الهه منصوریان: در فینال نقره داغ شدم

کد خبر: ۴۴۱۲۶۴

تاریخ: ۱۹ مهر ۱۳۹۳ - ۱۳:۰۸

الهه منصوریان که افتخارات زیادی در مسابقات جهانی و آسیایی دارد معتقد است که می‌توانسته در اینچئون مدال طلا بگیرد، اما حریف چینی غیر قابل شکست بوده است.

منصوریان که علت روی آوردن خود به رشته ووشو را تشویق خواهرش می‌داند، می‌گوید در ابتدا به اسب سواری علاقه داشته، اما به علت خطرات این ورزش اسب سواری را کنار گذاشته و به ووشو روی آورده است.

منصوریان که می‌گوید چهار سال دیگر و در 27 سالگی از ووشو خداحافظی می‌کند، معتقد است که مسئولان از هم اکنون باید سرمایه گذاری بیشتری روی ووشو انجام دهند تا در آینده ووشو ایران با کمبود روبرو نشود. خبرنگار ایسنا- منطقه اصفهان به گفت‌وگوی تفصیلی با این قهرمان ملی پرداخت که در ادامه آن را می‌خوانید:

اینچئون چند سال دیگر باید میزبان می‌شد

الهه منصوریان با اشاره به اینکه شرایط خوبی از لحاظ امکانات رفاهی برای ما در دهکده اینچئون وجود نداشت، اظهارکرد: مسافت دهکده با سالن مسابقات بسیار زیاد بود، به طوری که رفت و آمدمان چندین ساعت طول می‌کشید و من فکر می‌کنم اینچئون چند سال دیگر قدرت میزبانی مسابقات آسیایی را داشته باشد چرا که سطح میزبانی اینچئون نسبت به گوانگ‌جو پایین تر بود.

ملی پوش ووشو کار ایران اضافه‌کرد: من شخصاً در دهکده غذا نمی‌خوردم و به بیرون از دهکده می‌رفتم چرا که تنوع غذایی خوبی وجود نداشت و بیشتر غذاها حرام بود و زمانی هم که ما به بیرون می‌رفتیم سلامت غذاها تضمین شده نبود و شاید اتفاقی هم برایمان می‌افتاد. فکر می‌کنم کره‌ای‌ها در میزبانی خسیس بودند.

منصوریان گفت: در خوابگاه‌های آنجا امکانات بد نبود، اما شاید اگر فوتبالیست‌ها به این خوابگاهها می‌رفتند، زیاد به مزاجشان خوش نمی‌آمد و برایشان سخت بود.

سه ماه روی حریف چینی کار کرده بودم

وی با بیان اینکه کره، چین و اندونزی از مهمترین حریفان ما در این مسابقات بودند، افزود: من شش ماه تمرینات فشرده قبل از اعزام به مسابقات اینچئون داشتم که سه ماه آن برای بدنسازی و سه ماه دیگر را روی حریف چینی تمرکز کردم و سه ماه صبر کردم تا بتوانم تاکتیک‌های او را شناسایی کنم و حدود 15 فیلم از او دیدم و تا حدودی با تاکتیک‌های او آشنا شدم.

دارنده مدال نقره ووشوی بازی‌های آسیایی اینچئون با اشاره به اینکه می‌دانسته است به فینال راه پیدا می‌کند و مدال می‌آورد، گفت: من خود می‌دانستم که مدال می آورم و حدس زده بودم که حریف چینی‌ام مهمترین رقیب من است و به همین علت سه ماه روی او کار کردم و متأسفانه در فینال بازی را به وی واگذار کردم.

منصوریان با اشاره به اینکه با اختلاف بسیار کمی به حریف چینی باخته است، ادامه داد: برای من ناداوری مشهودی اتفاق نیفتاد و فکر می‌کنم در بازی حمیدرضا لادور بیشتر ناداوری رخ داد و او نتوانست به مدال طلا دست یابد.

