گفت‌وگوی «تابناک» با معمار ایرانی فوتسال و فوتبال تایلند؛

به سعیدلو گفتم ‌کرسی ایران را از دست می‌دهید و همین هم شد!

باید در نظر بگیرید که روابط بین‌الملل یک مدیر ورزشی تا چه میزان است. بیشتر این مدیران به دلیل اینکه زبان بین‌المللی نمی‌دانند، راه‌آوردی از این ‌نشست‌ها ندارند. آنان به ز‌بان بین‌المللی و مناسبات رشته‌ خودشان وارد نیستند و برای همین‌ نمی‌توانند در جلسات با سایر افراد ارتباط بگیرند؛ متأسفانه خیلی از اینها هم نگاه توریستی به این گونه مسائل دارند.

کد خبر: ۴۵۰۷۹۴

تاریخ: ۲۸ آبان ۱۳۹۳ - ۲۳:۰۹

ابوالفضل خدابنده‌لو کسی است که مردمان این دیار او را با نام معمار فوتسال و فوتبال ساحلی تایلند می‌شناسند؛ معمار ایرانی ورزش محبوب فوتبال در این سرزمین هم اکنون عهده‌دار سمت سرمربی‌گری تیم ملی فوتبال ساحلی تایلند است و پیشتر نیز توانسته فوتسال این کشور را آنقدر متحول کند که رویای شکست فوتسال ایران نیز در آن محقق شود.

به گزارش «تابناک»، حضور در رقابت‌های ‌بازی‌های ساحلی آسیا ۲۰۱۴ فرصتی به دست داد تا با هموطنی هم‌کلام شویم که سال‌های‌ پیش کشورمان را به مقصد شرق آسیا ترک کرده و اینقدر در هدفش موفق بوده که در جنوب شرق آسیا، اسم و رسمی کاملا شناخته ‌دارد؛ مربی کارکشته‌ای از اهالی دامغان که حدود ۳۴ سال از عمر ۵۳ ساله‌اش را دور از ایران گذراده و‌ هم‌ و غمی جز فوتبال نداشته؛ از بازی کردن در هند گرفته تا به اوج رساندن فوتبال سنگاپور و رسیدن به رتبه‌های مدیریتی در این کشور و بعد کوچ به فوتبال تایلند؛ جایی که فوتسالش به مدد تلاش‌های خدابنده لو از تیمی درجه چندم به تیمی درجه یک در قاره رسیده و اکنون قرار است، اتفاقی مشابه برای فوتبال ساحلی‌اش رقم بخورد.

او که علاوه بر سرمربی‌گری در این کشور، پست‌هایی چون مشاور معاون وزیر سابق ورزش را تجربه کرده و هم اکنون نیز مشاور رئیس فدراسیون فوتبال این کشور است، برنامه‌ای برای رساندن تیم ملی فوتبال ساحلی تایلند تدارک دیده که تا سال ۲۰۲۰ میلادی آن را به سطح اول آسیا برساند؛ از آن دست برنامه‌هایی که جایشان به شدت در تمامی سطوح فوتبال کشورمان خالی است.

همین موضوع دستمایه‌ای شد تا گفت‌وگویی با وی داشته باشیم که خواندنی است؛ (گفت‌وگوی کامل با وی را اینجا بخوانید)

فکر می‌کنید فوتبال ایران با توجه به برنامه‌ریزی‌هایی که دارد، می‌تواند در آینده حرفی برای گفتن داشته باشد؟

