یونایتد، باشگاه«اولین ها»

کد خبر: ۴۲۵۵۸

تاریخ: ۱۸ فروردين ۱۳۸۸ - ۱۳:۳۰

این روزها ابرمربی تاریخ فوتبال بریتانیا، سرالکس فرگوسن، آنقدر غرق در کامیابی است که نیاز چندانی به خودنمایی در وجود خود احساس نمی‌کند، با این حال اگر پیرمرد اسکاتلندی می‌توانست امشب به جای پورتوی 2009 ، همان پورتوری مشهور 2004 را در اولدترافورد ملاقات کند از این رویارویی طفره نمی‌رفت چون قرار گرفتن مورینیو (با اینترمیلان) و حالا پورتو بر سر راه یونایتدها در لیگ قهرمانان این فصل، حس انتقامجویی را در وجود او زنده ساخته است.

به نوشته وطن امروز و به نقل از ساکر نت، پورتوی مورینیو در سال 2004 توانست در آخرین لحظات من‌یو را در اولدترافورد یک - یک متوقف سازد و به لطف پیروزی بازی رفت (2- یک) از دور رقابت‌ها خارج کند. با اینکه فرگوسن این فصل بارسا را جدی‌ترین رقیب منچستر یونایتد می‌داند اما به همان اندازه نیز نسبت به پورتو حساسیت دارد. انگار که او عزم خود را جزم ساخته تا این‌بار شکست‌های گذشته را از تاریخ بزداید و به نخستین کسی تبدیل شود که دو فصل پیاپی لیگ قهرمانان را فتح می‌کند.

او می‌داند که در بازی برگشت در «استادیوم دو دراگائو»ی پورتو کار سختی پیش رو دارد و این به‌خاطر رکورد چشمگیر آبی‌وسفیدهای گالیسیای پرتغال در بازی‌های خانگی است.
در آستانه دیدار رفت شیاطین سرخ با تیمی که هنوز کابوس مورینیو را برای آنها مفهوم می‌کند، «درک رائه» مفسر شبکه ESPN گفت‌وگویی با سرالکس فرگوسن انجام داده که با هم می‌خوانیم:

«اف‌‌سی پورتو» خاطرات سال 2004 را دوباره زنده می‌کند. آن سال شما در اولدترافورد بر آنها تفوق داشتید و یک گلتان هم نادیده گرفته شد. در واقع فقط کمی برای گرفتن نتیجه دلخواهتان درآن جا کم آوردید.

خب، همیشه یک نتیجه‌ای رقم می‌خورد. این به ما هشدار می‌دهد که بازی فوتبال چقدر می‌تواند شکننده باشد. همانطور که شما اشاره کردید ما در نیمه نخست آن مسابقه یک گلمان را به اشتباه از دست دادیم و از عملکرد داور در آن بازی رضایت نداشتیم. آنها هم در وقت های تلف شده گلشان را زدند. بله درست می‌گویید، ما برتری داشتیم ولی کاممان تلخ شد.
البته این تیم، تیم متفاوتی است. شما این پورتو را چطور مشاهده کرده‌اید و چه کارهایی روی آن انجام داده‌اید؟

من در دو هفته اخیر فیلم‌های آنها را تماشا می‌کردم و فهمیدم که در زمین خودشان بازی کردن در مقابل آنها بسیار دشوار است. آنها در آنجا رکورد وحشتناکی دارند. پس همه‌چیز به بازی رفت بستگی دارد. فکر می‌کنم ما نیاز داریم اینجا با 2 گل از آنها پیش بیفتیم.

این فصل دوباره در لیگ قهرمانان مقتدرانه ظاهر شده‌اید و سؤال اینجاست، قهرمانی در چنین رقابت‌هایی در سال‌های متوالی چقدر می‌تواند دشوار باشد؟ آخرین تیمی که در شکل قدیمی جام باشگاه‌های اروپا چنین کرد میلان در سال‌های 1989 و 1990 بود.

خب، همین به گمان من گویای همه چیز است.

خوشبختانه ما می‌توانیم از عنوانمان دفاع کنیم و نخستین تیمی باشیم که در لیگ قهرمانان اروپا چنین می‌کند. اگر نگاه منصفانه‌ای به باشگاه‌مان داشته باشیم می‌بینیم در خلق «اولین‌»ها استاد بوده‌ایم. ما نخستین تیم (بریتانیایی) بودیم که جام بین‌قاره‌ای را در سال 99 از پالمیراس بردیم و نخستین تیم بریتانیایی هستیم که جام باشگاه‌های جهان را امسال در توکیو فتح کردیم، بنابراین در رسیدن به «اولین»ها خوب بوده‌ایم و خوشبختانه در راه رسیدن به یک «اولین» دیگر هستیم تا به عنوانی برسیم که پیش از این هیچ‌کس به آن دست نیافته بود.

حتما شبیه یک «اولین» دیگر یعنی همان «پنجگانه» قهرمانی که این فصل دنبالش هستید. مطمئنا ما در رسانه‌ها مدام درباره آن صحبت می‌کنیم ولی آیا شما به خودتان اجازه می‌دهید ذهن‌تان را مشغول کند؟

خب نه، نمی‌دهم. فکر می‌کنم این از آن کارهای رسانه‌ای باشد. تنها کاری که ما در این باشگاه باید انجام دهیم رفتن به پیشواز هر مانع و هر رقابتی است که در مسیرمان قرار می‌گیرد.
من در بوستون با دوست قدیمی‌تان «ژوزه مورینیو» همسفر بودم. او اینتر را در تور تابستانی ایالات متحده آماده و به شما ادای احترام می‌کرد. می‌دانم اخیرا او را در اولدترافورد ملاقات کرده‌اید (دیدار مرحله یک شانزدهم نهایی لیگ قهرمانان که یونایتد 2 بر صفر اینتر را برد) اما فقط در تعجبم که آیا وقتی به ژوزه می‌نگریستید شباهتی بین خودتان با یک الکس فرگوسن جوان‌تر مشاهده نمی‌کردید؟ منظورم قدرت رهبری و اراده پیروزی است.

