«سربازفراری‌ها»ی لیگ برتری را به جای تیم نظامی به «پادگان» بفرستید

حتی اگر از عجیب بودن اینکه چند بازیکن تیم ملی در برزیل با کارت پایان خدمت جعلی، جام‌جهانی را تجربه کرده‌اند هم بگذریم، این ماجرا که پدر یکی از این بازیکنان، سابقه جنگیدن علیه ایران در جنگ تحمیلی را داشته و حالا پسرش با سابقه جنگی پدرش معاف شده، دیگر از عجایب ماجراست.

کد خبر: ۴۲۳۲۲۷

تاریخ: ۱۵ مرداد ۱۳۹۳ - ۱۹:۰۳

هر گونه به مسأله نگاه کنیم، ماجرای کارت‌های پایان خدمت‌ جعلی بازیکنان لیگ برتری، یک رسوایی تمام عیار در فوتبال ماست؛ رویدادی که هرچند در دو ماه گذشته و پس از آشکار شدن آن تلاش‌های بسیاری برای سرپوش گذاشتن بر آن انجام شد، به دلیل حجم بالای فاجعه، سرانجام برملا شد و روز به روز ابعاد تازه‌تری به خود می‌گیرد. هم اکنون دیگر میزان بازیکنان متخلف به‌‌ همان لیست ۲۱ نفره محدود نمی‌شود و خبر از امکان سه‌رقمی شدن تعداد متخلفان هم شنیده می‌شود.

به گزارش «تابناک»، پس از قهرمانی فولاد خوزستان در لیگ گذشته بود که شایعه‌های فراوانی درباره کارت پایان خدمت‌های جعلی بازیکنان تیم فولاد به گوش می‌رسید؛ تیمی که با شایستگی در لیگ گذشته قهرمان شده بود، حالا داشت دچار بحرانی می‌شد که بنا به گفته رسانه‌ها، ممکن بود جام را از کفش بیرون کند. یک باند جعل سند در خوزستان متلاشی شده بود و حالا دامنه فعالیت‌های مجرمانه‌اش داشت دامان خیلی‌ها را می‌گرفت. در آن زمان خیلی‌ها می‌خواستند ماجرا را به تلاش‌های دو تیم پرسپولیس و فجر سپاسی نسبت بدهند که یکی جام قهرمانی را از دست داده و دیگری به لیگ پایین‌تر سقوط کرده بود.

بنا بر این گزارش، اما از‌‌ همان آغاز کار، سازمان لیگ فدراسیون تلاش کردند پای باشگاه‌ها را از این مسأله بیرون بکشند تا تغییر در نتایج لیگ برگزار شده و به پایان رسیده ایجاد نشود؛ اما هر چه پیشتر رفتیم، ابعاد ماجرا چنان گسترده شد که حالا حتی اخباری مبنی بر جعلی بودن کارت پایان خدمت پسر مدیرعامل یکی از تیم‌های متهم در این پرونده هم به گوش می‌‎رسد!

اما حتی اگر از عجیب بودن اینکه چند بازیکن تیم ملی در برزیل با کارت پایان خدمت جعلی، جام‌جهانی را تجربه کرده‌اند هم بگذریم، این ماجرا که پدر یکی از این بازیکنان، سابقه جنگیدن علیه ایران در جنگ تحمیلی را داشته و حالا پسرش با سابقه جنگی پدرش معاف شده، دیگر از عجایب ماجراست. شاید همین نمونه کافی باشد و دیگر لازم نباشد بگوییم یکی از این بازیکنان به دلیل قطع نخاع شدن، معاف شده و حالا در لیگ هم بازی می‌کند. بی‌شک در جریان این رسوایی نهادهای فراوانی دخیل بوده و هستند که پرداختن به آن‌ها چندان در مجال این مطلب نمی‌گنجد و جای دیگری می‌خواهد.

آنچه اکنون اهمیت دارد، اینکه با این بازیکنان متخلف چه برخوردی خواهد شد؟ بالاخره یک تخلف بزرگ در ابعاد وسیع در فوتبال ایران صورت گرفته و گستره آن به اندازه ای است که دیگر نمی‌توان با مدل‌های همیشگی آن را لاپوشانی کرد.

