مصرف موضعی لبنیات عامل کاهش پوسیدگی دندان است

کد خبر: ۴۵۰۹۳۵

تاریخ: ۲۹ آبان ۱۳۹۳ - ۱۳:۲۹

یک دندانپزشک گفت:‌ مصرف موضعی لبنیات پس از رویش دندان عامل کاهش پوسیدگی دندان و افزایش استحکام آن است.

به گزارش فارس، محمدباقر رضوانی دندانپزشک اظهار داشت: برخی تصور می‌کنند پس از رویش دندان و شکل‌گیری دندان‌ها دیگر مصرف لبنیات تأثیری در استحکام و پیشگیری از پوسیدگی دندان ندارد در حالی که افراد می‌توانند با مصرف لبنیات از پوسیدگی دندان‌هایشان پیشگیری کنند.

وی ادامه داد: زمانی تصور می‌شد پس از رویش دندان چون امکان تزریق سیستمیک کلسیم به دندان وجود ندارد بنابراین پس از رویش کامل دندان مصرف شیر بی‌تأثیر است در حالی که وجود کلیسم موضعی در دهان در کاهش پوسیدگی بسیار مؤثر است.

رضوانی افزود:‌ کلیسم دندان پیوسته به علت پوسیدگی در حال برداشته شدن است اما در مراحلی از این پوسیدگی امکان جایگزینی کلیسم برداشته شده از روی دندان به علت تأثیرات مواد قندی وجود دارد.

این دندانپزشک خاطرنشان کرد: در هنگام پوسیدگی متعاقب مصرف مواد قندی مرتبا کلیسم از روی دندان برداشته می‌شود ولی در صورت اقدامات بهداشتی، بزاق این کاهش کلیسم را جبران می‌کند و کلیسم موجود در بزاق جایگزین کلیسم از دست رفته دندان می‌‌شود.

وی شرط این جایگزینی را وجود کلیسم در بزاق دهان دانست و گفت:‌ برای این مهم باید کلیسم در بزاق وجود داشته باشد تا جایگزین شود که کلیسم بزاق از طریق مصرف مواد لبنی تأمین می‌شود.

رضوانی تأکید کرد: برخلاف مصرف مواد قندی که نباید لزج و چسبنده باشد باید تا حد امکان از مواد لبنی استفاده کرد که زمان تماس و حل شدن در بزاق بیشتر باشد که می‌توان از موادی مانند کشک، پنیر و ماست نام برد.

این دندانپزشک افزود: تحقیقات نشان داده است جویدن پنیر باعث افزایش حالت بازی دهان و بزاق دهان می‌شود که کلیسم موجود در بزاق و افزایش حالت بازی دهان بر استحکام دندان‌ها و کاهش پوسیدگی بسیار مؤثر است.