سخت است که همه آن سال‌ها را مرور کنم تا به این بیندیشم که «شبیه چه چیزی بوده‌ام؟» چون آدمی نیستم که اینطور به عقب نگاه کنم ولی می‌توانم در ژوزه بعضی کیفیت‌هایی که آرزو می‌کردم داشته باشم را ببینم. او بسیار رقابتی و خیلی با اعتماد به نفس است و هیچ لغزشی در این باره ندارد، یعنی باید این روحیات را به نمایش بگذاری که در اغلب مواقع هم او چنین می‌کند.

ضمن اینکه همیشه او را همراهی مناسب یافتم. فکر می‌کنم یکی از خصوصیات بزرگ او این است که می‌تواند به خودش هم بخندد و هرگز صرفنظر از اینکه نتیجه چه بوده باشد، پس از مسابقه از آفتابی شدن طفره نمی‌رود که این کیفیت خوبی است. او بعد از مسابقه ما با اینترمیلان هم سراغ من آمد و در سفره غذای من شریک شد و حال و هوای خوبی داشت. این واقعا خوب است چون او با نهایت سخاوت شکست را پذیرفته بود.

آیا در فوتبال انگلیس کمبود شخصیتی مثل او احساس نمی‌شود؟

بله، فکر می‌کنم همینطور باشد. فکر می‌کنم دل فوتبال ما برای او تنگ شده و در این مورد تردیدی ندارم. به گمان من او برای رسانه‌ها فوق‌العاده جذاب بود و به او عشق می‌ورزیدند در عین اینکه چلسی هم تیمی قدرتمند بود.

شما گفته‌اید که بارسلونا بزرگ‌ترین تهدید بالقوه شما در این فصل لیگ قهرمانان است. چه چیز ویژه‌ای در بارسا چشم شما را گرفته است!

خب فکر می‌کنم آنها بزرگ‌ترین تهدید همه تیم‌های انگلیسی در اروپا هستند. البته باور دارم که این فصل هم یک تیم انگلیسی دیگر قهرمان می‌شود ولی بارسا، امسال واقعا جذاب بوده است و آنها گل‌های فراوانی زده‌اند که این نتیجه داشتن اتوئو، مسی و آنری در کنار یکدیگر است. آنها یک مکانیزم گلزنی دارند که به بهترین شکل عمل می‌کند.

دیمیتار برباتف نخستین فصل حضورش در منچستریونایتد را تجربه می‌کند و برای شما چهره‌ای کلیدی بوده است. او در بسیاری از آرایش‌های مقدماتی درخشیده است ولی شنیده می‌شود برخی هواداران یونایتد می‌گویند«او به اندازه کافی فعالیت نمی‌کند» چه چیزی به‌طور خاص درباره برباتف نظر شما را جلب می‌کند؟

خب می‌توانم درک کنم آنها چه می‌گویند چون او بازیکنی بسیار مقتصد است؛ درست مثل تدی شرینگهام. تدی درست همینطور رفتار می‌کرد. او به درون فضاهای خالی می‌خزید و جابه‌جایی‌هایش بدون توپ بودند ولی وقتی واقعا به آمار بازی او نگاه می‌کنی می‌بینی به اندازه دیگران عالی بوده است. شاید آنچه آنها (هواداران) می‌گویند این باشد که او (برباتوف) هر دفعه در مسیر خود به جلو استارت‌های 40 یاردی نمی‌زند، یعنی کاری که وین‌رونی یا کارلوس ته‌وس می‌کنند، اما در عین حال او رکوردی در طی کردن بیشترین مساحت زمین دارد که دیگران از عهده‌اش بر نمی‌آیند. به علاوه این واقعیت که فکر می‌کنم او تا اینجای فصل 15 ـ 14 گل زده و 15 ـ 14 تای دیگر ساخته است و این چیزی است که باعث می‌شود او را با «اریک کانتونا» مقایسه کنند. چون این همان زمینه‌ای بود که اریک همیشه در آن به خوبی عمل می‌کرد، یعنی زدن گل به موازات ساختن گل.

آیا انتقادها به این خاطر نیستند که او به شکل غریزی سبک متفاوتی از دیگر مهاجمان تیمتان دارد؟

او با اغلب بازیکنان فرق دارد. بله، همانطور که گفتم در گام زدن خیلی اقتصادی عمل می‌کند و سرعتش مناسب است. او از تعادل قشنگی در فوتبالش برخوردار است و دید فوق‌العاده‌ای دارد. نمی‌دانم در یک بازیکن به دنبال چه چیزهایی بیش از این می‌توانیم باشیم. ما با او امضا کردیم چون بازیکن متفاوتی است از بازیکنانی که در اختیار داشتیم و البته کمی از بازیکنان جلویی ما مثل رونی، ته‌وس، کریستیانو رونالدو و نانی با تجربه‌تر بود.

فکر می‌کنم این خیلی مهم باشد چون می‌خواهیم به حرکت فصل قبلمان ادامه بدهیم و به چیزی بیشتر از یک دوگانه دست یابیم.