توصیه رسالت به اصولگرايان

فاصله‌هاي كاذبي كه متاسفانه بعضا به واسطه مشكلات شخصي و برخي سوء تفاهم‌هاي نه چندان عميق ايجاد شد. همين اختلاف نظرها، «منشور اصولگرايي» را كه توسط بزرگان اين جريان تدوين شده بود، به حاشيه راند و منازعه نخبگان جاي اجماع نظر نخبگان اصولگرا را گرفت.

کد خبر: ۴۳۹۷۹۴

تاریخ: ۱۴ مهر ۱۳۹۳ - ۰۸:۱۴

محمد مهدي انصاري در سرمقاله رسالت با تیتر «اصولگرایان واقع‌بین باشند» نوشت:

هر چند «همدلي» و «وحدت» كالاي گمشده جريان اصولگرايي طي يك دهه گذشته بوده اما واقعيت غير قابل انكار در فضاي سياسي كشور اين است كه چنانچه همه تشكل‌هاو طيف‌هاي جريان اصولگرايي به شكلي حداكثري مجتمع و متحد شوند، پيروز حتمي هر رقابت سياسي در كشور خواهند شد. شاخ و برگ پيدا كردن بيش از حد جريان اصولگرايي در طول دهه 1380 در كنار برخي ضعف‌هاي ساختاري و تشكيلاتي موجب واگرايي ، تشتت نخبگان و تشديد فاصله‌ها بين نيروها و مجموعه‌هاي سياسي اين جريان شد.

بي‌اخلاقي‌ها ، انگ‌زني‌ها، كينه‌هاي شخصي، افراط و تفريط‌ها، اختلاف برداشت‌ها و سليقه‌اي شدن نگرش‌ها، رگه‌هايي از «سياست‌ورزي» جريان اصولگرايي را شكل دادند كه هيچ‌كدام با اصل و اصالت «گفتمان اصولگرا» سازگار نبوده و نيست. همين واگرايي‌ها و ضعف‌ها،« واقع‌بيني» اصولگرايان در عرصه فعاليت‌هاي سياسي را تقليل داد.

با تقليل واقع‌بيني، ظرفيت‌ها و پشتوانه‌هاي نظري و نخبگاني نيز مغفول شدند و البته رقيب، از اين شرايط بهره‌برداري عاقلانه‌اي داشت ، هر چند با آرايي شكننده...

جريان اصولگرا بايد براي حضور و تكاپو در انتخابات مجلس 94 و سپس انتخابات رياست جمهوري 96 واقع‌بيني نشان دهد و با تقويت قدرت تحليلي در قبال مطالبات و تحولات انساني- اجتماعي سياست ورزي واقع‌گرايانه و هوشمندانه‌اي به نمايش بگذارد.

علاوه بر اين با قاطعيت ، افراد و طيف‌هاي بي‌تحمل و غير تشكيلاتي را كه منطق سياست‌ورزي در چارچوب ارزش‌ها و اهداف گفتمان اصولگرايي رابر نمي‌تابند، از خود دور سازد و هويت مقتدر و بلامنازع خود را با همگرايي و وحدت به نمايش بگذارد. تجربه شوراي شهر تهران نمايش كوچكي از چنين اقتدار مبتني بر همدلي و وحدت بود كه از فرمول ساده اما پرثمر «وحدت» پيروي مي‌كرد.

پرهيز از سرمايه‌گذاري روي چهره‌هاي « تكراري» و « فاقد راي» همچنان كه در انتخابات خرداد 92 پيامدش راديديم!! و پرورش چهره‌هاي نوگرا و جديد و تشخص بخشي به ايشان ضرورتي غيرقابل انكار است كه اصولگرايان بايد بدون تنگ‌نظري وفوت وقت به آنها بپردازند. تقويت زمينه‌هاي مدارا و تحمل يكديگر نيز در زمره اقدامات عاجلي هستند كه بايد در متن سياست‌ورزي و فعاليت‌هاي تشكيلاتي اصولگرايان دنبال شوند.

نيروها و نخبگان سياسي اصولگرا بايد صادقانه « دور هم نشستن» را تمرين كنند و بپذيرند كه تا همديگر را « تحمل» نكنند و با « سعه صدر» نسبت به هم برخورد نكنند، اقبال جامعه نيز به ايشان كاسته مي‌شود. اصولگرايان، بدانند كه امروز تفكر واقع‌گرا براي ايشان در حكم « رمز پيروزي» است و بايد از ورطه ذهنيات بسته و بي‌رمق خارج شوند تا ابتكار عمل را به دست بگيرند. تحركاتي نيز از سوي برخي چهره‌هاي جريان اصولگرا آغاز شده كه بايد به فال نيك گرفته شود و همه كمك كنند تا اين اجتماع تقويت شود. بزرگترين سرمايه معنوي اين جريان همانا اعتقادات و باورهاي مردمي است كه از دين و مذهب ايشان ريشه مي‌گيرد، از اين ظرفيت و بنيه نظري نبايد غفلت شود.

به هر روي رقابت‌هاي انتخاباتي مجلس سال آينده، آزمون بزرگي براي اصولگرايان است كه آيا مي‌خواهند در عمل بپذيرند كه بايد در عرصه سياست « واقع‌بين» باشند؟