نگاه شما: تجدید نظر در استفاده ازسگ موادیاب

بخش «نگاه شما» برای ارائه و معرفی «نگاه» مخاطبان «تابناک» به همه موضوعات است. هر مخاطب «تابناک» می‌تواند با مد نظر قرار دادن شرایط همکاری با این بخش، «نگاه» خود را ارسال کند تا در معرض دید و داوری دیگر مخاطبان قرار گیرد.

کد خبر: ۴۱۸۳۳۷

تاریخ: ۳۰ تير ۱۳۹۳ - ۲۲:۰۵

سید عباس حسینی داورانی، روزنامه نگار و یکی از مسافرهای دائمی مسیر جنوب به تهران در مطلب ارسالی برای «نگاه شما» نوشت:

مبارزه با مواد مخدر عنوانی برای ستادی بزرگ و پر تلاش که با وجود حجم بالای مواد مخدر در کشور و ورود پنهانی آن به شهرها به ویژه پایتخت، اقدامات بسیار ارزنده و تلاش ها و عملیات های طاقت فرسایی را انجام داده و هزاران تن مواد مخدر را کشف و ظبط کرده است. یکی از این موارد استفاده از سگ های مواد یاب است که توانسته است موارد زیادی از مواد مخدر را کشف کند. اما استفاده از سگ های مواد یاب در کنار نقاط مثبت قطعا با نقاط منفی نیز روبرو است.
هر روزه مسافران بسیار زیادی از محورهای زمینی جنوب ایران(سیستان و بلوچستان، کرمان، یزد، اصفهان، بندر عباس) به قم، تهران، و شمال ایران سفر می کنند که باید از ایست های بازرسی مبارزه با مواد مخدر عبور کنند. عبوری سخت هم برای آنان که به خاطر حمل مواد ترس دارند و هم برای آنان که پاک و سالم هستند. و این قطعا برای مسافرانی که حداقل یک بار در هفته این مسیر را چه با اتوبوس و چه با ماشین شخصی طی می کنند بیشتر خود را نشان می دهد. استفاده از سگ های مواد یاب در این مسیر گاهی در یک شب به پنج مرتبه هم می رسد که معمولا این استفاده در ایست بازرسی های دائم بم، مهریز، نائین و ایست بازرسی های موقت محور کرمان رفسنجان و انار به یزد مشاهده می شود. و این استفاده چند باره از سگ های مواد یاب در این محورها برای مسافران دائمی این مسیر موجب از بین رفتن ارامش و امنیت شده است که به نظر می رسد مسئولان ذیربط باید چگونگی استفاده از این سگ ها را مورد بررسی قرار دهند. در این گزارش سعی شده است تا به بررسی موارد منفی استفاده از سگ های مواد یاب که به صورت میدانی جمع آوری شده پرداخته شود.

1. وقت مسافران را بیش از حد می گیرد

یکی از ایرادت وارده که تقریبا همه مسافران از آن گلایه دارند گرفته شدن وقت آنهاست. برای هر بار پیاده شدن و سوار شدن مسافران و بازرسی سگ از داخل اتوبوس و یا ماشین شخصی و نیز بو کشیدن همه مسافران حداقل نیم ساعت وقت لازم است و اگر این را در پنج مرحله محاسبه کنیم زمان دو ساعت و سی دقیقه به دست می آید. که خود زمان قابل توجهی است. و این زمان در روزهای عادی و خلوت سال است. که در روزهای پایانی تعطیلات نوروزی و تعطیلات تابستانی که این به دلیل بالا بودن حجم مسافران،اتوبوس ها و ماشین های شخصی و باری به مراتب افزایش می یابد به طوری که گاهی تنها در یک ایستگاه این زمان به دو ساعت می رسد. طبیعی است مسافری که ساعت هشت صبح را برای رسیدن به مقصد در نظر داشه و برای آن برنامه ریزی کرده است افزایش می یاید و تمامی روزش را تحت الشعاع قرار می دهد. از سربازی پس از سوار شدن به اتوبوس می پرسم چرا این قدر عصبی هستی جواب می دهد دفعه قبل بخاطر همین ایست بازرسی یک ساعت و نیم با تاخیر وارد پادگان شدم و مرا غیبت زدند. یا کارمندی که می گوید هر هفته که به تهران می روم باید با تاخیر دو ساعته سر کار بروم.

