تلویزیون کره شمالی چه چیزی پخش می‌کند؟

کد خبر: ۴۴۳۱۱۴

تاریخ: ۲۷ مهر ۱۳۹۳ - ۱۷:۲۶

تلویزیون در کره شمالی کاملاً در اختیار حکومت است و در نتیجه دیدی بسیار محدودی از زندگی روزمره مردم این کشور به دست می‌دهد.

به گزارش ایسنا، بی‌بی‌سی گزارش داد: آنچه که در تلویزیون مرکزی کره‌ (KCTV) به وفور یافت می‌شود، تقویت کیش شخصیتِ «کیم جونگ ایل» و «کیم ایل سونگ» - پدر و پدربزرگ رهبر فعلی (کیم جونگ اون) - و ستایش نظام سیاسی "جوچه" (خودکفایی) و سیاست "سونگون" (یعنی اولویت ارتش) است.

اگرچه بخشی از برنامه‌های تلویزیون کره شمالی را برنامه‌های سرگرم‌کننده تشکیل می‌دهند، اما عمده برنامه‌های این تلویزیون به تمجید از خاندان کیم که از 1948 بر این کشور حاکم بوده‌اند، مستندهایی درباره صنعت، نیروهای مسلح و کشاورزی منحصر می‌شود.

به غیر از هنگام پخش فیلم‌های هنری و رویدادهای ورزشی، بینندگان باید هر لحظه منتظر ظاهر شدن رهبران کشور بر صفحه تلویزیون باشند.

بازدیدهای رئیس!

یکی از برنامه‌های اصلی تلویزیون کره شمالی، پخش مکرر بازدیدهای کیم جونگ اون از کارخانه‌ها، واحدهای نظامی، سایت‌های ساخت و ساز و مزارع است.

این برنامه‌ها به سبکی سفرنامه‌ای تولید می‌شود که ممکن است زمانشان تا دو ساعت طول بکشد و معمولاً پیش از بخش اصلی اخبار پخش می‌شود.

به نظر می‌رسد در مدت غیبت شش هفته‌ای رهبر کره شمالی از انظار عمومی (در سپتامبر و اکتبر) تهیه‌کنندگان تلویزیون کره به این نتیجه رسیدند که امکان تکرار هر روزه یک برنامه وجود ندارد و به همین دلیل به سراغ پخش برنامه‌هایی راجع به دو رهبر پیشین افتادند.

تلویزیون مرکزی کره، به غیر از پخش بازدیدهای کیم، گهگاه برنامه‌های مستندی با موضوع ارتش پخش می‌کند. این برنامه‌های مملو از انفجار، اگرچه قدرت ارتش خلق کره را به رخ به بینندگان داخلی می‌کشد، ولی همزمان عتیقه بودن تجهیزات نظامی این کشور را به بینندگان خارجی نشان می‌دهد.

اخبار

تلویزیون مرکزی کره که برنامه‌هایش از ساعت 3 بعدازظهر در روزهای هفته و 9 صبح در آخر هفته شروع می‌شوند، در روز سه نوبت بولتن خبری پخش می‌کند.

اخبار عصرانه تلویزیون در ساعت پنج عصر، معمولاً بیش از ده دقیقه نیست، ولی مدت زمان بخش اصلی اخبار که در ساعت 9 شب پخش می‌شود (و ساعت یازده قبل از پایان پخش تلویزیون تکرار می‌شود) معمولاً دو برابر این زمان است.

حتی با استانداردهای تلویزیونی عصر شوروی، گزارش‌های خبری خشک محسوب می‌شوند. اخبار معمولاً حول فعالیت‌های رهبر کره شمالی، آمار تولید و رونمایی از دستاوردهای جدید می‌گردند. گزارش رویدادهای جهانی بسیار محدود است.

در برنامه‌های مستند از صنعت و کشاورزی، که بخش بزرگی از برنامه‌ها را تشکیل می‌دهند، همواره بر فراوانی تولیدات زراعی و کارخانه‌هایی با ظاهری مدرن تاکید می‌شود. پیشرفت غیرقابل انکار با وجود تحریم‌های آمریکا بخش اصلی این برنامه‌هاست، که بر اساس روایت دولتی‌ای که به این برنامه‌ها دیکته می‌شود ساخته می‌شوند.

سرگرمی و کودکان

تلویزیون مرکزی خالی از سرگرمی نیست. کنسرت‌ها، آهنگ‌های میهن‌پرستانه، فیلم‌ها، رویدادهای ورزشی و حتی مسابقات استعدادیابی جزو برنامه‌های معمول این تلویزیون هستند.

بلافاصله پس از پایان بخش اصلی اخبار در ساعت 9 و سی دقیقه، بساط سرگرمی با پخش یک فیلم کره‌ای آغاز می‌شود. این فیلم‌ها معمولاً به داستان‌های ملودراماتیک با مایه‌های میهن‌پرستانه و انقلابی پرداخته می‌شود که در فضاهای جنگی یا مزرعه‌ای می‌گذرند.

رویدادهای ورزشی که در تلویزیون پخش می‌شوند، شامل فوتبال، کشتی و ورزش‌هایی است که کره‌ای‌ها در آنها وضعیت خوبی دارند.

تلویزیون مرکزی کره جام جهانی را، اگرچه با تأخیری چندین روزه، پخش کرد، اما از خیر پخش فینال مسابقات اینچئون، که در آن کره شمالی یک بر صفر به رقیب جنوبی‌اش مسابقه را واگذار کرد، به کل گذشت.

حیرت انگیزترین برنامه‌ای که از تلویزیون کره پخش می‌شود، مسابقه استعدادهای خوانندگی است. اگرچه شمایل این برنامه نسبت به نمونه‌های غربی بسیار ساده‌تر است، اما از لحاظ کلی با آنها یکی است؛ شرکت‌کننده‌های امیدوار در مقابل داوران و تماشاگران حاضر در استودیو به اجرا می‌پردازند. بیشتر اجراها با همراهی آکاردئون، که نماد موزیک کره شمالیست، صورت می‌گیرد.

برنامه مخصوص کودکان برخلاف نامش که "ساعت کودکان" است، بیست و چند دقیقه بیشتر نیست. اما در این برنامه‌ هم شاهد مایه میهن‌پرستانه هستیم.

یکی از برنامه‌های کودکی به طور منظم پخش می‌شود "پدربزرگ قصه‌گو" است. مجری برنامه از جمله موارد نادر مشاهده ریش (آن هم در حجم بالا) در تلویزیون کره شمالی است. اما این مجری ریش‌دار و مشهور هرگز آویختن نشان وفاداری به کیم ایل سونگ و کیم جونگ ایل را بر روی قلبش را فراموش نمی‌کند.