"پی آر پی" و کاربردهای آن در ارتوپدی

کد خبر: ۴۲۲۵۳۳

تاریخ: ۱۳ مرداد ۱۳۹۳ - ۱۵:۱۲

PRP مخفف"platelet Rich Plasma " یا پلاسمای غنی از پلاکت است. تزریق این ماده استخراج شده از خون خود شخص در درمان بسیاری از بیماری‌های سیستم عضلانی اسکلتی کاربرد دارد.

به گزارش ایسنا، دکتر ستارزاده متخصص ارتوپدی با بیان این که پلاکت‌ها جزو سلول‌های خونی هستند که علاوه بر نقش عمده در انعقاد خون، نقش بسیار مهمی نیز در واکنش‌های ترمیم بافت‌های مختلف بدن دارند، گفت: این نقش از طریق تعداد زیادی پروتئین‌های بیواکتیو و فاکتورهای رشد که کلید شروع پروسه‌های متنوع بازسازی و ترمیم بافتهای بدن هستند اعمال می‌شود. بدین شکل که مواد مترشحه از پلاکتها موجب تکثیر سلولی، کموتاکسی، مهاجرت، تمایز سلولی و ساخت ماتریکس خارج سلولی شده از این راه واکنش های بیولوژیک مورد نیاز برای ترمیم نسوج تنظیم می شوند.

وی افزود: "PRP " از یک نمونه خون معمولی هر شخص بدست می‌آید و توسط کیت‌های در دسترس در طی یک پروسه کوتاه مدت سایر المانهای خونی از آن جدا شده و عصاره بدست آمده حاوی شمارش پلاکتی حداقل 6-4 برابر تعداد پلاکت‌های موجود در خون است. تزریق موضعی این عصاره در محل مورد نظر موجب فعال شدن پلاکت‌ها توسط ترومبین اندوژن شده و کلید اتفاقات زنجیره‌ای خورده می شود که نهایت آن تحریک بافت مورد نظر در جهت ترمیم و بهبود است.

وی با بیان این که این روش با توجه به اینکه عصاره فوق الذکر از خون خود شخص بدست آمده و هیچ ماده یا سلولی به آن اضافه نمی‌شود و در محل و موضع درگیر بیماری تزریق می‌شود، افزود: این یک روش درمانی بسیار کم تهاجمی و بدون عارضه است و خطر انتقال بیماری‌های قابل انتقال از طریق خون شامل ایدز، هپاتیت و ... کاملاً منتقی بوده و واکنش‌های حساسیتی نیز رخ نمی‌دهد. در بررسی‌های که انجام شده این روش در درمان بسیاری از بیماری‌های ارتوپدی افق روشن و امید بخشی را نشان داده و در بهبود درد و عملکرد عضو نیز موثر بوده است.

این متخصص ارتوپدی، تعدادی از بیماری‌های سیستم عضلانی اسکلتی که مفید بودن PRP در آنها ثابت شده است را شامل صدمات تاندونی در آرنج تنیس بازان یا اپی کندیلیت لترال، خار پاشنه و غیره. صدمات عضلانی در عضلات هامسترینگ، عضلات ساق پا و عضله چهار سر ران و سایر بیماری‌های ارتوپدی مانند صدمه رباط جانبی داخلی زانو، آرتروز زانو و آرتروز هیپ عنوان کرد.

ستارزاده خاطرنشان کرد: غضروف مفصلی بافتی است پر آب و هیدراته که عملکرد اصلی آن به عنوان بافتی است که تحمل کننده فشار است. برخلاف خصوصیات خارق العاده و منحصر به فرد بیومکانیکی که این بافت دارد، قابلیت آن در ترمیم مناطق صدمه دیده خود بسیار کم است. صدمات غضروفی اگر درمان نشوند کم کم گسترش یافته و تمام سطح مفصل درگیر را تخریب می کنند.

وی افزود: در مطالعات مختلف میزان شیوع صدمات غضروفی در بیماران 60-40 سال حدود 60 درصد بوده است. درمان آرتروز بسیار هزینه بر و سخت و پیچیده است. بدین دلیل در سالهای اخیر به PRP بعنوان یک راه امید بخش در درمان علائم و کنترل آرتروز مفاصل بزرگ ، بسیار پرداخته شده است.

وی افزود: در این روش عصاره PRP که از خون خود بیمار بدست آمده است و حاوی تعداد زیادی پلاکت می باشد در داخل مفصل تزریق شده و این امر 4-2 بار و به فواصل 6-2 هفته تکرار می شود. با کلید خوردن پروسه ترمیم بافتی توسط پلاکتها، رژنراسیون و بازسازی بافتی قابل توجه شروع و موجب جلوگیری از پیشرفت بیشتر تخریب می شود.