نگرانی اصلاح‌طلبان از وحدت‌ اصولگرایان

امیرحسین قاضی‌زاده معتقد است اصولگرایان همیشه موفقند، چون همیشه به وظیفه‌ خود عمل می‌کنند اما در عین حال می‌گوید باید تلاش شود بازار احساس تکلیف در این طیف خیلی هم شلوغ نشود.

کد خبر: ۴۴۴۷۳۷

تاریخ: ۰۴ آبان ۱۳۹۳ - ۱۰:۵۱

او که در دوره‌های هشتم و نهم نماینده مردم مشهد در مجلس شورای اسلامی بوده عضویت و سخنگویی در جبهه پایداری انقلاب اسلامی را در کارنامه‌اش دارد، بر موفقیت همیشگی اصولگرایان تاکید کرد و با اشاره به همایش اخیر این جریان تحت عنوان "همگرایی اصولگرایان" گفت که اصلاح‌طلبان از برگزاری این همایش احساس خطر کرده‌اند.

متن گفت‌وگوی خبرنگار ایسنا با امیر حسین قاضی زاده به این شرح است:

-ارزیابی شما از برگزاری همایش همگرایی اصولگرایان چیست و شما وحدت را تا چه میزان به اردوگاه اصولگرایی نزدیک می‌بینید؟

این همایش یک نماد و نشانه‌ای از وحدت بود و برگزاری آن بدین معناست که اصولگرایان آمادگی گفت‌وگو را با یکدیگر پیدا کرده‌اند، نتیجه‌گیری درباره این جلسه نیاز به زمان دارد.

-عده‌ای حتی از درون خود جریان اصولگرایی به این موضوع که رییس شورای سیاست‌گذاری ائمه جمعه سراسر کشور علمدار برگزاری چنین همایشی شده منتقد بودند، نظر شما در این رابطه چیست؟

ایشان از زاویه سمت خود دست به برگزاری چنین جلسه‌ای نزده و به عنوان یک عضو جامعه روحانیت مبارز در این زمینه فعالیت کرده‌اند همان طور که دولتی‌های محترم نیز فعالیت‌های سیاسی می‌کنند.

- گفته می شود در این همایش وزن جبهه پایداری سنگین‌تر بود؟ به نظر شما این جریان چقدر می‌تواند خود را با سایر تشکل‌های اصولگرایی هماهنگ کند؟

من کل حرفهای شما را قبول ندارم.

-کدام قسمتش را؟

همه آن را، در این جلسه از تمام طیف‌ها آمده بودند، حزب موتلفه اسلامی و … .در این جلسه موضوع وزن و وزن‌کشی نبود و همه حضور داشتند، تمام شخصیت‌ها و مسئولان گروه‌های سیاسی اصولگرا حاضر بودند.

-پس چرا این انتقادها را عده‌ای از اصولگرایان هم در رابطه با برگزاری این همایش مطرح کردند؟

اصلاح طلبان با طرح چنین بحث‌هایی به جایی نمی‌رسند و نمی‌توانند این وحدت را خراب کنند.

-اگر وحدت هست پس چرا شما همایشی با عنوان«همگرایی» اصولگرایان برگزار کردید؟

ظاهرا اصلاح‌طلبان از برگزاری این همایش احساس خطر کرده‌اند و با مصاحبه‌های مختلف به دنبال خبرسازی هستند، باید به آنها بگویم تلاش‌های شما پیرامون این موضوع به جایی نمی‌رسد.

-یعنی شما معتقدید در حال حاضر در میان اصولگرایان وحدت وجود دارد؟

از حرکت اولیه‌اش ظاهرا این دوستان خیلی ترسیده‌اند.

-آیا شما معتقد نیستید که در حال حاضر اصولگرایان با فقدان یک ریش‌سفید و یا رهبری واحد مواجه‌اند؟

اگر رهبر واحد داشتیم که طیف نبودیم، منظور رهبر معنوی است.

-خب شما فکر می‌کنید که سایر تشکل‌های اصولگرایی آیت‌آلله مصباح را به عنوان رهبر معنوی خود می‌پذیرند؟

به عنوان یکی از رهبران معنوی جریان اصولگرایی ایشان را قبول دارند.

- اصولگرایان زیادی قبل از برگزاری این همایش از برخی مواضع آیت‌الله مصباح انتقاد و ایشان را از محورهای جریان اصولگرایی نمی‌دانستند.

چهره‌های روحانی مانند مرحوم آیت‌الله مهدوی کنی و آیت‌الله مصباح هستند که همه به ایشان ارادت و به عنوان بزرگتر آنان را قبول دارند، حالا ممکن است عده‌ای نظرشان به فلان شخص نزدیک‌تر یا دورتر باشد، اصل این همایش هم همین را نشان داد، ما بالاخره یک عده را به عنوان بزرگتر قبول داریم مثلا آیت الله خوشوقت تا زمانی که زنده بودند به عنوان بزرگتر اصولگرایان شناخته می‌شدند که همه ما به ایشان ارادت داشتیم، اما بعضی‌ها خود را ملزم می‌دانند که به حرف آنان عمل کنند، بعضی‌ها مشورت می‌کنند. بالاخره عده‌ای نسبت به شخصیتی یا نزدیکی و یا دوری می‌کنند، چرا که ما طیف هستیم.