وی با اشاره به اینکه از عملکرد خودش راضی است، گفت: از اول می دانستم که اگر می‌خواهم قهرمان شوم باید اختلاف امتیازاتم را با حریف چینی زیاد کنم و گرنه در داوری ووشو به راحتی امتیاز شما را حساب نمی‌کنند.

سرداورها همیشه چینی هستند

منصوریان با انتقاد به اینکه سرداور بازی‌ها همیشه چینی است و طرف چینی‌ها را می‌گیرد، تصریح‌کرد: نمی‌دانم چرا فدراسیون آسیایی اینگونه کار می‌کند و سرداوران را همیشه چینی انتخاب می‌کند. این موضوع باعث می‌شود که داوران چینی به نفع کشورشان سوت بزنند و در برخی موارد حق بعضی ضایع شود.

دارنده مدال طلای جهانی ووشو اظهارکرد: اولین مدالی که در سن 15 سالگی گرفتم، نقره بود. در سال های 2008 و 2009 در جوانان جهان توانستم طلا بگیرم که از همان سال به تیم ملی دعوت شدم و روی من سرمایه گذاری شد. در سال 2010 طلای جام جهانی را بر گردن آویختم و متأسفانه در مسابقات گوانگجو به مدال برنز بسنده کردم، اما خوشبختانه توانستم در سال 2013 طلای جهان را کسب کنم و ناکامی گوانگجو را جبران کنم.

در فینال نقره داغ شدم

منصوریان با بیان اینکه حریفان از او شناخت کافی داشتند، خاطرنشان‌کرد: من در این فینال نقره داغ شدم و نتوانستم به طلایی که می‌توانستم به دست آورم برسم. همیشه برای یک ورزشکار دو چیز مشکل است، یکی اینکه به فینال برسی و طلا نگیری و دیگر اینکه در نیمه نهایی باشی و نتوانی حداقل مدال برنز را دریافت کنی.

از زمان انتصاب گودرزی وضعیت ورزش بهتر شده است

وی درخصوص عملکرد فدراسیون و هدایایی که باید به او بدهند، گفت: از زمانی که گودرزی وزیر ورزش و جوانان شد، وضعیت بسیار خوب شده است و ایشان تمام تلاشش را انجام داد تا بتواند پاداش قبلی ما را که از مسابقات جهانی مانده بود را به ما پرداخت کند که قبل از اعزام به مسابقات این پاداش و هدایا به ما اهدا شد. نمی‌شود از نحوه مدیریتی ایشان گلایه کرد، اما به نظر من اگر تا زمانی که عرق ورزشکار خشک نشده است جایزه او را به او بدهند برای وی دلچسب تر خواهد بود و می‌تواند کارایی خود را افزایش دهد. به هر حال من هیچ وقت برای به دست آوردن مادیات مبارزه نکردم.

ملی پوش ووشو ایران اضافه‌کرد: به کسانی که توانسته‌اند برای کاروان کشور مدال نقره کسب کنند، 75 سکه طلا به عنوان پاداش در نظر گرفته‌اند که فکر می کنم این میزان سکه مناسب باشد، زیرا کشورهای ژاپن به پول ما 15 میلیون تومان به فرد مدال آور هدیه می‌دهند و در کشور چین نیز حدود 10 میلیون تومان، اما کشورهایی هم مثل کره به ورزشکارانشان ماشین، مسکن و حدودی هم پول نقد می‌دهند که میزان هدایا برای هر کشور بستگی به نوع وضعیت اقتصادی آن کشور دارد.

منصوریان با اشاره به اینکه هرچه در زندگی داشته ام از ورزش بوده است، افزود: من تا به حال هرچه گرفته‌ام از ورزش بوده به طوری که در سمیرم که زادگاه من است، یک باشگاه ورزشی از طریق ورزش توانسته‌ام بسازم و آبروی زیادی برای خود و خانواده‌ام به دست آورم.

