نگاه شما: آپارتاید تحصیلی در دانشگاه ها

بخش «نگاه شما» برای ارائه و معرفی «نگاه» مخاطبان «تابناک» به همه موضوعات است. هر مخاطب «تابناک» می‌تواند با مد نظر قرار دادن شرایط همکاری با این بخش، «نگاه» خود را ارسال کند تا در معرض دید و داوری دیگر مخاطبان قرار گیرد.

کد خبر: ۴۴۴۹۱۲

تاریخ: ۰۵ آبان ۱۳۹۳ - ۰۸:۳۰

رحمان حسینی فر در مطلب ارسالی برای «نگاه شما» نوشت:

این نوشتار توسط دانشجوی دکتری تهیه شده است که هر سه مقطع تحصیلی کارشناسی, کار شناسی ارشد و دکتری خود را به صورت شبانه یا نوبت دوم خوانده است.

کسانی که با سیستم دانشگاهی ایران آشنا هستند شاهد حضور انواع و اقسام دانشجویان پذیرفته شده اند که هر ساله نیز بر انواع آنها افزوده می شود. پذیرش از طریق ازمون سراسری, استعداد درخشان شاهد و ایثارگر روزانه شبانه پولی یا پردیس و سایر مواردی است که یک دانشجو در طول مدت حضور خود در دانشگاه ها به کرات مشاهده میکند' هر دولتی نیز بنا بر سیاست ها آموزشی خود به تغییر در نسبت های پذیرش میپردازد.

اما نکته ای که در چندین سال اخیر در تمامی دانشگاه ها مشاهده میشود شنیدن دو واژه بسیار رایج است: اول اینکه بودجه نداریم یا به عبارت خودمانی تر مسولان پول نداریم و از سوی دیگر ایکس تعداد صندلی خالی در دانشگاه ها داریم.

مورد اول را تقریبا همگی اعم از دانشجو و کارمند و استاد با پوست و گوشت خود درک کرده اند ولی مورد عجیب دومی معلوم نیست طبق کدام معیار و استاندارد  جهانی بیان می شود؟

سرانه استاندارد فضای اموزشی به ازای هر نفر چقدر است که این جمله بارها و بارها از مسولان شنیده می شود؟ اصلا تعریف فضای اموزشی در سیستم های معتبر جهانی  چیست? آیا صندلی خالی در سر کلاس تنها معیار پذیرش بیشتر و بیشتر  دانشجو می شود؟ در اینجاست که مدیران مجرب تنها راه حلی که هم برای رفع دو مشکل مذکور خود یعنی بی پولی و  صندلی خالی به ذهنشان میرسد پذیرش انواع و اقسام دانشجویانی است که برای دانشگاه ها نه تنها کسب درامد کنند بلکه بار مالی جدیدی نیز به دانشگاه ها اضافه نکنند.

یک مورد از این مدیریت های کارامد که قریب ده سال است گریبانگیر نویسنده این مقاله شده است موردی است به نام نوبت دوم یا موسوم به شبانه! نویسنده هر چه در سیستم اموزشی دنیا برسی به عمل آورد نتوانست دریابد که این سیستم آموزشی دقیقا از کدام کشور کپی براداری شده و یا الگو گیری شده است.

اجازه دهید برای خوانندگانی که با نام شبانه آشنا نیستند توضیحاتی دهیم. دانشجوی شبانه دانشجویی است که از طریق کنکور سراری پذیرفته می شود ولی چون یا از ضریب هوشی کمتری برخوردار بوده و یا مشمول سایر سهمیه ها نبوده و یا تحصیل در یک دانشگاه خوب ولی به صورت شبانه را به دانشگاه بد ولی روزانه ترجیح میداده، در نهایت به صورت شبانه پذیرفته شده است.

اوایلش خوب است چون سر کلاسی حاضر میشود که روزانه ها هم حضور دارند. ولی مشکلات از آنجایی ناشی میشود که از آبدارچی و نگهبان و کارمند تا استاد و رییس دانشگاه شبانه ها را صورت انگل دانشگاهی در نظر میگیرد جالب اینجاست که همین عزیزان تا قبل از شروع ترم تلاش های حداکثری خود را در جذب هر چه بیشتر دانشجوی شبانه به عمل می آورند تا بتوانند هر چه بیشتر درآمد خود را افزایش دهند ولی پس از ثبت نام دانشجویان و به محض اینکه خرشان از پل گذشت باز به دید انگل دانشگاهی به شبانه ها می نگرند.

