بیانیه مایلی‌کهن علیه «اخوان»

کد خبر: ۴۳۴۳۶۱

تاریخ: ۲۳ شهريور ۱۳۹۳ - ۱۳:۲۲

به گزارش تسنیم محمد مایلی‌کهن با انتشار بیانیه‌ای نسبت به اتفاقات اخیر باشگاه پرسپولیس به ویژه تغییر و تحول در کادر مدیریتی و فنی این باشگاه واکنش نشان داد.

بسمه‌تعالی

با سلام

بدون مقدمه عرض می‌کنم تقریبا در بیشتر دفعات سعی کردم شروع‌کننده نباشم و حتی نمی‌خواستم که جواب بعضی‌ها را بدهم چرا که در مقام و جایگاهی نبوده و نیستند که پاسخی به آنها داده شود اما با توجه به اینکه برای چندمین بار است که پا را از گلیم خود فراتر نهاده و بدون اینکه دارای رزومه‌ای نه تنها در فوتبال بلکه در هیچ رشته‌ای باشد و صرفا به دلیل رانت اَخوی، به کسانی که بیش از یک دهه در تیم پرسپولیس توپ زده‌اند، (البته مثل همه ما دارای اشکالاتی هم هست) با الفاظی همچون کفترباز توهین نموده است، برهمین اساس سکوت را جایز ندانسته و ضمن عذرخواهی از همه عزیزان تدارکاتچی که بیشترین خدمات را به تیم‌ها می‌دهند باید عرض کنم اگر شما از رانت خانوادگی استفاده نمی‌کردی، می‌توانستی حتی تدارکاتچی پرسپولیس هم باشی؟!

مگر با استفاده از رانت‌های مختلف، سوار ماشین شاسی بلند شدن، عینک دودی هنگام شب بر چشم زدن (به قولی نمی‌داند براد پیت هم عینک دودی را هم شب نمی‌زند. هرچند خود را خوش‌تیپ‌تر و مشهورتر از براد پیت می‌داند!!!) واقعا می‌خواهی بگویی کسی هستی؟ مدام عنوان می‌کنی من مدرک مربیگری گرفته‌ام و چه و چه. مگر کم هستند قهرمانان نامی و بزرگی که مدرک مربیگری دارند. تو که حداقل بازیکن هم نبوده‌ای که به یکباره به عنوان مربی از باشگاه محبوب و مردمی پرسپولیس سردرآوردی.

من نمی‌دانم این همه مربی آمدند پرسپولیس و رفتند اما چرا هیچ کس صدایش در نیامد اما این آقایان هم آمدن‌شان فاجعه بود (به دلیل مشکلات عدیده مالی که بر دوش تیم می‌گذارند) و هم رفتن‌شان (با تنشی که با تیم رسانه‌ای قوی که دارند به وجود می‌آورند). چرا این آقایان معتقدند دیگی که برای ما نمی‌جوشد برای سگ باید بجوشد؟

اَخوانی که فکر می‌کنم معادل تمامی تاریخ تیم و باشگاه پرسپولیس و بیشتر از همه پیشکسوتان این باشگاه عزیز و مردمی صاحب پول، امکانات و ... شده‌اند اما باز هم به هنگام رفتن چنان فضا را آلوده و مسموم می‌کنند که گویی همه رقمه به آنها اجحاف و ظلم شده است و آنها از مظلومان تاریخ فوتبال و ورزش هستند. متاسفانه برخی از کارشناسان در این باره مدیحه سرایی کرده و عرصه را بر گروه جدید سخت و حتی غیرممکن می‌کنند، (مانند استیلی، گل‌محمدی و حالا درخشان). اَخوانی که بیشترین بهره را از پرسپولیس بردند، همیشه بیشترین ضربه را چه در زمان حضور و چه در زمان رفتن‌شان به این تیم مردمی و ریشه‌دار زده‌اند.

واقعا باید از محمد پنجعلی کاپیتان تیم منتخب آسیا و پرسپولیس تشکر کرد که وقتی او را برداشتند و محمودخان خوردبین را به خانه خود برگرداندند چقدر با بزرگی صحبت کرد. واقعا درود بر پیشکسوتانی همچون طاووسی، جاسمیان، برادران وطنخواه، آشتیانی، کلانی، قره‌خانلو، الله‌وردی، دادکان، فاطمی‌مقدم، زادمهر، رزمجو، عاشوری، محرمی، پیوس، محمدخانی، سلطانی، سیدعلیخانی، کاشی‌نژاد، کارگر، قلیچ، عربشاهی، یوسفی، فنونی‌زاده، حسن‌زاده، کرمانی‌مقام، عزیزی (با پوزش اگر نام برخی از پیشکسوتان جا افتاده است) و ... که بعضا به اندازه یک ماه شما اَخوان از پرسپولیس درآمد نداشته‌اند اما معرفت و مرام داشته‌اند و وقتی در مواقعی خیلی مظلومانه از تیم جدا شده‌اند بدون سروصدا این کار انجام داده‌اند. خیلی از آنها ممکن است در شرایط فعلی حتی مشکلات عدیده‌ای از نظر اقتصادی و زندگی داشته باشند اما هیچگاه خم به ابرو نیاورده و مردانه با زندگی و مشکلات آن مبارزه می‌کنند اما در مقابل، این اَخوان چطور؟!

