سرانجام خونین «یک سیلی عاشقانه»

کد خبر: ۴۳۹۸۷۳

تاریخ: ۱۴ مهر ۱۳۹۳ - ۱۰:۴۷

دو پسر مست که در راه بازگشت از جشن عروسی دست به جنایت زده بودند، دیروز در دادگاه کیفری استان تهران پای میز محاکمه ایستادند و انگشت اتهام را به سوی یکدیگر نشانه رفتند.

به گزارش فرهیختگان، ساعت 22 شامگاه دوازدهم اردیبهشت 91 به افسر نگهبان کلانتری 132 نبرد خبر رسید درگیری چند پسر مست در خیابان مسلم به خون کشیده شده است.

همان موقع پلیس به خیابان مورد نظر رفت و متوجه شد که پسر 19ساله‌ای به نام احمد با ضربه‌های چاقو از پا درآمده است. تحقیق میدانی نشان می‌داد احمد و دوستش رامین که سوار پژو 405 بودند با سه سرنشین یک پراید درگیر شده‌اند.

پلیس در نخستین گام از تحقیق‌ها به پرس و جو از رامین پرداخت. با اطلاعاتی که این پسر به پلیس داد متهمان با نام‌های حسن، محمد و میلاد که هر سه 19 ساله بودند در خیابان‌های نبرد و کریمخان ردیابی و بازداشت شدند.

میلاد در بازجویی‌ها گفت: «هشت ماه قبل با دختری به نام مرجان آشنا شدم. شب دوازدهم اردیبهشت همراه دوستانم مشروب خورده بودیم و از جشن عروسی باز می‌گشتیم که مرجان با من تماس گرفت و با او در پارک مسلم قرار گذاشتم. وقتی به پارک رسیدم، مرجان را دیدم که کنار دو پسر غریبه به نام‌های احمد و رامین ایستاده بود. به او اعتراض کردم و سیلی‌ای به صورتش زدم. همان موقع احمد و رامین به سمت من حمله کردند. در آن درگیری حسن و محمد هم به هواخواهی از من با احمد و رامین درگیر شدند. من وقتی به خودم آمدم، دیدم احمد غرق خون روی زمین افتاده است. من و دوستانم ترسیده بودیم و به سرعت فرار کردیم.»

حسن و محمد نیز به درگیری با قربانی اعتراف کردند و گفتند با چاقو به احمد ضربه زده‌اند.
به دنبال بازسازی صحنه جرم، کیفرخواست صادر و به شعبه 71 دادگاه کیفری استان تهران فرستاده شد.

در نشست رسیدگی به این پرونده که دیروز به ریاست قاضی عزیزمحمدی و با حضور چهار مستشار تشکیل شد، ابتدا پدر و مادر احمد برای قاتلان پسرشان حکم قصاص خواستند. پدر داغدار گفت: «نیمه شب از کلانتری تماس گرفتند و گفتند پسرم تصادف کرده است. اما وقتی خودم را به خیابان رساندم با جنازه خونین پسرم روبه‌رو شدم. من به هیچ قیمتی از خون پسرم نمی‌گذرم و قاتلان احمد باید اعدام شوند.»

سپس حسن پشت تریبون دفاع ایستاد و گفت: «وقتی دعوا شد از صندوق عقب ماشین یک چاقو برداشتم و فقط یک ضربه به صورت احمد زدم. من مشروب خورده و مست بودم و چیز زیادی از درگیری به خاطر ندارم. اما باور کنید تحت فشار در اداره آگاهی گفتم که چند ضربه به کمر احمد زدم. من نمی‌دانم چه کسی در آن درگیری ضربه‌های مرگبار را به مقتول زده است.»

نوبت دفاع به محمد که رسید خود را بیگناه خواند. او گفت: «وقتی دعوا بالا گرفت احمد به سینه‌ام کوبید. من هم با چاقویی که در دست داشتم فقط یک ضربه به دستش زدم. من دیدم که حسن از پشت به احمد حمله کرد و او را زد. اما حالا دروغ می‌گوید و می‌خواهد قتل را گردن من بیندازد.»

سپس میلاد که با قرار وثیقه آزاد است به دفاع پرداخت و گفت: «در آن دعوا چاقویی در دست نداشتم و با مقتول درگیر نشدم. من فقط یک سیلی به صورت دختر مورد علاقه‌ام زدم که احمد و رامین به سوی من حمله کردند.»
در پایان این نشست هیات قضایی با اعلام تنفس وارد شور شد تا رای صادر کند.