به‌ عنوان یک ایرانی، من هم مثل شما و همه مردم آرزو دارم که تیم کشورم همیشه قهرمان باشد، ولی فراموش نکنید ‌ما یک قطاریم که همه ‌با هم حرکت می‌کنیم. اگر ‌اتحادی در این میان نباشد، نتایج مطلوبی هم حاصل نمی‌شود. این شرایطی که الان در فوتبال ایران وجود دارد و همه علیه هم هستند و ‌مدام علیه همدیگر مصاحبه می‌کنند، اصلا ‌خوب‌ نیست و نوید آینده امیدوار‌کننده‌ای را هم ‌نمی‌دهد. وقتی در یک تیم همه با هم برای یک هدف نجنگند، هدفی هم حاصل نمی‌شود و اگر هم بشود، بر اثر اتفاق است و همیشگی نیست. نتیجه این عدم اتحاد و ناهماهنگی در آینده مشخص خواهد شد. ببینید در حال حاضر امسال هیچ یک از تیم‌های پایه ما در مسابقات نتیجه نگرفتند. من مسئول برگزاری مسابقات تیم‌ها پایه بودم. ‌اینجا ‌آقای قنبرپور و تیمش (تیم ملی نوجوانان) به اینجا آمدند که انصافا هم تیم خوبی بود؛ اما باید بپذیریم که 70 درصد نتیجه یک مسابقه فوتبال در خارج از زمین تعیین می‌شود.

منظورتان چه‌ ‌عواملی است؟

عوامل مدیریتی، برنامه‌ریزی، سازماندهی، تهیه امکانات و روابط بین‌الملل. ما به قرعه‌کشی مسابقات بازی‌های آسیایی ساحلی اعتراض کردیم. با اینکه عوامل بزرگ و گردن کلفتی هم پشت ماجرای قرعه‌کشی بودند، در ایران هیچ گاه نمی‌بینیم ‌چنین اتفاقی رخ بدهد و اساسا مسئولان هم دنبالش نمی‌روند که از حق خودشان دفاع کنند. همه این مسائل باید مدیریت شود. قبل از اینکه تیم حرکت کند، باید همه بدانند ‌چه برنامه‌ای در انتظارشان هست و باید چه بکنند و چه نتیجه‌ای ‌بگیرند. ما برای این مسابقات هدف‌گذاری کردیم که تایلند به دور دوم صعود کند و این کار را انجام دادیم. از این به بعد هم اگر حذف شدیم، کسی انتظاری از ما ندارد. این مسأله به خوبی برای فوتبال‌دوستان تایلند هم جا افتاده است؛ اما در ایران همه از تیم‌ها برد می‌خواهند.

با توجه به اینکه شما به AFC هم رفت و آمد دارید، میزان تأثیرگذاری فوتبال ایران ‌بر آسیا تا چه حدی است؟

‌ما یک کرسی مهم را در هیأت رئیسه فدراسیون فوتبال واگذار کردیم. من آن زمان در گوانگجو حضور داشتم و در خدمت آقای افشارزاده بودیم. وقتی آقای سعیدلو می‌خواستند، نماینده شوند، آقای افشار‌زاده و دوستان از ما پرسیدند و من‌ هم با ذکر دلایلی گفتم که اشتباه می‌کنید و کرسی را از دست می‌دهید. اولا که در سطح معاون رئیس جمهور نیست که برای چنین پستی نامزد شود و ثانیا شما با بازی‌های سیاسی و انتخاباتی این‌ها آشنا نیستید. آنان شما را بازی می‌دهند و کرسی را از دست می‌دهید که رفتند و کرسی را هم از دست دادند.

بنابراین می‌شود نشان داد که مدیران ایرانی ارزشی برای مناسبات بین‌المللی قائل نیستند و تأثیر آن را نمی‌پذیرند.

شما باید در نظر بگیرید که روابط بین‌الملل یک مدیر ورزشی تا چه میزان است. بیشتر این مدیران به دلیل اینکه زبان بین‌المللی نمی‌دانند، راه‌آوردی از این ‌نشست‌ها ندارند. آنان به ز‌بان بین‌المللی و مناسبات رشته‌ خودشان وارد نیستند و برای همین‌ نمی‌توانند در جلسات با سایر افراد ارتباط بگیرند؛ متأسفانه خیلی از اینها هم نگاه توریستی به این گونه مسائل دارند و بیشتر به فکر خرید و مسائل توریستی هستند

ادامه این گفت‌وگوی تفصیلی را اینجا بخوانید.