بازي با جان مردم ايران در جاده‌هاي ترکيه

کد خبر: ۴۲۲۶۹

تاریخ: ۱۶ فروردين ۱۳۸۸ - ۱۷:۵۹

يكي از بينندگان «تابناك» با فرستادن پيامي نوشت: خبر سانحه براي يکي ديگر از اتوبوس‌هاي زايران حرم حضرت زينب کبرا (س) در سوريه که از راه زميني رهسپار اين کشور بودند، موجب شد که اين چند خط را براي اطلاع و اتمام حجت با مسئولان بنگارم.

در روزهاي آغازين امسال اين توفيق را به دست آوردم که همراه يکي از کاروان‌هاي زيارتي، براي زيارت حرم حضرت زينب کبري (س) از راه زميني عازم کشور سوريه شوم. کاروان‌هايي که مسير زميني به کشور سوريه مي‌روند، به دليل شرايط امنيتي کشور عراق مجبورند با سفر به شمال غرب کشور و از طريق مرز بازرگان وارد کشور ترکيه شوند و پس از عبور از اين کشور خود را به سوريه برسانند. عبور از مرز بازرگان براي کاروان ما حدود 6 ساعت به طول انجاميد، در حالي که بعدا شنيديم کاروان‌هايي که در روز 29 و 30 اسفند قصد عبور از مرز بازرگان را داشته‌اند، حدود 24 ساعت معطل شده‌اند. (البته اين مطلب را به گفته زايران ديگري که بعد از ما به سوريه رسيده بودند نقل مي‌کنم.)

ورود ما به کشور ترکيه در زماني صورت گرفت که قسمت عمده اي از مسير ما در ميان هواي برفي و باراني طي شد، اما مشکل عمده زماني آغاز شد که نوبت به عبور از مناطق کوهستاني کشور ترکيه رسيد. در کشور ترکيه به دليل نبود منابع نفتي و گراني فرآورده‌هاي آن در جاده‌ها کمتر از قير استفاده شده و معمولا از آسفالت سرد استفاده مي‌شود که کيفيت چنداني ندارد و جاده‌هاي بيشتر حالت سنگ فرش دارند و کيفيت اين جاده‌ها ـ حتي با توجه به تمام چاله و چوله‌هاي جاده‌هاي ما – قابل مقايسه با ايران نيست و از کيفيت بسيار نازلي برخوردار است. البته بايد به همه اينها اين نکته را نيز افزود که مناطقي که براي عبور کاروان‌هاي زيارتي مشخص شده است، عمدتا در محدوده استان‌هاي کردنشين ترکيه است که به دليل برخي تعارضات سياسي به نظر از ضعف امکانات و محروميت بيشتري نسبت به ديگر مناطق اين کشور برخوردار است. جاده‌هاي کوهستاني اين کشور به دليلي که عرض شد در برخي مناطق کلا فاقد پوشش و با چاله‌هاي بسيار زياد و گاه عميق همراه است که عبور از آن را سخت و مخاطره آميز مي‌نمايد.

با توجه به گفته‌هاي رانندگان در اين سفر، ظاهرا اين ضعف موقتي نبوده و وضع جاده‌ها معمولا همين گونه است. در مسير بازگشت که در هنگام شب بايد از بخش کوهستاني مي‌گذشتيم، وضعيت به گونه‌اي بود که از اضطراب و استرس خواب به چشم مسافران نمي‌آمد و اکثرا مشغول دعا و فرستادن صلوات براي عبور سلامت از اين مسير بودند. با گذشتن از اين مسير، متأسفانه به نظر مي‌رسد از آنجا که مسئولان محترم حج و زيارت فرصت سفر زميني از اين مسير را ندارند، از مخاطرات اين جاده‌ها و مشکلات موجود در مسير نيز بي اطلاع هستند.

پس از گذشتن از اين راه و وضعيت خطرناک آن اين فکر از ذهن مي‌گذرد که چگونه آمار سوانح اين جاده‌ها بيش از اين نيست که فکر کنم قسمتي از اين امر را بايد مرهون دست فرمان رانندگان ايراني دانست!
البته بايد به همه اين موارد استراحت‌گاه‌هاي غير استاندارد و نامناسبي که مورد استفاده برخي کاروان‌ها قرار مي‌گيرد نيز اضافه کرد.
در پايان به نظر مي‌رسد، مسئولان محترم حج و زيارت بايد دقت و توجه بيشتري در اين زمينه مبذول دارند و فکري اساسي براي اين وضعيت مخاطره آميز داشته باشند.

نکته پاياني ديگر که به نظر مي‌رسد عدم اشاره به آن بي انصافي باشد، اين است که امکاناتي که مسئولان و متصدياني کشورمان در هر بخش و استان اعم از مرزبانان و گمرک، پليس راهنمايي و رانندگي، امدادگران و تعميرکاران مستقر در جاده‌ها و ... در اختيار هموطنان قرار مي‌دهند ـ حتي با در نظر گرفتن همه ضعف‌ها و کاستي‌ها ـ غير قابل مقايسه با اين دو کشور بوده و حرکت در جاده‌ها را براي مسافران مطمئن‌تر مي‌نمايد که جاي تشکر و قدرداني دارد.