در مذاکرات عراق چه امتيازي گرفتيد که مي‌خواهيد به افغانستان برويد؟

اکنون اوباما و وزير خارجه او، تنها چند روز پس از دستگيري يک متهم به جاسوسي، بيانيه‌هاي شديداللحن و درخواست‌هاي رسمي خطاب به ايران صادر و به دنبال آن، مقامات مملکتي ايران نامه‌نگاري مي‌کنند، اما براي ديپلمات‌هايي که با جان و دل و با تمامي وجود در راستای خدمت به اهداف انقلاب و کمک به اين اهداف در حال فعاليت بوده‌اند، هنوز اقدام عملي و مؤثري انجام نشده است.

کد خبر: ۴۴۷۴۱

تاریخ: ۰۲ ارديبهشت ۱۳۸۸ - ۱۶:۲۷

در حالي که سه سال از آغاز مذاکرات ايران و آمريکا درباره عراق مي‌گذرد و هيأت ايراني بدون دستاورد قابل توجهي، چهار دور مذاکره با آمريکا را به پایان رساند و حتي موفق به آزادي ديپلمات‌هاي ايراني که از نگاه برخي، پيش‌شرط مذاکرات تلقي مي‌شد، نگرديد، پذيرش انجام مذاکره ميان ايران و آمريکا درباره افغانستان موجب شگفتي کارشناسان شده است.

به گزارش خبرنگار «تابناک»، پس از گذشت حدود هشت سال از مذاکرات ميان ايران و آمريکا درباره افغانستان که در اجلاس «6+2» در شهر «بن» آلمان توسط کمال خرازي، وزير خارجه دولت اصلاحات صورت گرفت، سر آغاز مذاکرات بين ايران و آمريکا در دولت نهم درباره موضوع افغانستان با کنفرانس ماه گذشته لاهه آغاز شد و در آن به جاي اين‌که ديپلمات‌هاي ايراني به طرف آمريکايي درباره ربودن هفت ديپلمات ايراني در عراق اعتراض کنند، از ديپلمات‌هاي آمريکايي نامه کمک به سه تن از اتباع ايراني ـ آمريکايي را دريافت مي‌کنند که البته پس از آن، رئيس‌جمهور خواهان اجراي قسط و عدالت در مورد پرونده خانم صابري و آقاي درخشان مي‌شود.

اما اکنون پرسش اينجاست که از مذاکره سه جانبه با آمريکا در عراق، چه عايدمان شد؟

اين گزارش مي‌افزايد: پس از اعلام آمادگي ايران در محافل خصوصي درباره اين‌که مي‌خواهد با آمريکايي‌ها در عراق مذاکره کند، مقامات آمريکايي سريعا اقدامات خود را انجام دادند و حمله وحشيانه و تسخير کنسولگري ايران در اربيل عراق با شش فروند بالگرد و پانزده فقره تانک و با شليک تير مستقيم تيربار و سلاح‌هاي ضد زره با کماندوهايي که از زمين و هوا چنان بر ساختمان کنسولگري يورش بردند، به گونه‌اي انجام شد که انگار قصد تصرف يک دژ عظيم را که توسط هزاران مسلح حفاظت مي‌‌شود، دارند.

اما اکنون اوباما و وزير خارجه او، تنها چند روز پس از دستگيري يک متهم به جاسوسي، بيانيه‌هاي شديداللحن و درخواست‌هاي رسمي خطاب به ايران صادر مي‌کنند و به دنبال آن، مقامات مملکتي ايران نامه‌نگاري مي‌کنند، اما براي ديپلمات‌هايي که با جان و دل و با تمامي وجود در راستای خدمت به اهداف انقلاب و کمک به اين اهداف در حال فعاليت بوده‌اند، هنوز اقدام عملي و مؤثري انجام نشده است، هرچند در مقاطعي اعلام شد که آنها به زودي آزاد خواهند شد که البته به واقعيت نپيوست.