آقای دایی، به اسم پرسپولیس رحم کنید!

باید گفت مصائب کنار گذاشتن دایی از ادامه همکاری با او بیشتر است. کسی ناجی پرسپولیسی‌ که دایی ساخته‌، ‌نیست. این تیم را نه می‌توان قهرمان لیگ کرد و نه حتی مدعی صعود به آسیا. حواشی پس از جابجا کردن دایی،‌‌ همان دعاوی مدیریتی‌اش است در اتاق مدیران.

کد خبر: ۴۳۲۷۳۹

تاریخ: ۱۶ شهريور ۱۳۹۳ - ۱۳:۵۸

کابوس ورزشگاه آزادی، یک بار دیگر علی دایی را گرفتار کرده است؛ اما بر خلاف اینکه همیشه آقای سرمربی عوامل بیرونی را از خط گرفتن سکو‌ها تا اشتباهات داوری در شکست خود مقصر می‌داند، همه می‌دانند که مشکل این روزهای پرسپولیس نه سکوهاست، نه مافیاست و نه هیأت مدیره! مشکل این روزهای علی دایی خود اوست؛ براستی که بزرگ‌ترین دشمن علی دایی خود اوست.

به گزارش «تابناک»، از دقیقه ۶۸ بازی با تراکتور هر بار که تور دروازه پرسپولیس می‌لرزید، علی دایی با عصبانیت به سمت نیمکت برمی‌گشت و می‌‎‌نشست، یک تصویر قدیمی و تکراری ‌در ذهن پرسپولیسی‌های عصبانی شکل می‌گرفت؛ تصویری از روزی که تیم ملی کشورمان برای نخستین بار در آزادی به عربستان باخت تا علی دایی، سکو‌ها را متهم به خط گرفتن کند، ولی ‌بار شکست تیمش را به گردن نگیرد.

اگر تیم ملی علی دایی را در آن سال‌ها به یاد بیاورید، شباهت‌های فراوانی میان آن و پرسپولیس امسال دایی پیدا می‌کنید؛ تیمی با یک مربی سنگین وزن که به واسطه حضور‌‌ همان مربی، ستاره‌ها یکی یکی از تیم جا ماندند تا یک وقت توازن قوا در تیم به هم نریزد و سرمربی از شخصیت اول تیم به شخصیت دوم و سوم تبدیل نشود.

بنا بر این گزارش، هم‌اکنون همان داستان برای پرسپولیس در حال تکرار  است. علی دایی یک‌تنه مأموریت غیرممکنی را ممکن کرد تا ستاره‌ها و قدیمی‌ها پایشان از پرسپولیس بریده شود تا خدای ناکرده یک وقت جا برای سرمربی بزرگ این تیم تنگ نشود و اینچنین می‌شود که در هفته هفتم، امید عالیشاه جوان تک ستاره پرسپولیس می‌شود؛ تیمی با بازیکنان متوسط، خریدهای متوسط و یک مربی بزرگ همیشه طلبکار.

علی دایی با قرارداد ۲.‌۱ میلیارد تومان، گران قیمت‌ترین سرمربی لیگ برتری فوتبال ایران است و همین‌‌ بهای گزاف، موجب شده‌ تا دست و بال هیأت مدیره برای تغییر در کادر فنی پرسپولیس بسته باشد.

در این باره باید گفت، بسیار روشن است که علی دایی ‌آنقدر جاه‌طلب است که هیچ ‌گاه خودش راضی به رفتن از پرسپولیس نمی‌شود. پس ‌چه بلایی بر سر پرسپولیس خواهد آمد؟!

احتمالا داستان به این ترتیب پیش می‌رود که هیأت مدیره برای اینکه زیر بار جریمه‌های ناشی از قطع همکاری با دایی نرود، خود او را ‌برکنار‌ نمی‌کند. داستان‌های کشدار شکایت دایی از مدایران سابق پرسپولیس و فدراسیون فوتبال و دعوای ازلی ابدی با مدیرانی که دایی را برکنار کرده‌اند، درس خوبی برای مدیران این روزهای پرسپولیس است که تیم پرحاشیه خود را با برکناری دایی وارد حاشیه دیگری نکند.

این گزارش می‌افزاید: در هفته‌ای که گذشت، مربی‌های دو تیم صبا و نفت مسجد سلیمان به دلیل نتایج ضعیف تیمشان استعفا کرده‌اند. مقایسه نتایج ضعیف این دو تیم و پرسپولیس و تفاوت نسبت هواداران این دو تیم با پرسپولیس به خوبی نشان می‌دهد که علی دایی اگر اندکی دلش برای پرسپولیس می‌سوزد، باید با تصمیم درست، آرامش را به این تیم برگرداند؛ اما همه آن‌هایی که اندکی با شخصیت علی دایی آشنایی دارند، می‌دانند که او هیچ گاه این کار را نمی‌کند.

به این ترتیب، بودن و نبودن علی دایی در هر دو حالت پرسپولیس را وارد حاشیه‌های ناخواسته‌ای می‌کند. با ماندن دایی و ادامه روند بازی‌های این تیم با این پتانسیل ضعیف، سکوهای پرسپولیس روزهای آرامی ‌پیش روی ندارد و با رفتن او نیز مصیبت بزرگتری برای پرسپولیس در راه است.

باید گفت، مصائب کنار گذاشتن دایی، از ادامه همکاری با او بیشتر است. کسی ناجی پرسپولیسی‌ که دایی ساخته‌ ‌نیست. این تیم را نه می‌توان قهرمان لیگ کرد و نه حتی مدعی صعود به آسیا. حواشی پس از جابجا کردن دایی،‌‌ همان دعاوی مدیریتی‌اش است در اتاق مدیران. از افشاگری‌ها تا شکایت بردن به مراجع قانونی برای دریافت مطالبات مالی‌اش. نتیجه حذف ‌دایی، نه یک شوک روحی مثبت به تیم، که دقیقا باز کردن درهای حاشیه است به روی تیم.

دایی به سادگی و با‌‌ همان روشی که با فدراسیون فوتبال پس از کنار رفتنش از تیم ملی بازی کرد و با‌‌ همان تاکتیکی که حبیب کاشانی را زمین زد و با‌‌ همان برنامه‌ای که محمد رویانیان را به سوی خودش جذب کرد، تمام فکر و روان پرسپولیس را وارد جنگی بی‌ثمر می‌کند. کنار زدن دایی، یعنی تولد دوباره دودستگی‌ها روی سکو‌ها. یعنی تشویق شدن دایی از دقیقه سی اولین بازی پس از خروج او!

پرسپولیس امسال را ببینید. علی دایی خالق تیمی است که صرفا برای نداشتن ستاره و بازیکن محبوب روی سکو‌ها بسته شده تا نامی غیر از دایی از ورزشگاه‌ها شنیده نشود.