خاتمي: منكر اشتباهات خود نيستيم

اعضاي شوراي هماهنگي دانشجويان اصلاح‌طلب به ديدار رييس دولت اصلاحات رفتند تا ضمن بيان دغدغه‌هاي خود آخرين نظرات سيدمحمد خاتمي را هم جويا شوند.

کد خبر: ۴۴۳۹۹۱

تاریخ: ۰۱ آبان ۱۳۹۳ - ۰۶:۳۷

به گزارش اعتماد، خاتمي نيز صريح‌تر از دفعات قبل استراتژي آينده اصلاحات را براي جوانان اين جريان تشريح كرد:

مي‌توان به اطلاعات و آماري كه چه در دولت قبل و چه امروز منتشر مي‌شود، مراجعه كرد و به‌راحتي به اين نتيجه اذعان كرد كه عملكرد دولت اصلاحات درخشان‌ترين عملكرد در دوران پس از جنگ در بسياري از حوزه‌ها بوده است.

‌ اصلاحات بايد رويكردش رو به مردم باشد و كمك كند بدبيني‌هاي احتمالي كه نظام نسبت به اين جريان پيدا كرده، حذف شود؛ اگر چنين نشود، نتيجه‌يي جز واگذاري عرصه به تندروهاي مسووليت‌ناپذير جامعه حاصل نخواهد شد و اين هم به زيان مردم است و هم به زيان نظام.

‌ اصلاح‌طلبان در عرصه‌هاي مختلف بايد زمينه تعامل و گفت‌وگو با همه جريانات سياسي معتدل را ايجاد كنند؛ البته اين به معناي ائتلاف مستقيم نيست اما مي‌توان در حين رقابت، با احزاب و گروه‌هاي ديگر همكاري و همراهي داشت. مجلس نبايد در انحصار گروهي تندرو و انحصارطلب باشد و اميد است گروه‌هاي اصلاح‌طلب، اعتدال گرا و عقلاي متعلق به هر جناح و گرايشي بتوانند مجلسي آرام و معتدل به وجود بياورند.

‌ هر جرياني بايد تعريف واضحي از چيستي و كيستي خود داشته باشد و نقش اين چيستي و كيستي را در رفتار، مواضع و رسالت‌هاي خود بشناسد. همه جريانات بايد گفتمان خاص خود را داشته باشند و با آن گفتمان شناخته شوند. گفتمان مجموعه‌يي از انديشه و رويكرد است و در مورد اصلاح‌طلبي بايد مشخص كنيم كه اين گفتمان چيست؟ البته در اين زمينه كارهاي خوبي صورت گرفته و ماهيت و رويكرد اصلاح‌طلبي روشن است گرچه هنوز هم بايد در اين زمينه كار كرد.

‌ سه گفتمان غالب در عصر مشروطيت وجود داشت. گفتمان نخست، دين را مانع پيشرفت مي‌دانست و به‌طور كلي دين‌ستيز بود و امروزي بودن را، بدون در نظر گرفتن سير و تحول تاريخي غرب و بنيادهاي فكري آن، شباهت ظاهري با غرب معنا مي‌كرد. گفتمان دوم، غرب را دشمن مي‌پنداشت و با وجود اينكه درون‌مايه اصلي سنت محتواي آن است، ظاهر آن را بدون در نظر گرفتن محتوا اصل مي‌دانست. به عنوان مثال، پيروان اين گفتمان با آنكه در ابتدا با ظلم و ستم قاجار مخالف بودند بعدها حاضر شدند همراه محمدعلي شاه و حكومت مستبد وي باشند. گفتمان سوم گفتماني بود كه در عين پايبندي به سنت، قايل به نوآوري و اجتهاد در آن بود. با نوآوري در سنت مفاهيم جديدي به مقتضاي زمان در آن معنا مي‌شود و دين مي‌تواند پاسخ نيازهاي جديد را بدهد. اين گفتمان معتقد بود مردم بر سرنوشت خويش حاكمند. اما رويكرد سوم در عمل شكست خورد و در پي آن گفتماني ايجاد شد كه ماحصل آن ديكتاتوري خشن كه ادعاي نوآوري و نوسازي را داشت بود.

‌ ما انقلاب بسيار بزرگي داشتيم كه هم نگاه به دين داشت و هم به جامعه. چون جامعه ما هويت ديني خاص خودش را دارد، اگر بتوانيم جمهوريت را سازگار با دين تعريف كنيم توانسته‌ايم به اهداف انقلاب و امام نزديك‌تر شويم. گرچه اخلاق همواره در عرصه سياست غريب بوده است ولي به‌خصوص بعد از ماكياولي به‌طور كامل در اختيار سياست قرار گرفت و سياست معطوف به قدرت شد. ما جمهوري اسلامي را مي‌خواستيم و مي‌خواهيم چراكه فقدان اخلاق و معنويتي كه در جوامع دموكراتيك ديگر وجود دارد مي‌توان با درك درست دين جبران كرد.

متاسفانه گاهي بداخلاقي‌هايي با دين توجيه مي‌شود و چهره شرعي و موجه به خود مي‌گيرد و گاهي تا جايي پيش مي‌رود كه اين بي‌اخلاقي‌ها به ارزش تبديل مي‌شود و به عنوان مثال تهمت زدن و دروغ گفتن و بردن آبروي ديگران و حتي گرفتن جان آنان تبديل به يك ارزش مي‌شود. هر جرياني ممكن است اشتباهاتي داشته باشد و ما منكر اشتباهات خود نيستيم.

‌ امام (ره)، جمهوري اسلامي را مطرح كردند نه خلافت اسلامي و امروز هم شاهد اين هستيم كه گروه‌هايي تحت عنوان خلافت اسلامي چه بر سر اسلام و مردم آورده‌اند و مي‌آورند. امام اين موضوع را مطرح كردند چراكه مطمئن بودند جمهوريت به همان معنايي كه در سطح جهان مطرح است دقيقا با اسلام و دين سازگار است؛ اگر تعبيري از دين ارايه شود كه با جمهوريت سازگار نيست آن تعبير از اسلام لااقل از نظر انقلاب ما نادرست است.