رخدادهایی شیرین‌تر از قهرمانی در کاپ آسیا؛

پس از والیبال، اکنون نوبت بسکتبال است که جهانی شود

بسکتبال و والیبال ایران همزمان‌، روند رو به رشدی گذراندند و مترقی شدند و در دوره‌ای، هر دو به قدرت اول آسیا تبدیل گشتند؛ اما والیبال ایران، یکباره فاصله خود را با رقبای آسیایی تغییر داد و به یک قدرت جهانی بدل شد و صد البته توجه رسانه‌ها را هم به خود جلب کرد؛ حال آنکه در این میان، بسکتبال همچنان به روند صعودی و مثبت خود ادامه داده و افزون بر حفظ جایگاه خود در آسیا، کم‌کم به فکر جهانی شدن است.

کد خبر: ۴۱۸۲۵۱

تاریخ: ۳۱ تير ۱۳۹۳ - ۰۳:۲۶

تیم ملی بسکتبال کشورمان برای دومین بار، قهرمان کاپ آسیا شد؛ آن هم در رقابت‌هایی که پس از جام ‌ملت‌های آسیا، دومین رقابت مهم قاره کهن در رشته بسکتبال است.

به گزارش «تابناک»، ‌کیفیت تیم ملی بسکتبال ایران در سال‌های گذشته، چنان بود که به دست آوردن این قهرمانی از قبل هم قابل پیش‌بینی بود؛ اما آنچه این قهرمانی را برای ما شیرین‌تر می‌کند، نه جام قهرمانی، بلکه تیمی است که این عنوان را به دست آورده است؛ تیمی که در سایه تدابیر خوب مسئولان فدراسیون، نسل جدیدی از بسکتبالیست‌ها را به تیم ملی کشورمان معرفی کرده ‌و این امیدواری را به بار آورده تا حضور مقتدرانه ‌تیم ملی بسکتبال کشورمان در آسیا ادامه‌دار باشد و حتی به جهانی شدن هم بیندیشد.

هنگامی که تیم ملی بسکتبال کشورمان در بازی‌های مرحله گروهی، مغلوب تیم میزبان شد، خیلی‌ها زبان به انتقاد از بسکتبالیست‌های ملی‌پوش کشورمان گشودند؛ اما همین گروه هم تنها اندکی زمان لازم داشتند تا با نسل جدید بسکتبال کشورمان آشنا شوند؛ نسلی که قرار است پشتوانه دلگرم کننده‌ای برای تیم ملی باشد و حتی بسیاری از آنها از هم‌اکنون‌ جایگاهشان را در ترکیب تیم ملی پیدا کرده‌اند.

سجاد مشایخی، بهنام یخچالی، محمد جمشیدی، ارسلان کاظمی و آرمان زنگنه، تنها بخشی از ستارگان جوان تیم ملی کشورمان بودند که در کاپ آسیایی درخشیدند.

بنا بر این گزارش، تیم ملی بسکتبال کشورمان در دوره قبلی کاپ آسیا هم با شعار جوانگرایی به میدان رفت، ولی نتیجه کار این شد که بیشتر بار تیم را ستاره‌های نامدار تیم مانند حامد آفاق و صمد نیک‌خواه‌بهرامی به دوش کشیدند؛ بنابراین، برای مسابقات این دوره هم گمان می‌رفت، همین سرنوشت در انتظار تیم باشد و همه روی اوشین ساهاکیان و حامد حدادی برای درخشش حساب ویژه‌ای باز کرده بودند، ولی نتیجه کار چیز دیگری شد. تمرین‌های مستمر یخچالی، مشایخی و جمشیدی، خودش را در ووهان نشان داد و آن‌ها در بازی سوم به بعد، ستاره‌های تیم ایران شدند.

اما این بار جوانگرایی ـ که مدت‌ها صحبتش بود ـ‌ توفیق اجباری شد و به اجرا درآمد. غیبت کامرانی و آفاق و مصدومیت صمد و آرن داودی، باعث شد تا سجاد مشایخی در غیاب سه گارد رأس اول بسکتبال ایران در ترکیب قرار بگیرد که اگر از حق نگذریم، نمایش خیره کننده‌ای از خود به جای گذاشت.

بهنام یخچالی و محمد جمشیدی هم نشان دادند که دیگر می‌توان در میدان‌های بزرگ نیز‌ روی آن‌ها حساب کرد و امیدوار بود، نسل آینده بسکتبال ایران نیز حرف‌های بسیاری برای گفتن دارند.

در پایان باید گفت، بسکتبال و والیبال ایران همزمان‌، روند رو به رشد گذراندند و مترقی شدند و در دوره‌ای، هر دو به قدرت اول آسیا تبدیل گشتند؛ اما والیبال ایران، یکباره فاصله خود را با رقبای آسیایی تغییر داد و به یک قدرت جهانی بدل شد و صد البته توجه رسانه‌ها را هم به خود جلب کرد؛ حال آنکه در این میان، بسکتبال همچنان به روند صعودی و مثبت خود ادامه داده و افزون بر حفظ جایگاه خود در آسیا، کم‌کم به فکر جهانی شدن است.

خلاصه آنکه قهرمانی ایران در مسابقات کاپ آسیا ارزشمند است، ولی باید گفت توان و شایستگی تیم ایران، بیش از آسیاست و امروز باید تنها به صعود به مرحله دوم رقابت‌های جام جهانی بیندیشیم. باید حس جاه‌طلبی در مدیران، کادر فنی و بازیکنان تیم ملی بسکتبال ایران ایجاد شود و افق دیدمان را توسعه دهیم و به ارائه بازی‌های قدرتمند در جام جهانی و راهیابی به مرحله دوم این رقابت‌ها بیندیشیم. البته از بازی‌های آسیایی نیز نباید غافل شد.

گفتنی است، حرکت سنجیده و تحسین‌برانگیز مسئولان فدراسیون در کاپ آسیای امسال ـ که موجب ایجاد پشتوانه‌های خوبی برای تیم ملی بسکتبال شد ـ این امیدواری را به بار آورده که در سال‌های آینده از بسکتبال بیشتر و بیشتر بشنویم.