واقعیاتی که دیده نشد

علیرضا محجوب

کد خبر: ۴۵۰۷۰۹

تاریخ: ۲۸ آبان ۱۳۹۳ - ۱۶:۲۰

روز گذشته نمایندگان مجلس بعد از بررسی صلاحیت وزیر پیشنهادی علوم به این نتیجه رسیدند که به آقای دکتر دانش آشتیانی رأی اعتماد ندهند. رسیدگی به صلاحیت وزرا و حتی اظهار نظرهای تلخ درباره آنها، حق نمایندگان است و کسی نمی‌تواند مجلس را از این حق محروم کند. با وجود این از مجلس شورای اسلامی انتظار می‌رود در انجام وظایف قانونی خود، مراعات اخلاق اسلامی و حرمت شخصیت‌ها را نیز داشته باشد.

همچنان که بررسی برنامه‌ها و صلاحیت و اهلیت وزرای پیشنهادی، وظیفه نمایندگان است، جلوگیری از تعطیلی بعضی امور مهم و در این مورد خاص صیانت از حقوق نزدیک به 5 میلیون دانشجو هم باید جزو اولویت‌های ما نمایندگان باشد. آنچه در جلسه دیروز محسوس بود و می‌تواند ضعفی برای مجلس شورای اسلامی باشد، نگاه یک بعدی به بررسی وزیر پیشنهادی بود.

مخالفان در بیان دلایل مخالفت‌های خود هیچ اشاره‌ای به برنامه‌های ارائه شده از سوی دکتر دانش آشتیانی نداشتند و تنها مسائل سیاسی و حاشیه‌ای را برجسته کردند. آنها همچنان که در مورد وزرای پیشنهادی قبلی علوم درباره جزئی‌ترین مسائل سیاسی و حاشیه‌ای ورود کردند، روز گذشته هم به جای پرداختن به مسائل اصلی و برنامه‌های کاری دکتر دانش آشتیانی، سعی در برجسته‌سازی حاشیه‌ها داشتند.

این قبیل همکاران که همواره با صدای رسا ملاک را «میزان فعلی» افراد می‌دانند، چرا اینقدر نسبت به گذشته چهره‌های معرفی شده از سوی دولت و احتمالات آینده بر اساس حدس و گمان‌های شخصی حساسیت به خرج دادند. سابقه و تجربیات اجرایی گذشته نامبردگان هم قابل دفاع است و درباره آینده هم به وقت خود می‌توان مواجهه درست داشت. اگر قرار باشد همه مسائل مربوط به وزارتخانه در جلسه رأی اعتماد حل وفصل شود، قاعدتاً این وضعیت همچنان ادامه خواهد یافت و شخصیت‌های دیگری هم قربانی این فرایند می‌شوند.

اینکه نامزدهای تصدی مسئولیت‌های مهم دولتی را با ایرادهای سیاسی و بدون توجه به واقعیات موجود در جامعه و نظر و رأی افکار عمومی از میدان به در کنیم، سنت حسنه‌ای نیست. اگر برخی نمایندگان اعتقاد داشتند برای انتخاب وزیر علوم از سوی برخی گروه‌ها به دولت اعمال فشار می‌شود، چرا خود نیز چنین رفتاری را در واکنش به دولت انجام داده و حق و حقوق دانشجویان را نادیده گرفتند و بدتر از آن، خدمات نیروهای انقلابی و معتقد به انقلاب را نادیده گرفتند و درباره آنها به زبان شایسته سخن نراندند.

همکاران محترم باید توجه داشته باشند که شرایط حساس کشور و منطقه و بخصوص مسئولیت‌های سنگینی که بر دوش دولت است، می‌طلبد یاری بیشتری نسبت به دولت داشته باشیم و این حق را برای رئیس جمهوری محفوظ بداریم که با نیروهای متخصص و مجربی که آنها را همسو با خود می‌داند برنامه هایش را به پیش ببرد.