کشف دردهای جوانان با درس انشاء

کارشناس شورای عالی آموزش و پرورش با بیان اینکه دردها و خواسته های جوانان را با درس انشا کشف کرد گفت: انشا درسی است که در صورت اعتنا و اعتلا، انقلابی در آموزش و پرورش کشور ایجاد کرده و فرهنگ جامعه را به شکل قابل توجهی ارتقا می دهد.

کد خبر: ۴۳۲۳۳۴

تاریخ: ۱۵ شهريور ۱۳۹۳ - ۱۱:۱۷

عزیزاله بابلی بهمئی روز شنبه در گفت و گو با ایرنا با بیان اینکه استفاده از پنج حس برای نوشتن انشا لازم است و باید این پنج حس در دانش آموز تقویت شود، افزود: کار انشاء این است که به شاگرد بگوید خوب ببین، خوب بشنو، خوب لمس کن، خوب بچش و خوب استشمام کن.

این استاد دانشگاه با اشاره به اینکه با انشا می توان دردها و خواسته های جوانان را کشف کرد، اظهار داشت: کار انشاء به عنوان مادر دروس، پرورش فکر و انسان های متفکر است و اگر مادر ضعیف باشد بچه های ضعیف و ناقصی تحویل می دهد.

وی تصریح کرد: کودکان دبستان مطلبی را می توانند بنویسند که قبلا درباره آن بتوانند سخن بگویند و هنگامی می توانند درباره موضوعی سخن بگویند که راجع به آن تجارب و اطلاعاتی داشته باشند.

بابلی بهمئی ادامه داد: برای اینکه نوآموز قادر به نوشتن مطلبی باشد باید ابتدا مهارت در نوشتن کلمات و جمله ها را فرا گیرد از این رو برای انشاء نویسی شخص لازم است پایه های آن را آموخته باشد.

وی اضافه کرد: در روزگار ما که عبارت آموختن برای زیستن به یک شعار جهانی تبدیل شده است و شهروندان از حقوق برابر برخوردارند و می توانند عقاید و نظرات خود را به صورت مکتوب ابراز کنند، نوشتن از ضروریات زندگی است.

کارشناس شورای عالی آموزش و پرورش با بیان اینکه این در حالی است که تعداد دانش آموزانی که در نوشتن احساس ناتوانی می کنند روز به روز در حال افزایش هستند، توضیح داد: بر اساس آمار جهانی اختلال یادگیری بین 4 تا 12 درصد است اما طبق گزارشات مراکز مشاوره و کارشناسی های مشاوره مناطق مختلف، در کشور ما این رقم فراتر از عدد جهانی است.

بابلی بهمئی تصریح کرد: لذا برای جلوگیری از ضعف نوشتاری که خود پایه ای برای انشاء نویسی، مکاتبات، مقاله نویسی و نویسندگی است، دانش آموزان مهارت های پایه را باید هم در خانواده و هم در سیستم آموزشی یاد بگیرند تا بتوانند در بیان عقاید و نظرات خود به صورت نوشتاری توانمند شوند.

وی اظهار داشت: اغلب تحصیلکرده ها برغم سال های طولانی تحصیل در دبستان تا دانشگاه با وجود خواندن دروس ادبیات، نه تنها در نوشتن بلکه در سخن گفتن نیز ناتوان هستند.

این استاد دانشگاه افزود: این ضعف که تقریبا جنبه فراگیر دارد و در بسیاری از فارغ التحصیلان مراکز آموزشی و سطوح مختلف دیده می شود، بی گمان از نحوه آموزش درس انشا و ادبیات فارسی و به طور کلی سیستم های آموزشی و نحوه مدیریت کلاسی بویژه در دبستان و مقاطع دیگر سرچشمه می گیرد.

بابلی بهمئی یادآورشد: با شیوع اینترنت و فقدان استفاده درست از شبکه های اجتماعی که منجر به کم حوصلگی نسل نوجوان و جوان شده و همچنین فقدان یا کاهش مطالعه غیر درسی نسل حاضر و عدم آگاهی والدین در این زمینه ها و کاهش گفتمان های خانوادگی، در چند سال آینده ضعف در نویسندگی و خلاقیت در کشور مشهود تر خواهد بود.

وی در ادامه به اهداف آموزش درس انشاء در مدارس اشاره کرد و گفت: تقویت قوه استدلال، تفکر و دقت دانش آموزان و تحریک آنها به درست دیدن، درست شنیدن و سپس دیده و شنیده خود را به طرز ساده و روشن بیان کردن و نوشتن از جمله این اهداف است که این کار از جمله سازی ساده شروع و تا نوشتن مقاله در یک موضوع و کسب مهارت در نوشتن پیش می رود.

کارشناس شورای عالی آموزش و پرورش هدف اصلی آموزش انشاء را کمک به شکوفایی استعدادهای نهفته دانش آموزان و پرورش آنها و در نهایت خلق آثار ادبی دانست و اظهار داشت: از ارایه این درس به دانش آموزان همچنین اهداف دیگری از جمله آشنایی با قواعد درست نویسی، رسم الخط، املاء و ویرایش، ایجاد نگرش مثبت در کاربرد انواع نوشته ها، شکوفایی استعدادهای نهفته، بازگویی اندیشه ها و احساسات، تقویت قوه توصیف، استدلال، تفکر منطقی، دقت و تخیل، تشخیص نوشته های درست از نادرست، تقویت مهارت های چهارگانه زبان (گوش دادن، سخن گفتن، خواندن و نوشتن) و ایجاد حس اعتماد به نفس دنبال می شود.

بابلی بهمئی به مسایل و مشکلات درس انشاء اشاره کرد و گفت: یکی از علل اساسی ضعف انشاء در مقاطع مختلف تحصیلی این است که این درس مانند ریاضی، علوم و دیگر دروس چارچوب خاصی ندارد و نوآموزان خودبخود نمی دانند که چگونه می توانند یک انشاء خوب بنویسند.

وی ادامه داد: از سوی دیگر معلمان نیز اصول، قواعد و روش صحیح و روشنی برای این درس ندارند و درصدد کشف آنها نیز برنیامده اند و دیگر اینکه به عنوان یک برنامه درسی مغفول به آن نگریسته می شود.

این استاد دانشگاه کمبود دبیران متخصص، تعداد زیاد دانش آموزان در یک کلاس، عدم کفایت ساعات درس انشاء، پیروی از شیوه های کهنه در آموزش انشاء، نبود یا کمبود وسایل و تجهیزات کتابخانه ای و ضعف فرهنگ کتابخوانی در مدارس و خانواده ها را از دیگر کاستی ها و نارسایی های آموزشی درس انشاء در مدارس برشمرد.