منچستر تا كي مي‌تواند به معجزه دل‌خوش كند

کد خبر: ۴۲۴۹۶

تاریخ: ۱۸ فروردين ۱۳۸۸ - ۰۹:۴۴

آيا مي‌توان فردريكو ماچداي 2009 را همان استيو بروس 1993 دانست؟ در هر فصل منچستريونايتد يكي از اين لحظه‌هاي استثنايي از طريق يك بازيكن را درك مي‌كند.

به گزارش ایسنا، ضربه سر استيو بروس مقابل شفيلد ونزدي را به ياد بياوريد. يا ضربه چيپ اريك كانتونا مقابل نيوكاسل و يا حتي ضربه زيباي اندي كول برابر تاتنهام! اين‌ها همه گل‌هايي بودند كه در بهترين و حياتي‌ترين لحظه‌ها به ثمر رسيدند تا پيروزي را به اردوي شياطين سرخ ببرند.

اما در اين بين سر الكس فرگوسن حرف بزرگي زد و آن اين كه اگر مي‌خواهد جام قهرماني ليگ برتر را در اولدترافورد بالاي سر ببرد بايد براي خط دفاعش فكر عاجلي بكند. هميشه يك پسر ناشناخته نوجوان وجود ندارد كه بتواند او را از مساوي و شكست برهاند. آن‌ها هميشه نمي‌توانند منتظر يك اتفاق خارق‌العاده باشند.

مثل گلي كه يك‌شنبه شب ماچدا وارد دروازه آستون ويلا كرد و سه امتياز را به حساب سرخ‌ها واريز كرد. بحثي كه پس از سوت پايان بازي بيشتر بر سر زبان‌ها مي‌چرخيد عملكرد ضعيف خط دفاع من‌يو بود.

مشت‌هاي گره شده گري‌نويل كه در هدايت بازيكنان مدام روي هوا در تكاپو بود و نشان از خشم او نسبت به ضعف خط دفاع تيمش داشت. ريو فرديناند معصوم هم كه كار چنداني از دستش بر نمي‌آمد.

فرگوسن كه خود يك مربي كاملا باتجربه است نيك مي‌داند وقتي آب‌ها از آسياب افتاد، كادر مربيانش بايد به دنبال مرهمي براي زخم خط دفاع باشند. زخمي كه مي‌توان آن را از دست رفتن آمادگي مدافعان ناميد. اين زخم ميان مدافعان اپيدمي شده و تقريبا همه آن‌ها را يك بار تجربه كرده‌اند. از ريو فرديناند گرفته تا نمانيا ويديچ، نويل، جان‌او‌شي، جاني اوانس و پاتريك اورا.

فرگوسن اخيرا پاداش خوبي به نويل داده و خواسته تا او مدت قراردادش را با منچستر بيشتر كند. اين نشان مي‌دهد كه فرگي هنوز هم روي مدافع باتجربه خودش بيش از همه حساب باز مي‌كند. او اكنون 34 ساله است و ديگر عضلاتش آن شادابي اوليه را ندارند.

شايد برخي بگويند 34 سالگي سن چندان بالايي هم نيست ولي كافي است نگاهي كوتاه به مصدوميت‌هاي اخير نويل طي چند فصل گذشته بيندازيد فرگوسن حتي زماني هم خودش اعتراف كرده بود كه شايد ديگر نويل را در آن فرم آماده سابق نبيند.

اما سرتكان دادن‌هاي اين كاپيتان متعصب زماني كه منچستر گل نخست را دريافت كرد گوياي آن بود كه نويل خودش هم شايد فكر مي‌كند پير شده است.

كارو آن توپ را به گل اول آستون ويلا تبديل كند. اگر آن حركت جادويي ماچدا در دقايق پاياني بازي نبود شايد مغموم‌ترين فرد استاديوم اولدترافورد، نويل بود.