مهم‌ترین غایبان مانور وحدت اصولگرایان چه کسانی بودند؟

وزن اصولگرایانی که در همایش روز شنبه همگرایی اصولگرایان غایب بودند، از وزن آنهایی که حضور داشتند، به مراتب بیشتر بود. دلیل این رویداد هر چه باشد از اختلافات فکری و تاریخی گرفته تا نگاه‌های متفاوت نسبت به شیوه اداره کشور، این را نمی‌توان نادیده گرفت که قدم‌های اولیه باید محکم و مستدل‌تر برداشته شود.

کد خبر: ۴۴۱۶۳۱

تاریخ: ۲۰ مهر ۱۳۹۳ - ۱۳:۳۸

وزن اصولگرایانی که در همایش روز شنبه همگرایی اصولگرایان غایب بودند، از وزن آنهایی که حضور داشتند، به مراتب بیشتر بود. دلیل این رویداد هر چه باشد، از اختلافات فکری و تاریخی گرفته تا نگاه‌های متفاوت نسبت به شیوه اداره کشور، این را نمی‌توان نادیده گرفت که این همایش بیش از آنکه نشانه همگرایی اصولگرایان باشد، نشان‌دهنده آغازی برای همراه شدن آنان در آینده بود.

به گزارش «تابناک»، در شرایطی که هواداران فکری آیت‌الله مصباح یزدی، بخشی از اصولگرایان مجلس، بخشی از اصولگرایان سنتی که مرزهای اختلاف آن‌ها با دیگران کمرنگ‌تر از هر گروه سیاسی دیگر است و جداشدگان از احمدی‌نژاد، مهم‌ترین حاضران در نشست همگرایی اصولگرایان بودند، دست‌کم هشت دسته مهم از اصولگرایان را می‌توان بر‌شمرد که فعلا ترجیح داده‌اند همگرایی با شرایط و ضوابط کنونی را نپذیرند.

نماد دسته اول، علی‌اکبر ناطق نوری است؛ چهره کلیدی سابق اصولگرایان، اکنون این قدر از اصولگرایان فاصله گرفته که احتمالا اصولگرایان از نگاه داشتن وی در جناح خود و متمایل نشدن وی به دولت یازدهم و هواداران اصلاح‌طلب آن ناامید شده‌اند. بخش قابل توجهی از بزرگان سیاسی و پرسابقه جناح راست در این دسته قرار می‌گیرند.

لاریجانی و ولایتی تا حدی شبیه ناطق نوری هستند. به ویژه ولایتی که پس از انتخابات به ضربه زدن به نامزد مورد علاقه آیت‌الله مصباح در انتخابات نیز متهم شد. علی لاریجانی نیز با وجود خاستگاه سیاسی خاص خود، در جایگاه ریاست مجلس از کمتر تلاشی برای حمایت از دولت فروگذار کرده است.

پس از این گروه، برخی از نیروهای قدیمی اصولگرایان مانند پورمحمدی و رحمانی فضلی هستند که اکنون در عضویت دولت یازدهم قرار دارند. پیوستن چنین افرادی به اتحادی از اصولگرایان که ضوابط و شرایط آن را آیت‌الله مصباح از اصلی‌ترین مخالفان فکری و نظری دولت تعیین کند نیز دور از ذهن است.

حجت‌‌الاسلام ابوترابی‌فر و باهنر، نامزدهای اولیه انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ که البته به رقابت پایانی نرسیدند نیز در همایش اصولگرایان نبودند. در این بین غیبت باهنر قابل توجه‌تر است، به ویژه به این دلیل که او اکنون جایگاهی‌ دارد که پیش از این مرحوم عسگراولادی در آن مستقر بود.

رهپویان و ایثارگران نیز چهره‌های قابل توجهی همچون احمد توکلی و الیاس نادران دارند که در این همایش غایب بودند. اگر چه از این گروه‌ها افرادی چون زاکانی و فدایی در همایش حاضر بودند، اصول و مبنای وحدت در نزد دیگر اعضای این تشکل‌ها می‌تواند کاملا متفاوت از اعضای حاضر آن‌ها در همایش باشد.

قالیباف و طلایی دوستان قدیمی در نیروی انتظامی و همکاران فعلی در شورای شهر و شهرداری نیز این روز‌ها ترجیح می‌دهند کمتر در مورد سیاست حرفی بزنند، به همین دلیل، می‌توان آن‌ها را غایبان ساکت این همایش نیز به شمار آورد.

چهره‌های سیاسی و تئوریسین‌های معروف اصولگرایان نیز هنوز نسبت چندان روشنی با همایش وحدت اصولگرایان ندارند. از مرتضی نبوی گرفته تا محبیان و جوان‌ترهای دانشگاهی، کمتر نامی در این فرایند همگرایی آمده است.

از احمدی‌نژادی‌هایی که تا روز پایانی با احمدی‌نژاد ‌ماندند، پس از آن هم به احمدی‌نژاد گوشه و کنایه نزدند و وزن سیاسی قابل توجهی دارند، کمتر کسی در این همایش حضور داشت. تجربیات و روش‌های سیاست‌ورزانه این گروه نیز شاید روزی به کار اصولگرایان بیاید.