خانواده درماني جايگزين کمپ ترک اعتياد شود

هنوز يك شيوه ‏استاندارد براي ترك اعتياد به دست نيامده است. گواه اين مساله ترك اعتياد درصد كمي از ‏مراجعان به اين كمپ‌ها و نرخ بالاي بازگشت اعتياد افراد است.

کد خبر: ۴۴۷۹۰۶

تاریخ: ۱۸ آبان ۱۳۹۳ - ۰۸:۲۵

جعفري باي محقق و آسيب‌شناس اجتماعي مي‌گويد: اعتياد به‌عنوان يك آسيب جدي ‏اجتماعي كه روز به روز منشا مشكلات بسيار زيادي در جامعه شده است، از دو جهت ‏نگران كننده است. اول اينكه رشد فزاينده محرك‌هاي توهم‌زاي صنعتي مي‌تواند تهديدي ‏براي همه شهروندان باشد و از جهت ديگر موضوع رشد اعتياد در جامعه زنان مطرح ‏است، به‌گونه‌اي كه اعتياد در حوزه محرك‌هاي صنعتي ماهيت كاملا زنانه‌اي پيدا كرده ‏است.

به گزارش ابتکار، به نقل از روابط عمومي ستاد مبارزه با مواد مخدر، اين آسيب‌شناس اجتماعي ادامه داد: امروزه كمپ‌هاي ترك اعتياد با خطا و آزمايش روبه‌رو هستند و هنوز يك شيوه ‏استاندارد براي ترك اعتياد به دست نيامده است. گواه اين مساله ترك اعتياد درصد كمي از ‏مراجعان به اين كمپ‌ها و نرخ بالاي بازگشت اعتياد افراد است. اما آنچه تجربه جهاني ‏نشان مي‌دهد اين است كه مناسب‌ترين شيوه براي ترك اعتياد، روش خانواده تراپي يا ‏خانواده درماني است.

‏اين محقق و آسيب‌شناس اجتماعي تصريح كرد: امروزه در دنيا براي ترك اعتياد ابتدا به ‏سراغ خود معتاد نمي‌روند بلكه در اولين گام براي بهبودي وي، عناصر پيرامون او را ‏آموزش مي‌دهند و از آنها كمك مي‌گيرند. مسلما اگر خانواده آموزش ديده باشد به دليل ‏ارتباط مستمري كه با فرد معتاد دارد مي‌تواند بهترين عنصر و بازوي محرك در جهت ‏بهبود حال وي باشد. به عبارت ديگر اگر خانواده‌هاي معتادان بتوانند به صورت فني، ‏شيوه تعامل با او را ياد بگيرند بعد از آن جامعه نيز از چنين توانايي برخوردار خواهد شد. ‏همچنين خانواده در بقاي پاكي و عدم بازگشت اعتياد، بسيار اثربخش خواهد بود.‏

باي با انتقاد از اينكه بخشي از افكار عمومي همچنان براين باور است كه اعتياد قابل ‏درمان نيست، گفت: با وجود تبليغات و اطلاع‌رساني‌هاي گسترده در سال‌هاي اخير، عده‌اي معتقدند كه فرد معتاد قادر به ترك اعتياد خود نيست و اين نشان مي‌دهد بايد اطلاع‌رساني و فعاليت در اين زمينه بيشتر تا در نهايت منجر به اصلاح افكار عمومي شود. بايد ‏به دنبال راهي بود تا شهروندان با مشاهده صحنه‌هاي دلخراش پديده شوم اعتياد، مسئولانه ‏برخورد كنند و براي كمك به معتاد با او همكاري و مشاركت داشته باشند تا شرايط ‏بازگشت اعتياد به حداقل برسد. اين هدف را مي‌توان اين صورت اجرايي كرد كه قبح و ‏زشتي اعتياد در جامعه حفظ شود و براي همه به خصوص جوانان و نوجوانان زشتي اعتياد ‏پررنگ‌تر از قبل شود.‏