دلایل سکوت غرب در مقابل درگیری‌های خونبار در لیبی

در شرایطی که این روز‌ها، از یک سو جنایات رژیم صهیونیستی در غزه و از سوی دیگر، ادامه تهاجم نیروهای تکفیری در عراق، بخش عمده توجه محافل رسانه‌ای و همچنین سیاسی بین المللی را از آن خود کرده است، در گوشه‌ای دیگر از خاورمیانه، یعنی لیبی اوضاع بسیار آشفته است. در این میان، به نظر می‌رسد قدرت‌های بزرگ جهانی تمایل خاصی به توجه به این موضوع از خود نشان نمی‌دهند.

کد خبر: ۴۲۱۱۷۸

تاریخ: ۰۹ مرداد ۱۳۹۳ - ۱۴:۳۴

به گزارش «تابناک»، سایت تحلیلی «المانیتور» در مطلبی به بررسی اوضاع جاری در کشور لیبی پرداخته و اشاره می‌کند، در حالی که در پی درگیری گروه‌های شبه نظامی، اوضاع در این کشور به سرعت رو به وخامت بیشتر می‌گذارد، جامعه بین المللی درباره این موضوع سکوت کرده است.

در این مطلب آمده است: طرابلس در آتش می‌سوزد. آتش سوزی گسترده‌ای که ۲۷ ژوئیه و در جریان درگیری میان گروه‌های شبه نظامی رقیب در مسیر فرودگاه مرکزی این شهر آغاز شد، به دو مخزن بزرگ سوخت رسید و نیروهای دولتی نتوانسته‌اند در مهار کامل این آتش سوزی موفق عمل کنند.

نه تنها نیروهای آتش نشانی لیبی که برای مهار آتش باید عملاً وارد یک منطقه جنگی شوند، در کار خود ناموفق بوده‌اند، بلکه درگیری‌ها در این منطقه نیز تا روز چهارشنبه همچنان ادامه داشته است. حجم آتش سوری به حدی گسترده بود که شعله آن در تصاویر ماهواره‌ای نیز دیده می شد.

به جز خطرات فیریکی ناشی از آتش سوری، احتمال جدی اینکه دو منبع مهم سوختی طرابلس منفجر شده و از میان برود، سبب افزایش قیمت بنزین در پایتخت شده، به گونه‌ای که بهای سوخت در حال حاضر حدود ۳۰ برابر بیش از حد معمول است.

مخزن سوختی برقه هم اکنون در کنترل شناخته شده‌ترین شبه نظامیان لیبی است که به شهر شرقی زینتان تعلق دارند. این شبه نظامیان، مشغول مبارزه با گروه دیگری از نیروهای شبه نظامی متعلق به مصراته بوده‌اند و نخستین درگیری‌ها میان این دو گروه، در سیزدهم ژوئیه در فرودگاه طرابلس اتفاق افتاد. در حالی که گفته می‌شود اسامه الجوالی، وزیر دفاع پیشین به هماهنگی نیروهای زینتانی کمک می‌کند، صلاح بادی، نماینده سابق پارلمان، چنین مسئولیتی را در جبهه مقابل بر عهده دارد.

بادی در آغاز از سوی نوری ابو سهمین، رئیس کنگره ملی لیبی، به سمت رئیس اطلاعات ارتش منصوب شده بود؛ اما این انتصاب مورد پذیرش مقامات ارشد نظامی این کشور قرار نگرفت. وی در حال حاضر به هماهنگ کردن «نیروهای سپر لیبی» (یک گروه شبه نظامی که اسماً تحت کنترل عبدالسام العبیدی، رئیس ستاد ارتش است) مشغول است.

در این میان، در شرایطی که بادی و نیروهای وی در خیابان‌های طرابلس مشغول نبرد هستند، کشت و کشتار در بقیه بخش‌های کشور نیز مستمر ادامه دارد.

