ابهام در علت تغيير موضع دولت درباره «امنيت اجتماعي»

با توجه به تأكيد دولت نهم بر پيروي از رهبري و دفاع‌‌هاي صريح رهبر انقلاب از اين طرح، آيا بهتر نبود دولت و سخنگوي آن، ايرادات احتمالي به آن را ـ كه چه بسا برخي از آنها هم وارد باشد ـ به جاي گوشزد كردن در رسانه‌ها، با رهبر انقلاب مطرح و يا به متوليان اين طرح گوشزد كنند؟

کد خبر: ۴۲۰۷

تاریخ: ۱۱ دی ۱۳۸۶ - ۱۸:۱۴

اظهارات، موضعگيري‌ها و حتي مقاله‌نويسي مسئول اعلام مواضع دولت نهم عليه طرح امنيت اجتماعي، ابهاماتي را درباره علت اين چرخش موضع پديد آورده است.

به گزارش خبرنگار «تابناك»، دكتر احمدي‌نژاد در دوران تبليغات انتخابات رياست‌جمهوري در سال 84 در واكنش به برخي جوسازي‌هاي رقبا، موضوعاتي چون «ديواركشي در خيابان‌ها» را خنده‌دار دانسته و با تأكيد بر وجود سلايق گوناگون در مردم گفته بود: موي جوانان، مشكل کشور نيست.

با اين حال، در پي افزايش نارضايتي متدينين از وضعيت فرهنگي جامعه، نيروي انتظامي با برنامه‌ريزي انجام شده در ارديبهشت سال 85، طرح مبارزه با بدحجابي را آغاز كرد كه در كمتر از دو روز، با واكنش تلويحا منفي احمدي‌نژاد در جلسه دولت روبه‌رو شد و مسئولان نيروي انتظامي، ناگزير بدون سر و صدا اين طرح را متوقف كردند.

اين گزارش مي‌افزايد: با اين حال، در ارديبهشت سال‌جاري و در حالي كه مديريت نيروي انتظامي تثبيت شده بود، بار ديگر، اين طرح با نام «امنيت اجتماعي» آغاز به كار كرد و در ابتدا با حمايت و استقبال متدينين و علما نيز روبه‌رو شد.
با وجود آن‌كه برخي انتقادات از اين طرح نيز در افواه و برخي رسانه‌ها وجود داشت و حتي به صداوسيما نيز كشيده شد، اندكي بعد، حتي رهبر انقلاب نيز در چند سخنراني خود با نام بردن از اين طرح، از اجراي آن ابراز رضايت و بر ادامه آن تأکيد كردند.

نيروي انتظامي نيز از يك سو پس از برخي برخوردهاي غيراصولي، قول برخورد با مأمورانش را داد و از سوي ديگر از آنجا كه از «عدم تداوم» و «موسمي بودن» به عنوان يكي از مهمترين ايرادهاي اين طرح ياد مي‌شد، با اعلام مصاديق مشخص در آغاز تابستان، پاييز و حتي زمستان، تلاش كرد اين شبهه را برطرف و بر هميشگي بودن طرح خود تأكيد نمايد.

با اين حال، از اواخر آذر ماه گذشته، دكتر غلامحسين الهام، سخنگوي دولت، با اعلام اين‌كه دولت با برخي برخوردهاي انجام شده در طرح امنيت اجتماعي مخالف است، اظهار كرد: در اين موارد، نيروي انتظامي، ضابط قوه قضائيه است و عملكرد آن، ربطي به دولت ندارد.
در پي اين اعلام موضع، برخي نظير حجت‌الاسلام و المسلمين سيداحمد خاتمي، امام جمعه تهران به حمايت از تداوم طرح يادشده پرداخته و مخالفت با آن را نكوهش كردند.

با اين حال، دكتر غلامحسين الهام در سخنراني بعدي خود در مشهد و گفت‌وگوي امروزش با خبرنگاران، بر موضع خود تأكيد نمود و حتي اين هفته در مقاله مشروحي در روزنامه رسمي دولت، با بيان موارد مذهبي، اجتماعي و ... نيروي انتظامي و فرمانده آن را خطاب قرار داد كه چرا به جاي اين كار، طرح جامعي ارايه نمي‌دهيد و بار ديگر اين طرح را بي‌ارتباط با دولت خواند.
وي همچنين از نبود برنامه فرهنگي جامع در اين زمينه انتقاد كرد و گفت: نمي‌توان يك پوشش را در كوچه‌ و خيابان جرم دانست و در صداوسيما، آن را الگوي پوشش مترقي و روز تعريف كرد.

مواضع پياپي سخنگوي دولت در انتقاد از طرح امنيت اجتماعي، در حالي بيان شد كه خانم‌ فاطمه رجبي، همسر وي در همان مقطع، با فاسد خواندن دولت‌هاي هاشمي و خاتمي،‌ از دولت نهم كه برخورد با بد‌حجابي را آغاز كرد، تجليل كرد.
و سرانجام پليس امنيت، پس از پافشاري سخنگوي دولت بر بي‌ارتباطي طرح امنيت اجتماعي با دولت، از ابلاغ آن توسط رئيس‌جهمور خبر داد.

اكنون افكار عمومي با چند پرسش روبه‌رو شده است:
اگر حرف سخنگوي دولت درباره جامع نبودن اين طرح درست است، چرا رئيس‌جمهور آن را ابلاغ كرده است؟
ديگر آن كه با توجه به تأكيد دولت نهم بر پيروي از رهبري و دفاع‌‌هاي صريح رهبر انقلاب از اين طرح، آيا بهتر نبود دولت و سخنگوي آن، ايرادات احتمالي به آن را ـ كه چه بسا برخي از آنها هم وارد باشد ـ به جاي گوشزد كردن در رسانه‌ها، با رهبر انقلاب مطرح و يا به متوليان اين طرح گوشزد كنند؟

و سرانجام در شرايطي كه صداوسيما، اقدام به نمايش زنان بدحجاب نمي‌كند، آيا نظارت بر محصولات فرهنگي همچون سينما و مطبوعات و مجلات و نيز گردآوري طرحي جامع كه علاوه بر به وجود نياوردن مشكل براي جوانان، ‌به ارمغان آورنده فرهنگ عفاف براي جامعه باشد، بر عهده چه دستگاهي جز دستگاه عريض و طويل دولت است؟

خبرنگار «تابناك» در پايان مي‌افزايد: اميد مي‌رود منسوبان دولت، نگاه دوسويه به اين مقوله نداشته باشند و اين گونه نباشد كه بخواهند با در پيش گرفتن مواضعي، قشر متدين جامعه و با مواضع متفاوت ديگر، اقشار ديگر جامعه را در آستانه انتخابات راضي كنند؛ به ويژه اين كه اين طرح، مسأله‌اي فرهنگي است و با دين مردم و بنيان خانواده‌ها مرتبط است.