آزادی هم تا 7 سال پیش استاندارد نبود

کد خبر: ۴۳۳۶۸

تاریخ: ۲۴ فروردين ۱۳۸۸ - ۱۲:۰۳

7 سال پیش درست 9 هفته بعد از فاجعه آب‌گرفتگی چمن ورزشگاه آزادی در مسابقات جام باشگاه‌های آسیا و ناکامی استقلال در آن مسابقات، محسن مهرعلیزاده دستور بازسازی ورزشگاه آزادی را صادر کرد؛ دستوری که اجرای آن کمی سخت و شاید دور از ذهن به نظر می‌رسید اما این اتفاق افتاد و طی یک سال ورزشگاه تازه‌ای از دل آن ورزشگاه متولد شد.

به نوشته خبر آنلاین، مسئول آن زمان ورزشگاه آزادی-که بلافاصله پس از بازسازی کنار گذاشته شد-حالا دور از دردسرهای پایتخت‌نشینی دوران بازنشستگی را می‌گذراند. به تعبیری می‌شود گفت مهندس بهمن وزیری اولین ورزشگاه استاندارد را به ما هدیه کرد و رفت.

می‌خواستیم درباره ورزشگاه آزادی صحبت کنیم.
به چه بهانه‌ای؟ چرا حالا؟ چرا به یاد من افتادید؟

رئیس سازمان تربیت بدنی صحبتی درباره ورزشگاه‌های ساخته شده این سازمان کرده‌اند و مدعی هستند همه این ورزشگاه‌ها استاندارد است. گفتیم با شما که خیلی از پروژه‌ها را برای اولین بار در ورزشگاه آزادی پیاده کردید صحبت کنیم تا همه ما بیشتر درباره استاندارد بدانیم.
چه باید بگویم؟

داستان بازسازی از چه زمانی شروع شد؟
چند دقیقه بعد از بازی استقلال و پوهانگ زیر بارش باران و در آن باتلاق (14 فروردین 81)، آقای مهرعلیزاده از اتوبان تهران - کرج یعنی در حال بازگشت به تهران به من زنگ زد و گفت ورزشگاه آزادی باید از این وضعیت خارج شود. آن موقع من تازه یک ماه بود که به ورزشگاه آزادی آمده بودم. بعد از این حکم شفاهی من آماده شدم که ورزشگاه را بازسازی کنم. آخرین بازی لیگ آن سال 22 یا 23 خرداد برگزار می‌شد و من هم همه ماشین‌های عمرانی از جمله گریدر و لودر را در تونل ورزشگاه قرار دادم تا همه تماشاگران ببینند تصمیم ما واقعی است.

فردای آن روز کار را شروع کردیم. اعتبار اولیه‌ای که پیش از من برای تعمیرات ورزشگاه در نظر گرفته شده بود یک میلیارد تومان بود که هزینه هم نشده بود و در حال برگشت بود که من بلافاصله دستور دادم برای برگشت نخوردن این پول صندلی‌های طبقه‌ اول را با آن بخرند. البته مقداری هم بابت بدهی‌های مجموعه داده شد. این مقدار البته تنها بخشی از پولی بود که باید برای ورزشگاه هزینه می‌شد.

در مجموع اعتبار شما به چه سقفی رسید؟
پیش از ما خود مجموعه اعتبار ثابت نداشت؛ اما ما تلاش کردیم این اعتبار ثابت مشخص شود و این طور هم شد. برای تعمیرات هم ما 4 میلیارد برآورد کردیم که البته اجازه ندادند این بازسازی کامل و این پول در ورزشگاه هزینه شود.

یعنی چه؟
یعنی اینکه من می‌خواستم این ورزشگاه به طور دقیق با استانداردها هماهنگی داشته باشد چون قبل از آن آزادی هم استاندارد بین‌المللی به این شکل امروزی را نداشت. من می‌خواستم طبقه دوم ورزشگاه هم صندلی داشته باشد و همه صندلی‌ها شماره‌دار باشند که نشد. چون یکی از فاکتورهای استاندارد بودن ورزشگاه، داشتن صندلی‌های شماره‌دار است.

بخش‌‌های دیگر از جمله چمن چطور؟
آن موقع کسی در ایران با سیستم چمن رول که سالهاست در اروپا پیاده می‌شود آشنا نبود. ما تحقیقات چمن را از همان ابتدای کار و کشت چمن را در مرحله سوم بازسازی یعنی در زمستان 81 زیر نظر مشاور اروپایی‌مان شروع کردیم. آن زمان جایی بهتر از جهرم پیدا نکردیم و چمن رول ورزشگاه و همین طور چمن ذخیره را در این شهر زیر کشت بردیم.

یکی دیگر از فاکتورها، زهکشی زمین بود. این کار چطور انجام شد؟
4 چاه در 4 گوشه زمین بود که اصلاً کار نمی‌کرد. ما این 4 چاه را لایروبی و آماده بهره‌برداری کردیم. برای آنکه زیرسازی چمن را هم درست کنیم مجبور بودیم خاکبرداری کنیم. حدود 2 متر پایین رفتیم و آن را با خاک نرم بالا آوردیم و بعد 28 کیلومتر لوله 5 لایه سوپر پایپ را برای سیستم هیتینگ در زیر خاک‌ها کار گذاشتیم تا این لوله‌ها در زمستان چمن را گرم و در تابستان آن را خنک کنند.

اینها چیزهایی بود که در تحقیقات چمن به آن رسیده بودیم و باید عمل می‌کردیم. به همین دلیل من الان تعجب می‌‌کنم وقتی می‌بینم در روزهای بارانی آب در زمین می‌ماند و بازیکنان با تکل‌های بلند آب به هوا بلند می‌کنند. سیستم هیتینگ این اجازه را به ما می‌دهد که حتی در روزهای بارانی زمین نسبتاً خشک داشته باشیم. کاری که در یک سال در ورزشگاه آزادی انجام دادیم یک کار ملی و فوق‌العاده بزرگ بود که این ورزشگاه را به حد استانداردهای بزرگ دنیا رساند اما اجازه ندادند کار را تمام کنیم.

چه کسی اجازه نداد؟
بگذارید این راز، سر به مهر بماند. فقط می‌گویم یکی از عوامل اخراج من، پیست تارتان ورزشگاه بود. آن زمان آقای کفاشیان شرکتی داشتند که قرار شد پیست تارتان از طریق این شرکت به ما داده شود. وقتی تارتان را تحویل گرفتیم با شرکتی در سوئیس مشورت کردیم و متوجه شدیم پیست خراب شده و کارایی برگزاری مسابقات دو ومیدانی را ندارد. من هم که دیدم این طوری است، قبول نکردم و بعد از برکناری من همان پیست در ورزشگاه آزادی نصب شد.