حاشیه‌ای بر دو نامه‌ای که در چند روز اخیر در فوتبال ایران رسانه‌ای شد؛

شطرنج تازه کفاشیان با استراتژی نامه‌نگاری برای ماندن در فدراسیون

‌این روز‌ها شاهد استراتژی نامه‌نگاری علی کفاشیان و اطرافیانش هستیم. از یک سو، هیأت رئیسه نامه رسمی‌اش را علنی می‌کند تا سود تبلیغاتی خود را ببرد و ‌نقد ‌نشود. از سوی دیگر، علی کفاشیان که قافیه را تنگ دیده، این ‌بار پیگیریانه‌تر ماجرای حق ‌پخش را پیش می‌کشد تا آخرین تیرهای ترکش خود را برای به دست آوردن محبوبیت خرج کند.

کد خبر: ۴۴۲۶۰۱

تاریخ: ۲۵ مهر ۱۳۹۳ - ۱۶:۲۴

سلسله نتایج ضعیف تیم‌های پایه در فوتبال ایران دست به دست هم داد تا علی کفاشیان، صدای تغییرات در فدراسیون خود را رسا‌تر از پیش بشنود. در همین هفته گذشته، شایعه برکناری مهدی محمدنبی، مرد همه‌کاره فدراسیون و مغز متفکر جریانی که علی کفاشیان را در رأس فوتبال ایران نگه داشته، دهان به دهان می‌گشت تا همه بدانند ‌این ‌بار بر خلاف دوران پیش از امضای قرارداد کارلوس کی‌روش، نه سخن از اعمال قدرت وزارت ورزش که یک خواست همگانی است تا سروسامانی به اوضاع به‌هم‌ریخته فوتبال ایران داده شود.

به گزارش «تابناکِ»، در هفته‌ای که گذشت، رویدادهای جالب و معناداری در فوتبال ما رخ داد؛ یکی از آن‌ها که سه روز پیش در ابعاد گسترده‌ای روی خروجی خبرگزاری‌ها قرار گرفت، حکایت از نامه محرمانه‌ای داشت که هیأت رئیسه فدراسیون فوتبال در آن از علی کفاشیان بابت شکست‌های اخیر تیم ملی توضیح خواسته بودند؛ نامه محرمانه‌ای که با تأکید بر قید «محرمانه» بودن آن از سوی هیأت رئیسه همه اما از آن خبر داشتند و ‌بنابراین، عقل سلیم به ما می‌گوید که هدف این نامه محرمانه، نه بررسی دقیق و واقعی علل افول و سقوط فوتبال ایرانی و نه توبیخ علی کفاشیان، که گونه‌‌ای موج سواری رسانه‌ای است تا اهالی هیأت‌رئیسه‌ فوتبال چندان از افکار عمومی و موج منتقدان سفت و سخت علی کفاشیان عقب نمانند.

وگرنه اگر انتقادی به مدیریت فوتبالی در فدراسیون وارد است، علاوه بر علی کفاشیان که نوک پیکان تهاجم‌ها به سوی او نشانه رفته، دیگرانی چون ‌نبی، آبت‌الهی، فریده شجاعی و دیگر اعضای هیأت‌رئیسه‌ هم به اندازه کافی متهم هستند و تصمیمات انتقاد برانگیز گرفته‌اند؛ اما هیات رئیسه که تا همین چندی پیش خود‌ را نسبت به اتفاقات فدراسیون فوتبال بی‌تفاوت نشان می‌داد، حالا سوار موج انتقادات شده تا با انتقاد از این وضعیت، خود را از شر این نقد‌ها دور کند.

اما علی کفاشیان که استاد بازی با مهره‌های مختلف برای نگه داشتن صندلی ریاستش است و این مهم را در سال‌های گذشته خیلی خوب به ما یادآوری کرده، در همین فاصله با نوشتن یک نامه جنجالی به رئیس سازمان لیگ به دنبال آغاز بازی است که شاید ضربه موج تغییرات در فدراسیون فوتبال را کم کند.

علی کفاشیان در ادامه داستان دنباله‌دار ماجرای حق پخش تلویزیونی در نامه‌ای به مهدی تاج از او خواسته تا مانع ورود دوربین‌های صداوسیما به ورزشگاه‌ها شود؛ تصمیم شجاعانه‌ای که در دو ماه گذشته، خیلی‌ها منتظر گرفتن آن از سوی مسئولان فوتبال ایران بودند.

بی‌گمان اگر روز سه‌نشبه شبکه‌های سیما نتوانند وارد ورزشگاه‌ها شوند و بازی‌های هفته دوازدهم را پخش زنده کنند، اتفاق مهم و بزرگی در فوتبال ما رخ می‌دهد و فوتبال کشورمان را یک گام تا احقاق حقوق واقعی خود نزدیک‌تر خواهد کرد؛ اتفاقی که رسانه‌ها هم نشان دادند در این مدت به‌ خوبی حاضرند در برابر صدا و سیما از حقوق فوتبال دفاع کنند.

اما شاید همین اتفاق، موجب شود که جایگاه علی کفاشیان در صندلی ریاست خود محکم و محکمتر شود. در واقع علی کفاشیان با نوشتن نامه دو روز پیش خود به مهدی تاج و در صورت عملی کردن آن در روز سه‌شنبه، هزینه برکناری خود را بسیار بالا می‌برد تا دست‌کم در زمان کنونی، کسی به‌ فکر برکناری مدیری که به رغم همه فجایعی که در دوران مدیریتش به ‌بار آورد، در برابر صداو سیما قد علم کرد، نیفتد.

‌این روز‌ها شاهد استراتژی نامه‌نگاری علی کفاشیان و اطرافیانش هستیم. از یک سو، هیأت رئیسه نامه رسمی‌اش را علنی می‌کند تا سود تبلیغاتی خود را ببرد و ‌نقد ‌نشود و از سوی دیگر، علی کفاشیان که قافیه را تنگ دیده، این ‌بار پیگیریانه‌تر ماجرای حق‌ پخش را پیش می‌کشد تا آخرین تیرهای ترکش خود را برای به دست آوردن محبوبیت خرج کند.