بنا بر آمارهای رسمی، از آغاز سال جاری میلادی تاکنون، ۶۵۰ تن به طور خشونت آمیزی به قتل رسیده‌اند که ۳۴۸ مورد آن تنها در ماه جاری بوده است.

در بنغازی، درگیری میان نیروهای تحت رهبری خلیفه حفتر، ژنرال سابق و رئیس ستاد ارتش لیبی در زمان قذافی، روز به روز شکل خونبارتری به خود می‌گیرد. حف‌تر فعالیت‌های خود را از ماه می و پس از آن آغاز کرد که گروه‌های شبه نظامی افراطی، از ضرورت تصفیه نیروهای نظامی سابق لیبی سخن گفتند. حفتر شماری از چهره‌های سر‌شناس نظامی را نیز در حلقه خود دارد. وی هدف خود را ایجاد «شورای عالی نیروهای نظامی» در لیبی اعلام کرده است.

به هر حال، درگیری‌های ۲۷ ژوئیه، ده‌ها کشته بر جای گذاشت که برخی از چهره‌های سر‌شناس گروه «انصار الشریعه»، از گروه‌های شبه نظامی افراط گرا در لیبی نیز در میان آن‌ها بودند. بررسی صفحات این گروه در شبکه‌های اجتماعی، نشان می‌دهد که آن‌ها هفته گذشته توانسته بودند به مجموعه‌ای از اسلحه و مهمات دست یافته و آن را علیه دیگر گروه‌ها مورد استفاده قرار دهند.

هم اکنون شرایط در بنغازی به حدی خطرناک شده که اعضای تازه انتخاب شده مجلس نمایندگان لیبی که پیش از این تصمیم گرفته بودند، مرکز فعالیت خود را از طرابلس به بنغازی انتقال دهند، اکنون به فکر یافتن محلی جدید افتاده‌اند که احتمالاً در شهر تبروک در مناطق شرقی‌تر لیبی خواهد بود.

اما با وجود همه این وقایع، واکنش جامعه بین المللی بسیار محدود بوده است. نمایندگان ویژه اتحادیه عرب، اتحادیه اروپا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، مالت، اسپانیا، انگلیس و آمریکا تنها خواستار آتش بس فوری شده‌اند و در ۲۳ ژوئیه نیز مایکل آرون، سفیر انگلیس، برای بحث درباره اهمیت خلع سلاح شبه نظامیان با نخست وزیر لیبی به گفت‌و‌گو پرداخت.

روز ۲۸ ژوئیه، دفتر نخست وزیری لیبی رسما از جامعه بین المللی درخواست کرد، برای مهار آتش سوری نسبت به ارسال کمک اقدام کنند. مقامات لیبی امیدوار بودند هواپیماهایی برای مهار آتش در اختیارشان گذاشته شود. اما این درخواست نیز مانند دیگر درخواست‌های دولت لیبی، مورد توجه قرار نگرفت.

در حقیقت، هیچ کشوری هم اکنون نفع خاصی در کمک به دولت لیبی برای خود نمی‌بیند، زیرا همه بر این باورند که این دولت اقتدار واقعی ندارد. از سوی دیگر، نیروهای شبه نظامی مخالف دولت به سلاح‌های ضد هوایی مجهزند و هیچ گونه مداخله خارجی را نیز برنمی‌تابند.

در این میان، نه تنها هیچ کار جدی برای کمک به دولت لیبی صورت نگرفته، بلکه کشورهای اتریش، هلند، آلمان، ژاپن، ترکیه و آمریکا سفارتخانه‌های خود را نیز در این کشور تعطیل کرده و کارکنان آن را فراخوانده‌اند. به نظر می‌رسد دیگر کشورهای غربی نیز هم اکنون در حال بررسی گزینه خروج از لیبی هستند.

بنابراین، با توجه به شرایط کنونی، انتظار می‌رود روند ناآرامی‌ها در لیبی همچنان ادامه پیدا کند و سکوت و انفعال کشورهای غربی نیز تنها بر عمق و شدت درگیری‌ها در این کشور خواهد افزود.