از دست رفتن مدال طلای اینچئون به قیمت از دست رفتن صندلی ریاست

از دست رفتن مدال طلای رقابت‌های آسیایی اینچئون، ممکن است به ریاست دوازده ساله محمود مشحون در فدراسیون بسکتبال پایان دهد و مدیریت طولانی مدت او را با وقفه‌ای روبه رو کند. شاید اگر انتخابات فدراسیون بسکتبال پس از رقابت‌های آسیایی اینچئون انجام نمی‌شد، صندلی ریاست مشحون تا این حد لرزان نمی‌شد!

کد خبر: ۴۴۶۱۳۸

تاریخ: ۰۹ آبان ۱۳۹۳ - ۱۹:۰۹

از دست رفتن مدال طلای رقابت‌های آسیایی اینچئون، ممکن است به ریاست دوازده ساله محمود مشحون در فدراسیون بسکتبال پایان دهد و مدیریت طولانی مدت او را با وقفه‌ای روبه رو کند. شاید اگر انتخابات فدراسیون بسکتبال پس از رقابت‌های آسیایی اینچئون انجام نمی‌شد، صندلی ریاست مشحون تا این حد لرزان نمی‌شد؛ اما وضعیت این روزهای بسکتبال ایران، موجب شده تا همه‌ جا سخن از تغییرات در فدراسیون بسکتبال به میان باشد.

به گزارش «تابناک»، هرچند بسکتبال ایران در سال‌های گذشته، یک قدرت آسیایی و فراآسیایی بوده، نتایج کارکرد این تیم در سال‌های گذشته، به ویژه در بازی‌های آسیایی اینچئون، موجب شده تا زنگ خطر برای این رشته رو به رشد در ایران به ‌صدا درآید.

بنا بر این گزارش، بسکتبال ایران که همزمان با والیبال، روند روبه رشدش در آسیا را آغاز کرده بود، نتوانست مانند والیبال رشد صعودی‌اش را ادامه دهد و به ‌جز سال‌های طلایی ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹ ـ که فرصت حضور در المپیک و قهرمانی آسیا را تجربه کرد ـ دیگر آوازه‌اش از سطح آسیا بالا‌تر نرفت. هم اکنون با توجه به خطراتی که در خصوص نسل آینده‌ساز بسکتبال احساس می‌شود و پیر شدن نسل طلایی بسکتبال ایران، شاید فرصت آن رسیده تا با یک بازبینی در مدیریت بسکتبال ایران، مانع از افول بیش از اندازه این تیم شد.

بسکتبال امروز ایران یک تیم با قدرت فراآسیایی که البته در مواقع حساس در همین، آسیا هم به نتیجه دلخواهش نمی‌رسد. یک لیگ که هر سال ضعیف‌تر و درگیر تصمیمات عجیب و لحظه‌ای می‌شود و البته نسل طلایی که متأسفانه هیچ پشتوانه‌ای برای آن ایجاد نشده تا وضعیت بسکتبال ایران پس از به پایان خط رسیدن نسل طلایی‌اش احساس خطر جدی کند.

از دست رفتن طلای اینچئون، باعث شد تا همه نگاهی بیندازند به همه شکست‌های بسکتبال ایران در مقاطع حساس که دست ایران را از رسیدن به موفقیت‌های بیشتر کوتاه کرده است. ما با شکست مقابل اردن در رقابت‌های ۲۰۱۱ از المپیک لندن دور ماندیم و پیش از آن هم در گوانگجو دستمان از طلا دور ماند. همین یک ماه پیش هم در فینال بازی‌های آسیایی اینچئون طلا را با نقره‌ای عوض کردیم که ارزشش فرسنگ‌ها با طلا فاصله دارد.

اکنون با بازگشت کاروان ورزشی ایران از اینچئون، وقتی فرصت بررسی عملکرد رشته‌ها ایجاد می‌شود، به ویژه اینکه دو سال دیگر المپیک برزیل در پیش است، مقام‌های عالی ورزش ایران به دنبال ایجاد تغییرات در رشته‌های گوناگون می‌افتند. وزیر ورزش و جوانان در یکی از نخستین اظهارنظر‌هایش پس از اینچئون از نارضایتی از عملکرد فدراسیون‌های وزنه‌برداری، دو و میدانی، جودو و فوتبال سخن گفت و بعدش هم که ماجرای انتخابات فدراسیون بسکتبال پیش آمد، اظهارنظر‌ها در خصوص کارکرد محمود مشحون در بسکتبال ایجاد شده است.

مشحون از جمله رؤسای فدراسیون بسکتبالی بود که با رسیدن به صندلی ریاست از آن کناره نگرفت و سه دوره پیاپی روی آن نشست و اکنون به دنبال نشستن برای چهارمین بار روی این صندلی است، حال آنکه در چند سال اخیر همه مخالفت‌های فراوانی با مدیریت طولانی مدت مدیران در فدراسیون‌های ورزشی داشته‌اند و حالا بسکتبال هم روی همین طناب در حال بندبازی است.