احياي مردان N.B.A در صحنه بسكتبال

کد خبر: ۴۲۱۹۶

تاریخ: ۱۶ فروردين ۱۳۸۸ - ۱۱:۲۰

بزرگ‌ترين وقايع بسكتبال در سال گذشته، پيروزي يك تيم متشكل از ستاره‌هاي «N.B.A» در مسابقات اين رشته در المپيك پكن و ثبت اولين قهرماني براي بوستون سلتيكز در همين ليگ از سال 1986 به بعد بود.

به نوشته جام جم و به نقل از نیویورک تایمز، اما حتي اين قهرماني هم سندي بر اين حقيقت بود كه رقباي اروپايي به آمريكا بسيار نزديك شده‌اند و ديگر خبري از فواصل عظيم بين برگزيده‌هاي N.B.A و رقباي جهاني‌شان وجود ندارد و حداقل 4 ، 5 كشور توان غلبه بر آنان را در روزهاي اوج خود دارند.

سناريو عوض شد
در سال 2004 كه آمريكا از مقام سوم بسكتبال المپيك فراتر نرفت، كوبي برايانت، لبرون جيمز، دوواين ويد و كارملو آنتوني بيشتر نيمكت‌نشين بودند، اما 4 سال بعد از آن، سناريو و وضعيت عوض شده بود و آنها در تركيب ثابت درخشيدند.

آنتوني 7 ماه بعد از تصاحب طلاي المپيك پكن در معيت يارانش، مي‌گويد: «سال 2004 و پيش از آن مسابقات جهاني 2002، پايين‌ترين نقاط و درجات بسكتبال آمريكا در سال‌هاي معاصر بوده‌اند. به اين دليل است كه معتقدم بازيابي جايگاه سابقمان در المپيك 2008، ارزش فراواني دارد و يك واقعه ويژه است.»

بالاتر از فتح ليگ آمريكا
آن واقعه چنان خاص بود كه برايانت، مرد برتر فصل گذشته N.B.A و ستاره 32 ساله لس‌آنجلس ليكرز مي‌گويد، طلاي المپيك مهم‌تر از 3 عنوان اولي و 2 مقام دومي وي و ليكرز در N.B.A در دهه جاري بوده است و ارزش بيشتري دارد.

«اين برد نه فقط از پيروزي‌هاي قبلي ما بلكه احتمالا از هر توفيقي كه در آينده هم كسب كنيم، مهم‌تر است. در دفعات بعدي نيز نمي‌توانيم به چنين درجه‌اي برسيم، مگر اين كه سه سال و نيم بعد در لندن نيز در اين رشته قهرمان شويم.»

آمريكا در ديدار فينال پكن 107 - 118 بر اسپانيا چيره شد، اما فاصله 2 تيم بسيار كمتر از اين بود و در بخش‌هايي از مسابقه ياران پائو و مارك گاسول به 2، 3 امتيازي آمريكا رسيده بودند و كم مانده بود پيش هم بيفتند. در آن روز خاص ويد كه ستاره ميامي هيت است، 27 امتياز اندوخت، برايانت به 20 امتياز رسيد و براي لبرون جيمز هم كه مرد اول كليولند كاواليرز و آقاي گل فصل گذشته N.B.A است، 14 امتياز ثبت شد. جيمز كه در سال 2007 مرد برتر سال «N.B.A» شناخته شد، مي‌گويد: «اين از بهترين تجربه‌هاي عمر من بود و هميشه آن را به ياد خواهم سپرد. كسب اين موفقيت در درجه اول به اين خاطر بود كه قلب و روح خود را صرف اين كار كرديم و تلاش زيادي را به كار گرفتيم.

اين كه بعد از ناكامي پرسروصدا در مسابقات قبلي اين طور به سكوي اول برگرديم، نشان از كارايي‌هاي ما دارد و داراي معاني زيادي است، من با كليولند كاواليرز به نايب قهرماني N.B.A رسيده‌ام، اما اگر قهرمان هم مي‌شديم بعيد بود كه با اين پيروزي (المپيكي)‌ برابري مي‌كرد. هر چه باشد، اين المپيك است.»

كمتر شدن فاصله‌ها
اما ستاره‌هاي N.B.A فقط منحصر به تيم آمريكا نمي‌شد و در تيم‌هاي متعدد ديگري هم در پكن، بازيگران شاغل در اين ليگ رويت مي‌شدند. اسپانيا قهرمان جهان 2006 كه اين بار به فينال رسيد و در اين مرحله هم عالي عمل كرد و آمريكا را بشدت آزار داد، از برادران گاسول (پائو و مارك)‌ سود مي‌جست و آرژانتين، مانوجينوبيلي را داشت و چين از يائومينگ 29/2 متري كه عضو هوستون راكتز است و يي‌جيان ليان كه چندان از او كوتاه‌تر نيست، استفاده مي‌كرد.

