا نیکبخت‌واحدی، پرویز برومند، سیروس دین‌محمدی، حسین عبدی، ادموند بزیک، نادر محمدخانی، علی کریمی، مجتبی محرمی، رضا عنایتی، مجتبی جباری، فرهاد مجیدی و خودم!

*به نظرت دربی روز یک‌شنبه چقدر تماشاگر را به ورزشگاه می‌کشاند؟

یک بار یادم می‌‌آید با پاس تهران روز یک‌شنبه بازی کردیم که البته 95 هزار تماشاگر داشت اما این دربی را در روزی برگزار می‌کنند که مردم سر کار هستند. شاید این تصمیم را گرفتند که کسی دربی را نبیند. اتفاقاً این‌طور که بهتر است، از تلویزیون بازی را ببینید و لذت ببرید.

*حرف خاصی باقی مانده؟

اولاً امیدوارم در این دربی، حداقل دو، سه گل را ببینیم تا مردم کمی با فوتبال آشتی کنند. بعد هم آرزو می‌کنم این بی‌اخلاقی‌ها از پرسپولیس دور شود. در این خصوص من سیاسی را مقصر نمی‌دانم بلکه مربیان تقصیر اصلی را بر عهده دارند چون تیم طبق سلیقه علی دایی بسته شده و از طرف دیگر درخشان نتوانسته هنوز قدرت خود را به اثبات برساند. در نهایت باید اعتراف کنم این اصلاً خوب نیست که برای دربی‌ها، هنوز هم به دنبال بازیکنان قدیمی هستیم و بازیکنان جدید هیچ جذابیتی برای مصاحبه ندارند!