وی اظهارکرد: اگر تماشاگران و مردم به اندازه‌ای که به فوتبال اهمیت می‌دهند، به ورزش‌های رزمی مانند ووشو اهمیت دهند مطمئن باشید که باشگاه‌ها ترغیب می‌شوند تا به این رشته‌ها روی آورند و اسپانسر تیم‌ها شوند. من سال گذشته برای تیم اصفهان به میدان رفتم و توانستم با هم تیمی‌هایم قهرمانی به دست آوریم.

دارنده مدال نقره ووشوی اینچئون ادامه داد: اسپانسر تیم ما فولاد ماهان بود که هزینه ایاب و ذهاب تیم را برای رفتن به مسابقات تأمین می‌کرد، اما من و هم تیمی‌هایم فقط به خاطر اصفهان و غیرتی که به استان خود داریم، بدون هیچ دستمزدی به میدان رفتیم و امیدوارم استان اصفهان که باشگاه‌هایی همچون گیتی پسند، فولاد مبارکه سپاهان و ذوب‌آهن دارد به ارتقا ورزش کمک کند و در ووشو نیز تیم‌داری کند.

فقط به عشق وطنم مبارزه می‌کنم

منصوریان با اشاره به اینکه به خاطر وطنش با تمام وجود در مسابقات شرکت می‌کند و هیچ چیز دیگری برای او اهمیت ندارد، افزود: در مسابقات سال گذشته قهرمانی جهان شش ناحیه صورتم شکست، اما بازهم به مسابقه ادامه دادم و توانستم پیروز میدان باشم، در آنجا به من گفتند که عضله چشمت پاره شده است و باید عمل جراحی روی آن صورت بگیرد. زمانی که به ایران آمدم و به پزشک مراجعه کردم، فهمیدم که خوشبختانه کمی چشمم آسیب دیده است و نیاز به جراحی ندارد.

وی خاطرنشان‌کرد: زمانی که از مسابقات اینچئون بازگشتم با استقبال 2هزار نفری مردم مواجه شدم که بسیار مرا خوشحال کرد و زمانی که به زادگاهم شهرستان سمیرم رفتم، در آنجا نیز با استقبال خوبی مواجه شدم و بنرهایی را در سطح شهر مشاهده کردم که در مورد من بود. از آن‌ها تشکر می‌کنم، زیرا با بضاعتی که داشتند این کار را انجام دادند.

وقت ملاقات با سلطان حسینی را به من ندادند

منصوریان با انتقاد از اداره کل ورزش و جوانان استان اصفهان، تصریح‌کرد: قبل از مسابقات و اعزامم به اینچئون مدیرکل ورزش و جوانان استان‌های دیگر برای بدرقه ورزشکارانشان و اعزام آن‌ها به دیدنشان آمدند، اما من خودم برای خداحافظی به دفتر مدیرکل رفتم، اما وقت ملاقات به من ندادند و گفتند که ایشان در اداره نیستند. آیا من به عنوان ورزشکار باید بروم برای ملاقات؟!

دارنده مدال طلای جهانی ووشو اضافه‌کرد: من انتظار پول، جایزه و پاداش از اداره کل ورزش و جوانان استان اصفهان نداشتم و حتی یک تماس از طرف مدیرکل دلگرمم می‌کرد، اما ایشان یک تماس هم با من نگرفت.

منصوریان اظهار کرد: بعد از کسب مدال و بازگشت از مسابقات اینچئون، هیئت ووشو استان به دیدار ما در تهران آمد و از ما استقبال کرد و من توقع زیادی از هیئت ندارم، اما بازهم اداره کل نه تنها زنگی نزد بلکه یک بنر ساده هم به خاطر مدال آوری‌ام در اصفهان نصب نکردند. باید بگویم دیگر از اداره کل ورزش و جوانان استان اصفهان انتظاری ندارم و اداره کل نیز انتظاری از من نداشته باشد.

وی افزود: اگر هیئت ووشو استان به من بگوید بدون هیچ هزینه‌ای مربی گری کن این کار را قبول می‌کنم، اما اگر اداره کل چنین صحبتی بکند هیچگاه قبول نمی‌کنم و همانگونه که با من برخورد شد با آن‌ها برخورد می‌کنم.