موضوعي كه باعث شده آمريكا به رغم ادامه بهره‌گيري از زبده‌هاي N.B.A، در المپيك‌ها و مسابقات جهاني با اوضاع دشوارتري مواجه شود، همين نكته (بيشتر شدن نماينده‌هاي ساير كشورها در اين ليگ و كمتر شدن فاصله آنان با تيم آمريكا)‌ و نترسيدن آنها از اين بازيكنان در اردوي آمريكا و ارتقاي فني چشمگير تيم‌هايي مثل صربستان، آرژانتين، اسپانيا و همچنين ايتاليا، آلمان، روسيه و حتي استرالياست.

بواقع آن دوران كه آمريكا بتواند همانند سال‌هاي 1992 و 96 با برتري بر رقبا و با حدود 50 امتياز برتري بر آنها بازي‌هايش را فتح و قهرماني المپيك‌ها را تصاحب كند، تمام شده است.

هفدهمين قهرماني
در شروع مطلب گفتيم قهرماني سال 2008 بوستون سلتيكز در چنين ليگي پاياني بر 22 سال صبر و خاتمه‌اي بر حسرت طولاني اين تيم در اين زمينه بود. بايد يادآور شويم كه اين تيم معمولا سبزپوش با 17 فقره قهرماني درN.B.A همچنان بالاتر از لس‌آنجلس ليكرز ركورددار قهرماني در اين مسابقات است.

در سري ديدارهاي فينال ليگ كه طبق معمول با سيستم «4 از 7» برگزار شد، بوستون با حساب 2 - 4 بر لس‌آنجلس ليكرز فايق آمد و براي اولين بار از زمان غروب نسل «لري برد» بوستون بر تارك ليگ ايستاد.

بوستون تجديد حياتش را بايد مديون سياست صحيحي بداند كه در بازسازي خود به كار گرفت. اين تيم تابستان 2007 براي اوجگيري دوباره كوين گارنت گلزن اول مينه‌سوتا، تيمبر وولوز و همچنين ري الن كهنه‌كار را خريد و آنها را كنار پال پي‌يرس قرارداد كه در طول 9 سال گذشته، بهترين گلزن پيراهن سبزها شناخته شده بود.

براي گارنت 34 ساله هم بهتر از اين نمي‌شد؛ زيرا به رغم زدن گل‌هايي غيرقابل شمارش طي 12 سال عضويت در مينه‌سوتا تيمبروولوز، هرگز طعم قهرماني در ليگ را نچشيده بود اما به محض انتقال به سلتيكز كامياب شد. اهميت و ابعاد احياي عالي بوستون زماني بيشتر جلوه مي‌كند كه در نظر بگيريم اين تيم فقط يك فصل پيشتر دومين ركورد ضعيف كل ليگ را به‌جا گذاشته و در پايان مرحله اول حذف شده و دل هوادارانش را به درد آورده بود.

پي‌يرس مي‌گويد: «ناكامي‌هايي از اين دست است كه باعث مي‌شود موفقيت‌هاي اخير شيرين‌تر شود. رسيدن از قعر به صدر جدول در طول فقط يك فصل بيشتر به يك رويا مي‌ماند و من اين موضوع شيرين را هميشه در ذهنم خواهم داشت.»

برق طلا
فقط گارنت نبود كه به حسرت 12 ساله مينه‌سوتايي خود پايان بخشيد، زيرا پي‌يرس هم به مدت 9 سال فقط يك ماشين گلزني بي‌بهره و بي‌مقام در بوستون محسوب مي‌شد و ري‌الن هم 11 سال در ليگ چرخ‌زده بود، بدون‌اين‌كه برق طلا را ببيند.

پي‌يرس در پايان سري مسابقات فينال به عنوان بهترين بازيكن اين مرحله معرفي شد، زيرا در 6 بازي بوستون با ليكرز به طور متوسط 8/ 21 امتياز و 3 / 6 پاس گل را به ثبت رساند.

در بازي ششم (و آخر)‌ بين دو تيم نيز بوستون 92 ‌131 برنده شد كه دومين برد يكطرفه در تاريخ برگزاري فينال‌هاي ليگ است. مهم‌تر اين‌كه ياران گارنت در فصل جاري N.B.A هم كه اواخر خرداد 1388 تمام مي‌شود، حاكميتي كم‌وبيش مشابه را به نمايش گذاشته‌‌اند.