شاید بعضی از خوانندگان اعتراض کنند که این چه لفظی است که برای قشر ارزشمند جامعه بکار میبری ولی واقعیتی است که در ده سال گذشته ملاحظه نموده ام و قابل انکار نیست. برای تبیین بیشتر به مواردی از مشکلات شبانه ها میپردازیم تا خوانندگان روشن شوند. ف

رض کنید دانشجوی دکتری دانشگاه تهران که هر ترم مبلغ هفت ملیون و پانصد هزار تومان پرداخت می کند به امید اینکه در شرایط برابر با روزانه ها باشد. نیاز های اصلی دانشجو در وهله اول غذا و اسکان است. خوب به اینجا میرسیم که دانشگاه از واگذاری خوابگاه به شبانه ها معذور است.

سوال اینجاست چرا معذور است طبق کدام قانون نانوشته ای دانشگاه ها از ارایه خوابگاه معذور است؟ مگر دانشجو به محل زندگی نیازی ندارد؟ آن موقعی که ایکس مقدار صندلی خالی در دانشگاه ها را روز وشب در اخبار منعکس میکنید چرا به این فکر نیستید که ایکس به توان دو مقدار کمبود تخت در خوابگاه ها دارید؟ عزیزی در ابتدای مذارکرات هسته کلیپی به زبان فرنگی منتشر کرده بود که ما ایرانی ها جز احترام و رسیدن شان منزلت خود چیزی از جهانیان نمی خواهیم. آیا دانشجو شان و منزلت نمی خواهد که به گناه شبانه بودن از اکثر حقوق خود همچون نظام های اپارتایدی محروم می شود؟ تازه خوابگاه اول مصبیت است مرحله بعد غذا است' غیر ساکنین در خوابگاه ها از دریافت یک سهمیه شام هم محرومند؟ این هم از عجایب  است چرا که صندوق رفاه دانشجویان به تعداد دانشجویان دانشگاه ها به هر دانشگاهی بودجه غذایی اختصاص میدهد نه صرف شبانه و روزانه بودن. مورد بعد پایان نامه گرفتن با اساتید است و موردی است که بیشتر بین اساتید مطرح است که چرا با وجود اینکه دانشگاه از شبانه ها پول دریافت می کند چیزی از این پول گیر استادی که راهنمایی دانشجوی شبانه قبول می کند نمی آید؟ همین امر باعث میشود تعدادی از اساتید از سر لج بازی با دانشگاه خود از پذیرش دانشجوی شبانه اجتناب کنند. واقعیت امر این است که شاید ان مدیر عزیزی که ایده جذب بیشتر دانشجوی شبانه را ارایه می کند به جنبه های منفی این موارد آگاهی ندارد و نمی داند که خرد کردن پی در پی شخصیت دانشجوی شبانه از طرف همه پرسنل اعمم از نگهبان و کارمند و غیره با این جمله که شبانه ای?

میخواستی نیایی شبانه چه تاثیر منفی بزرگی در روحیه کسانی دارد که قرار است سرمایه ها و اینده سازان این نظام باشند. چیزی که به شخصه ملاحظه میکنم تعدادی دانشجوی نا امید از همه کس هستند که در به در در ابتدای هر ترم دنبال خوابگاه و غذا و وام می گردند و همچون افسرده ها آیه یاس میخوانند از سیستم نا امیدند. گفتم نامید یادم امد که در دولت تدبیر و امید به سر میبریم و کسی که سرهنگ و نیست و حقوق دان است قرار بود ما را به حقوق حقه خود برساند و بذر امید را در جامعه بکارد. اما تا این لحظه برای من دانشجوی دکتری شبانه دانشگاه تهرام نه تنها چیزی بهتر نشده است بلکه شرایط نسبت به سال گذشته بسیار بدتر هم شده' امید دارم که به گوش شنوا برسد.