نایب قهرمان ووشو اینچئون با اشاره به اینکه برخی‌ها در ورزش استان اصفهان سر جایشان ننشسته‌اند، یاد آورشد: فدراسیون ووشو عالی بود و از هیچ گونه کمکی دریغ نکرد، جایزه مدال من که نقره بود هزار دلار از طرف فدراسیون بود و فدراسیون به ما اعلام کرد که هرکس بهتر از گذشته کار کند به جایزه او افزوده می‌شود و در پایان به من 2هزار و300دلار هدیه دادند و باید بگویم که فدراسیون ووشو در این چند سال مدیریت بسیار خوبی داشته است.

خواهرم در مسابقات جهانی شرکت می‌کند

منصوریان در پاسخ به این سوال که در مسابقات جهانی ووشو که 25 آذرماه شروع می‌شود شرکت می‌کند یا خیر؟ خاطرنشان‌ کرد: می‌خواهم استراحت کنم، زیرا در مسابقات اینچئون فشار زیادی به خودم آوردم و باید به استراحت بپردازم، البته شهربانو منصوریان که خواهر من است در این مسابقات شرکت خواهد کرد تا بتواند یک مدال خوش‌رنگ را برای ایران به دست بیاورد.

وی در مورد عدم موفقیت خواهرش در مسابقات اینچئون، گفت: شهربانو در بازی اول خود با حریف قدرتمند چینی مواجه شد و اگر با او برخورد نمی‌کرد مطمئن باشید که به فینال مسابقات می‌رسید.

قهرمان ووشوی جهان درمورد اینکه چه کسی او را ترغیب کرده است تا ورزشکار حرفه‌ای شود، افزود: خواهرم بسیار به من کمک کرد تا در این رشته موفق شوم، البته خودم نیز علاقه زیادی داشتم. زمانی که ورزش می‌کردم آرامش خاصی به من می داد. در اوایل کسانی که با پدر و مادرم آشنا بودند می‌گفتند که نگذارند من و شهربانو به ورزش ادامه دهیم، اما وقتی به موفقیت رسیدیم و مدال گرفتیم و به موفقیت رسیدیم نه تنها اینگونه سخنان را کنار گذاشتند بلکه به ما افتخار می کردند.

حضور بانوان در ورزشگاه ها سبب بهتر شدن رفتار آقایان می‌شود

منصوریان با بیان اینکه اسب سواری، فوتبال و والیبال را دوست دارد، ادامه داد: من از کودکی اسب سواری را دوست داشتم، اما این رشته ورزشی خطرناک است و به همین خاطر آن‌ را کنار گذاشتم، زمانی که رفتن بانوان به مسابقات والیبال آزاد بود به دیدن مسابقات می‌رفتم و بسیار لذت می‌بردم، فکر می‌کنم باید ممنوعیت ورود بانوان به ورزشگاه‌ها برداشته شود و یک جایگاه مخصوص برای بانوان در نظر گرفته شود تا بانوان نیز بتوانند به ورزشگاه ها بروند، اگر بانوان به ورزشگاه ها بروند رفتار آقایان به خاطر حضور بانوان بهتر خواهد شد.

وی اضافه‌کرد: من تیم‌های فوتبال سپاهان، پرسپولیس و بارسلونا را دوست دارم، اما اگر سپاهان و پرسپولیس بازی داشته باشند دوست دارم که سپاهان پیروز میدان باشد.

دارنده مدال نقره مسابقات اینچئون با بیان اینکه 4 سال دیگر از ورزش خداحافظی خواهد‌کرد، اظهارکرد: می خواهم در سن 27 سالگی از ورزش خداحافظی کنم، از الان باید مسئولان به فکر جایگزینی من، لادور و مریم هاشمی باشند تا در آینده با کمبود بازیکن در این رشته روبرو نشویم.