سهم گم شده معلولان در جامعه ایرانی؛

بلندپروازی با جسیکا، دکه‌داری با تاباک و رها شدن در ایران!

بدین ترتیب، نقص عضو در جامعه ایرانی برابر می‌شود با بیرون رفتن این افراد از چرخه زندگی عادی، مگر آنکه فرد معلول توان مضاعفی به خرج داده و همپای دیگر افراد جامعه کار کند، یا از نعمت داشتن خانواده و آشنایان هوادار بهره‌مند باشد و اتفاقاتی از این دست، وگرنه کیست که نداند قانون تصویب شده برای اختصاص بخشی از استخدام‌های نهادهای گوناگون به معلولان، از جمله وامانده‌ترین قانون‌هاست!

کد خبر: ۴۳۹۵۸۴

تاریخ: ۲۳ مهر ۱۳۹۳ - ۱۷:۵۹

آیا می‌دانید جمعیت معلولان نقص عضو در کشورمان رو به افزایش است؟ آیا می‌دانید به رغم این افزایش جمعیت، خدمات ارائه شده به این افراد رشدی نشان نمی‌دهد؟ آیا می‌دانید این مشکل در کشورهای پیشرفته تا آنجا تدبیر شده که راه برای بلندپروازی این افراد نیز باز است؟!

نخست: معلولان ایرانی به چه کاری مشغولند؟

به گزارش «تابناک»، از جمله آمارهای نومید کننده در کشورمان، سیر فزاینده شمار افراد نقص عضو است که در حوادث پرشمار رانندگی یا حین انجام کار در کارگاه‌های ساختمانی و ... به جامعه معلولان کشور می‌پیوندند؛ اما هرچه این آمار سالانه افزایش می‌یابد، باز ضرورت ارائه خدمات به این افراد احساس نشده و در نتیجه تغییری در وضعیت ایشان پیدا نمی‌شود.

بدین ترتیب، نقص عضو در جامعه ایرانی برابر می‌شود با خارج شدن این افراد از چرخه زندگی عادی، مگر آنکه فرد معلول توان دوچندان به خرج داده و همپای دیگر افراد جامعه کار کند، یا از نعمت داشتن خانواده و آشنایان هوادار بهره‌مند باشد و اتفاقاتی از این دست، وگرنه کیست که نداند قانون تصویب شده برای اختصاص بخشی از استخدام‌های نهادهای مختلف به معلولان، از جمله وامانده‌ترین قانون‌هاست!

بعد: چرا طرحی شبیه فروشگاه‌های «تاباک» راه نینداختیم؟

کافی است به دنبال پاسخ این پرسش بگردیم که معلولان در کشورمان به چه کاری مشغولند تا دریابیم ‌نه تنها پاسخ سر‌راستی به این پرسش نداریم، بلکه نمی‌توانیم جز برشمردن موارد آشنا در دور و اطرافیانمان، هیچ گزاره دیگری برای اشتغال معلولان کشورمان به یاد آوریم.

این در حالی است که در عمده کشورهای پیشرفته، سالهاست این پرسش پاسخ آشکاری یافته که از جمله آن‌ها، فروشگاه‌های «تاباک» در اروپاست؛ تاباک با معنای لغوی تنباکو، اشاره به فروشگاه‌های عرضه مواد دخانی چون سیگار، توتون و تنباکو دارد و در بسیاری کشور‌ها همچون فرانسه، آلمان و اتریش، امتیاز دایر کردن آن انحصارا به معلولان داده می‌شود.

سپس: بهترین عیار برای اثبات معلولیت نهادهای حمایتی

البته بسیار روشن است که شمار معلولان در آن جوامع، به مانند شمار تصادفات جاده‌ای‌شان ـ که جمع بسیاری را به دیار باقی می‌فرستد و جمع بزرگ دیگری را معلول می‌کند ـ اندک است و به این دلیل، اشتغال آفرینی برای معلولان آن سرزمین‌ها، قابل قیاس با کار بزرگی که مسئولان کشورمان باید برای معلولان ایرانی انجام دهند، نیست.

این در حالی است که بر پایه باورهای دینی، انسانی و فاکتورهای بسیار دیگر، همگی به ضرورت فراهم آوردن شرایط بازگشت معلولان به جامعه آگاهیم و افزون بر آن می‌دانیم، شمار معلولان جسمی کشورمان که توانایی شرکت در بسیاری از امور اجتماعی را دارند، هر چقدر هم که زیاد و فزاینده باشد، باز به آن مقدار نیست که نتوان گره از کارشان باز کرد؛ با این تفسیر آیا نمی‌توان گفت، ‌بیکاری و مشکلات متعددی که معلولان ایرانی با آن روبه‌رو هستند، بهترین عیار برای اثبات معلولیت نهادهای متعدد حمایتی از این قشر در کشورمان است؟!

فرجام: چه زمانی «جسیکا کاکس» ایرانی متولد خواهد شد؟

از همه این موارد که بگذریم، کافی است حکایت جالب زندگی «جسیکا کاکس»، خانم معلول اهل شهر تاکسن در ایالت آریزونای آمریکا را ورق بزنیم تا دریابیم حتی با نداشتن دو دست از آغاز زندگی ‌هم می‌توان همه قله‌ها را فتح کرد؛ به شرطی که از حمایت دریغ نشود.

هم‌اکنون فیلم کوتاهی که از زندگی زن رکورددار کتاب گینس تهیه شده، بینید تا دریابید‌ اگر زمینه فراهم باشد، نه رانندگی و غواصی و نه حتی راندن یک هواپیما، هیچ یک بدون دست ناممکن نیست.

این فیلم را ببینید و بیندیشید‌ که آیا اگر امثال جسیکایی در اطرافیانمان باشد، توانایی پرواز ‌‌با هواپیما را در او دیده‌ایم؟ اگر از جمله مسئولان هستیم، آیا در باز کردن راه چنین افرادی تلاش کرده‌ایم؟ پرسش‌های بعدی را شما بپرسید.

دانلود