شما نه تنها پول‌های میلیاردی به ناحق دریافت کرده و بعدا هم می‌کنید و آن هم به واسطه بی‌لیاقتی برخی مدیران غیرمتخصص و بی‌درایت است (وای به حال جاهای دیگر که این آقایان قبل از پرسپولیس به عنوان مدیر در آنجا مشغول به کار بوده‌اند) تازه این رقم‌های میلیاردی روآبی‌هاست که نمایان است و مشخص و آن هم جدای از رانت‌های مختلفی است که شما از طریق دفتر بیمه، تغییر کاربری برخی زمین‌ها (ولنجک)، تجارت برنج، تغییر کاربری زمین‌های چیلک نوشهر، شرط‌بندی‌ها، کارت به کارت کردن‌ها و ... به دست آورده و می‌آورید. وقتی هم که اخراج می‌شوید با تیم رسانه‌ای قوی که دارید عرصه را بر دیگران تنگ می‌کنید و خیلی راحت هم این کار را انجام می‌دهید. تیم رسانه‌ای شما بلافاصله خبری را منتشر می‌کند که مثلا نام شما در کتاب گینس ثبت شده است، آن هم در گینس 2015! واقعا چه فکر کرده‌اید یعنی شما تصور می‌کنید که فقط شما هستید که از آسمان این مملکت به زمین افتاده‌اید. واقعا شما قهرمان ملی هستید یا قهرمان مالی؟!

به خداوندی خدا من مانده‌ام که چرا برخی‌ها می‌توانند در این کشور سیاه‌نمایی کنند در صورتی که همیشه و همه وقت از همه چیز و همه کس طلبکار هستند!

دیشب وقتی ورود غریبانه تیم ملی کشتی آزاد کشورمان که نایب‌قهرمان کشتی جهان شده بودند را از طریق تلویزیون دیدم واقعا شوکه شدم و دلم برای این قهرمانان نام‌آور شکست و به گریه افتادم. چقدر مظلومانه حتی یک نفر از مسئولان درجه 3 نیز به صورت نمادین به استقبال آنها نیامده بود. مگر نه اینکه اینها باید چند روز دیگر در المپیک آسیایی اینچئون حضور پیدا کنند و رده‌بندی مقام کاروان ما که از اهمیت بسزایی برخوردار است، می‌بایست بر کاکل این عزیزان بچرخد؟ واقعا نایب‌قهرمانی جهان آن هم در کشتی که به اصطلاح می‌گوییم ورزش اول کشور است مقام درخور و شایسته‌ای نیست؟ چرا ما با قهرمانان خود این‌طور برخورد می‌کنیم؟ چرا یکی دارد از سیری می‌ترکد و حالت تهوع دارد و دیگری حتی حق طبیعی‌اش را نمی‌دهند؟ همین امر باعث گردیده که فردی که همه رقمه در همه زمینه‌ها از لطف کشور و مردم بهره‌مند گردیده، اهانت کند و ایراد بگیرد.

هستند قهرمانانی که همیشه به معنای واقعی برای ملت و کشور افتخارآفرین بوده‌اند که بعضا آه نداشته‌اند که با ناله سودا کنند!

به راستی اگر بساز‌بفروشی و کارهای تجاری بد است پس چرا شما در این زمینه دست همه را از پشت بسته‌اید؟ مگر همین شما نبودید که در راه‌آهن مبلغی بیش از یک میلیارد و 400 میلیون تومان آن هم دو سال پیش دریافت کردید؟ مگر مالک آن باشگاه آقای بابک زنجانی نبودند؟ مگر شما اعلام نکردید که از آقای حسین هدایتی پول‌های هنگفتی دریافت کردید؟

شک ندارم برنامه این هفته آقای کی‌روشی‌پور (به قولی ببخشید فردوسی‌پور) برنامه وسیعی را چون گذشته (مثل جریان اختلاف‌تان با علی پروین، اختلاف‌تان با فدراسیون فوتبال و اختلاف‌تان با حبیب کاشانی) تدارک خواهد دید و نظرسنجی مناسبی در حمایت از شما (نظرسنجی که چه عرض کنم نمایش‌سنجی) روی آنتن خواهد برد، همانگونه که این کار را برای کی‌روش انجام داده است. (آن هم به صورت خودجوش و نه هدایت‌شده!!!)

واقعا نمی‌دانم باید به کجا و به چه کسی پناه برد که اینگونه ثروت مردم و کشور به یغما نرود، البته همانطور که بارها گفته‌ام اینجا که ورزش و فوتبال است و نسبت به جاهای دیگر رقمی ردوبدل و هزینه نمی‌شود. امیدوارم در سایر جاها که این همه تبلیغات و تابلو ندارد و رقم‌ها نجومی و باورنکردنی‌تر است سر مردم و کشور کلاه نرود.

کوچولوی میهن و مردم محمد مایلی‌کهن