در فوتبال ایران برای حل مشکل سربازی بازیکنان فوتبال، یک راهکار هست و آن حضور در تیم‌های نظامی است؛ راهکاری منحصربه‌فرد برای یک مشکل منحصربه‌فرد که تنها در فوتبال ایران وجود دارد. بیشتر به تیم‌های فوتبالی توصیه می‌شود با بازیکنان جوان قراردادهای بلند مدت بسته شود تا تیم پس از پرورش یک بازیکن، بتواند ثمره هزینه‌های خود را در تیم ببیند؛ اما همین مسأله منحصربه‌فرد سربازی بازیکنان، موجب می‌شود تا هر بازیکن در دوران اوج بازیگری‌اش راهی یک تیم نظامی شود و تیم مولد دو سال از داشتن بازیکن جوانش محروم می‌شود.

بنا بر این گزارش، با توجه به شرایط موجود در فوتبال ایران، این یک مزیت برای تیم‌های نظامی است که می‌توانند به سادگی برای دو سال به قیمت ارزان‌تر از ثمره آکادمی‌های باشگاه‌های دیگر بهرمند شوند؛ موضوعی که موجب شده تیم‌های دیگر لیگ برتری از این مسأله شکایت کنند.

روز گذشته نعیم سعداوی، مربی تیم فولاد خوزستان، به این مسأله واکنش نشان داد و گفت: «در هر زمینه‌ای که بخواهد رقابتی صورت بگیرد، باید قانون برابری حکم‌فرما باشد. چطور می‌شود تیم‌هایی بتوانند از شرایط ویژه استفاده کنند و به راحتی هر بازیکنی که می‌خواهد دوران سربازی خود را بگذراند، جذب کنند؟ چرا تیم‌هایی که کارهایی اساسی و بنیادی انجام داده‌اند از جذب چنین بازیکنانی محروم هستند و نمی‌توانند در آن زمان از تولیدات خود استفاده کنند؟ مطمئنا در آینده باید فکری به حال این موضوع شود».

اکنون قرار است همین تیم‌های نظامی به راه‌ نجات‌بخش بازیکنان متخلف فوتبال بدل شوند و برای اینکه ابعاد ماجرا گسترده‌تر از این نشود، بازیکنان متخلف یکی دو سالی مهمان تیم‌های نظامی ایران در لیگ بر‌تر و لیگ یک شوند تا شاید به این طریق بتوان سرپوشی بر ماجرای رسوایی بزرگ فوتبال ایران گذاشت؛ اما آیا واقعا تا این میزان مصلحت اندیشی درست است؟!

اگر بخواهیم بی‌پرده به مسأله نگاه کنیم و بدون در نظر داشتن اینکه نام ملی‌پوشانی چون علیرضا حقیقی و حسین ماهینی و بختیار رحمانی در این لیست قرار داد، باید بپذیریم که این بازیکنان در صورت تأیید اتهاماتشان، متخلف به شمار می روند و جرم‍شان هم جرم کوچکی نیست. آن‌ها با جعل سند، سال‌ها تقلب بزرگی  انجام می دادند؛ بنابراین، باید با آن‌ها مطابق قانون و درست مانند دیگر متخلفان برخورد کرد.

گفتنی است، اینگونه که از موضع‌گیری‌ها در خصوص این ماجرا برمی‌آید، آن قاطعیت لازم در برخورد با متخلفان حداقل فعلا در صحبت‌ها دیده نمی‌شود و بعید نیست که به زودی یکی، دو مدرک دانشجویی برای این بازیکنان صادر شود، ولو اینکه بازیکن دیپلم هم نداشته باشد، و به این ترتیب ماجرا هرچه زودتر پایان داده شود، ولی واقعا اگر می‌خواهیم در سال‌ها دیگر اتفاقاتی از این دست رخ ندهد یا باید فکری برای قانون سربازی بازیکنان فوتبال بکنیم و یا اینکه به جای پوشاندن ماجرا با کلک تیم‌های نظامی، درهای پادگان را به بازیکنان متخلف نشان بدهیم.