-به نظرتان اصولگرایان چطور می‌توانند در انتخابات مجلس دهم موفق و مانند انتخابات ریاست جمهوری دچار تفرقه نشوند؟

ببینید تعریف شما از موفقیت چیست، اصولگرایان همیشه موفق بوده‌اند چون همیشه به وظیفه‌شان عمل کردند.

-یعنی شما معتقدید اصولگرایان در انتخابات ریاست جمهوری موفق و به وظیفه خود عمل کردند؟

بله، عمل کردند.

-آیا وظیفه‌شان این نبود که یکی به نفع دیگری کنار برود تا آنان هم مانند اصلاح‌طلبان در آرای خود به اجماع برسند؟

ببنید فرق ما با اصلاح‌طلبان این است که آنان تلاش می‌کنند قدرت کسب کنند، دعواها در این جناح بر سر کسب جایگاه‌هاست، ما کی چنین ادعایی کردیم که به دنبال کسب جایگاه هستیم؛ آن هم به هر قیمتی و با هرکسی، فرق ما با اصلاح‌طلبان این است که آنها تعصب و حمیت تشکیلاتی به خرج می‌دهند اما ما حمیت تشکیلاتی را بالاتر از داشتن حجت شرعی برای هر فرد نمی‌دانیم، یعنی حجت شرعی مهمتر از سازوکار تشکیلاتی است، اگر کسی در درون خودش دنبال بحث‌های شخصی و فردی بوده ضرر کرده، اما اگر کسی در نظام اسلامی و در چارچوب انتخابات وظیفه داشته و شرعا خود را اصلح می‌دانسته کاندیدا شده و رای هم نیاورده، خوشا به سعادتش که به وظیفه‌اش عمل کرده و خدا بار مسئولیت را بر دوشش نگذاشته، وضعیت چنین شخصی بهتر از کسی است که مسئولیت بر گردنش گذاشته شده چرا که گرفتاری‌هایش بیشتر می‌شود.

-یعنی شما معتقدید اصولگرایان در انتخابات ریاست جمهوری وحدت داشتند؟

به وظیفه شرعی خود عمل کرده‌اند، من سخنی از وحدت نگفتم.

-خب مسلما یک طیف یا گروه با وحدت است که به موفقیت می‌رسند، مگر اینگونه نیست؟

ببینید اصولگرایان موفق بودند، وحدت و موفقیت دو تعریف جداگانه دارد.

-اگر احساس موفقیت می‌کنید، پس چرا دوستان جبهه پایداری اینقدر نسبت به این دولت و برخی عزل و نصبها احساس نگرانی می‌کنند؟

چه کسی گفته موفقیت یعنی داشتن پست و مقام؟

-پس چرا در مجلس اینقدر در رابطه با عزل و نصب‌ها از وزراء سوال و بعضا آنان را استیضاح می‌کنید؟

ما در آنجا به وظیفه خود عمل می‌کنیم.

-شما که می‌گوید برای کسب پست و جایگاه تلاش نمی‌کنیم

-ما خودمان را عرضه می‌کنیم چون وظیفه‌مان هست‌ کاندیدای اصلح خود را معرفی می‌کنیم، مردم اگر تشخیص دادند رای می‌دهند، اما ما باز هم خدمت خود را انجام می‌دهیم.

-به سوال قبلی‌مان باز گردیم، پس شما معتقدید اصولگرایان در انتخابات ریاست جمهوری موفق عمل کردند، درست است؟

بله اگر به وظیفه شرعی خود عمل کرده باشند که ان شاالله هم همین‌طور است.

-به نظر شما وظیفه شرعی آنان حکم نمی‌کرد که با یکدیگر وحدت کنند؟

کاندیداهای اصولگرا خودشان به این جمع‌بندی رسیده بودند که فرد مناسبی هستند و مناسب‌تر از آنها هم وجود ندارد، مثل مجتهدی می‌ماند که خود را اعلم می‌داند و می‌گوید من اعلم هستم، نمی‌توانیم بگوییم که این خودخواهی است، چون اگر کسی در درون خود به این جمع‌بندی رسیده به وظیفه شرعی خود عمل کرده است، اگر هم اینگونه نبوده می‌ماند بین خود و خدای خودش، اما باید عده‌ای تلاش کنند که خیلی بازار احساس تکلیف شلوغ نشود.

- چرا در جریان اصولگرایی بازار احساس تکلیف شلوغ است؟

این مساله با موفقیت فرق می‌کند، در نظام اسلامی همه موفق هستند؛ یعنی تمام آن چهار هزار نفری که در انتخابات مجلس شرکت می‌کنند و خود را به مردم عرضه می‌کنند موفق هستند، چون آمدند برای خدمت در عرصه نظام دینی و الهی.

-به نظر شما آیا این موضوع صرفا ملاک مناسبی است برای تعیین موفقیت؟

شما از درون انسان‌ها خبر ندارید.