2. سگ نجس است و همه وجود ما را نجس می کند

سگ های مواد یاب با دستور مامور مخصوص وارد اتوبوس یا ماشین سواری می شود. روی همه صندلی ها می رود. همه وسایل را بو می کشد بعد داخل جعبه اتوبوس و صندوق عقب ماشین ها می شود و روی وسایل ها قدم میزند. هیچ چیز در امان نیست. از یکی از مسافران محور یزد تهران می پرسم نظرت چیست؟ اول هر چه بد و بیراه دلش خواست نصیب نیروی انتظامی کرد و بعد با لهجه غلیظ یزدی گفت سال گذشته با ماشین شخصی بودم و داشتم گوشت نذری را با خودم به تهران می بردم برای این که خنک بماند روی انها را پلاستیک نگذاشته بودم و تنها یک توری روی ان انداخته بودم و یکی از این سگ ها پا گذاشت روی گوشت ها و من مجبور شدم ان ها را به بیرون بریزم. یا مسافران دیگر نیز این گلایه داشتن ورود سگ به داخل اتومبیل و پا گذاشتن آن روی لیوان و قند و تخمه و میوه ها و مواد خوراکی همه آن ها را نجس کرده علاه بر این نشستن روی صندلی آن همه به مدت طولانی باعث عرق کردن می شود و صندلی ها تقریبا نم ناشی از عرق دارند و پا گذاشتن سگ منجر به نجس شدن صندلی ماشین و لباس مسافران می شود و این برای آنان که وسواس بالایی هم داشته باشند گرانتر تمام می شود.

3.  رهایی کامل سگ ها و فریاد مسافران

سگ های مواد یاب ایست های بازرسی محورهای زمینی و جاده ای که مسئولیت خطیر کشف مواد مخدر را بر عهده دارند از هر قید و بندی آزادند. آنان هیچ زنجیری به گردن ندارند و هر کجا دلشان خواست می روند. این سگ ها علاوه بر بو کشیدن ماشین سراغ مسافران هم می روند و انان را بو می کشند. هر چند این سگ ها تربیت شده هستند و هیچ کاری با ادم ها ندارد اما این سگ ها که چهره بسیار وحشتناکی هم دارند از نظر روانی بسیار برای مسافران به ویژه خانم ها و کودکان ترسناک هستند. یکی از مسافرها می گوید با ماشین شخصی به همراه دختر پنج ساله ام به تهران می رفتم در ایستگاه نایین در صف انتظار بازرسی بودم که ناگهان مامور پلیس در ماشین مرا باز کرد و بدون هیچ حرف و اطلاعی مبنی بر پیاده شدن از اتومبیل سگ را داخل ماشین من انداخت. سگ روی پاهای من امد دخترم که در صندلی جلو نشسته بودم شروع به جیغ زندن کرد و آن قدر ترسیده بود که زبانش تا یک ساعت بند آمد و بعد از آنهم دچار لکنت زبان شد. می گفت هر چه به مامور گفتم که سگ را بیرون ببر بگذار پیاده شویم می گفت نترس من اینجا هستم! علاوه بر این خود در این سفرها شاهد فریاد و ترس شدید خانم ها از رفتن ناگهانی سگ به طرف آن ها بودم. حالا اگر مسئولان محترم دلیل بیاورند که همچنان باید از سگ های مواد یاب استفاده کرد حداقل می توانند که با قرار دادند زنجیر در گردن سگ ها و قرار گرفتن مهار آن ها در دست مامور مخصوص اندکی از امنیت روانی مسافران را تامین نماید.

4.  اما نکته چهارم را باید از نوع دیگر بیان کرد. اگر دقت کرده باشین ایست های بازرسی تنها از مسیرهای شهرهای جنوبی منتهی به تهران وجود دارد و از هیچ مسیری که مبدا آن تهران باشد ایست بازرسی مشاهده نمی شود و این جای سوال دارد که آنچه که بطور معمول از استان های جنوبی به پایتخت و دیگر شهرهای شمالی جابه جا می شود مواد مخدر از نوع سنتی مانند تریاک است اما نباید فراموش کرد که موارد بسیاری وجود دارد از جمله مواد مخدر صنعتی، کالاهای قاچاق، میراث فرهنگی و موارد دیگر که از تهران به  دیگر شهرها جابه جا می شود اما هیچ ایست بازرسی وجود ندارد.

نتیجه آنکه به نظر می رسد پلیس مبارزه با مواد مخدر باید به طور جدی در زمینه ایست های بازرسی از شهرهای جنوبی که ازنظر روانی تحقیر بالایی نیز به شهروندان جنوبی وارد می دارد به ویژه در استفاده از سگ های مواد یاب داشته باشد.