چگونه در عصر ارتباطات یک خبر دروغ، یک حرکت عظیم می‌شود؟

اسپلبرگ شکارچی دایناسوری که جماعتی او را محکوم کردند!

عکس شرم‌آور یک شکارچی که برای تفریح خود یک دایناسور را از نوع «تیسراتوپس» به قتل رسانده و با خوشحالی با این حیوان عکس هم می‌گیرد. لطفاً این عکس را به اشتراک بگذارید تا آبروی این فرد نفرت‌انگیز پیش جهانیان برود.

کد خبر: ۴۱۸۰۰۰

تاریخ: ۲۹ تير ۱۳۹۳ - ۲۱:۱۱

اتفاقاتی که به تازگی درباره استیون اسپیلبرگ در فیس بوک رخ داد و موجی علیه «استیون اسپیلبرگ»، کارگردان برجسته دهه‌های اخیر سینما ایجاد کرد، این پرسش را پیش آورد که در عصر ارتباطات و دوران شکل‌‌گیری دهکده جهانی در رویارویی با ظرفیت بالقوه‌ای که می‌تواند یک خبر ولو دروغ را به حرکتی عظیم مبدل سازد، چگونه باید هشیار بود؟

به گزارش «تابناک»، ‌به نقل از ایندیپندنت و یوس ای تودی، استیون اسپیلبرگ چهره ناشناخته‌ای برای مردم دنیا نیست و بسیاری از فیلم‌های او از جمعه پارک ژوراسیک حجم عظیمی از مخاطبان جهانی را داشته؛ اما هنوز بسیاری از مردم دنیا، این کارگردان مطرح سینمای آمریکا را نمی‌شناسند و به تازگی با او به عنوان یک شکارچی غیرقانونی که گونه نادر جانوری را شکار کرده و در کنار لاشه حیوات عکس یادگاری انداخته، آشنا شده‌اند!

ماجرا از آنجا آغاز شد که «جی برنسکامب»، یکی از تصاویر پشت صحنه فیلم «پارک ژوراسیک» محصول ۱۹۹۳ را در صفحه فیس‌بوکش منتشر کرده و زیر آن به شوخی متنی علیه اسپیلبرگ نوشت که بسیار جدی گرفته شد و یک حرکت عظیم ‌در پی داشت! برنسکامب برای این عکس نوشت: «عکس شرم‌آور از شکارچی‌‌ که برای تفریح یک «تریسراتوپس» را کشته و با خوشحالی با این حیوان عکس هم می‌گیرد. لطفاً این عکس را به اشتراک بگذارید تا جهانیان نام این مرد منفور را بشناسند».

اما در اتفاقی باورنکردنی، نوشته برنسکامب جدی گرفته شده و در مدت زمانی نه چندان طولانی این عکس بیش از ۳۳ هزار بار در فیس‌بوک به اشتراک گذاشته شد و هزاران پیام ‌داشت که بخش اعظمی از نظردهندگان، ‌این کار استیون اسپیلبرگ را محکوم ‌کردند و مدلی که اسپیلبرگ با آن عکس گرفته بود را همچون کرگدنی کمیاب متصور شدند که یک شکارچی پس از قتل این گونه نادر و ضربه محکم به محیط زیست، از آنچه کرده خوشحال است!

واکنش‌ها نسبت به انقراض نسل یک دایناسور‌ ۶۶ میلیون ساله آنقدر سنگین بود که برای هر ناظری تکان دهنده می‌نمود. یکی از کاربران با هزاران لایک در پستش‌، تأکید کرده بود، جنایتی که اسپیلبرگ انجام داده، هیچ فرقی با جنایتی که شخصی به خانه شما می‌آید و انجام می‌دهد، ندارد و در واقع به همین سرعت، این کارگردان صاحب نام به یکی از بدمن‌های فیلم‌هایش بدل شد! البته واکنش‌ها نسبت به آسیب زدن به گونه‌های جانوری و گیاهی در معرض انقراض طبیعی است؛ اما وقتی این گونه میلیون‌ها سال پیش منقرض شده باشد، دیگر اوضاع طبیعی نیست!

یکی از کابران فیس‌بوک از استیون پرسیده: «چرا این حیوان نادر را کشتی؟» و دیگری نوشته: «نمی‌دانستم اسپیلبرگ شکارچی دایناسور است!». یکی دیگر از کاربران فیس‌بوک در زیر این عکس که ظاهراً مدل حیوان بازسازی شده کنار اسپیلبرگ در آن خیلی طبیعی به نظر می‌رسد، نوشته: «این استیون اسپیلبرگ است، کارگردان فیلم پارک ژوراسیک!» و دیگری در پاسخ نوشته ‌است که «برایم مهم نیست او چه کسی‌است. نباید آن حیوان را می‌کشت‌» و برخی دیگر با ابراز انزجار از اسپیلبرگ، تأکید کرده‌اند دیگر هیچ‌وقت فیلم‌هایش را ‌نخواهند دید!

«جی برنسکامب» پس از آنکه دریافت نمی‌تواند موج به راه افتاده را فرو بنشاند و مردم باور کرده‌اند که واقعاً اسپیلبرگ این غول مهربان را ـ که ۶۶ میلیون سال پیش نابود شده ـ شکار کرده، به شوخی‌اش ادامه داد و با انتشار تصویری از فیلم «آرواره‌ها»، ساخته ۱۹۷۵ که استیون اسپیبلبرگ در پشت صحنه بر روی مدل کوسه استفاده شده در این فیلم سوار شده، ابعاد دیگری از جنایات این شکارچی دایناسور را برای جماعت فاقد اطلاعات عمومیِ حداقلی آشکار نماید!

‌«جی برنسکامب» زیر این عکس نوشته‌ است: «لطفاً به شناسایی این قاتل بی‌رحم کوسه‌ها که ‌‌غیرقانونی حیوان می‌کشد، کمک کنید. کوسه‌ها برای اکو‌سیستم ضروری هستند و منطقه حفاظت شده آن‌ها در سواحل کالیفرنیاست. اگر از محل یا هویت این فرد اطلاع دارید، هرچه زود‌تر مقامات را در جریان گذارید‌» و طبیعتاً جماعتی که شکار یک دایناسور را باور می‌کنند، ماجرای کوسه را به سرعت باور می‌کنند و بعید نیست تا پای شکایت از اسپیلبرگ به واسطه جنایت‌های ضدمحیط زیستی‌اش نیز رفته باشند!

کریگ فرگوسن، کمدین اسکاتلندی مشهور در هالیوود گفته است: «تو نمی‌توانی از یک نفر برای خودت قهرمان بسازی، تنها به دلیل چیزهایی که درباره او در اینترنت خوانده‌ای. اینترنت منبع اطلاعات نیست، بلکه منبع دروغ (اطلاعات اشتباه) است» اما در دنیای کنونی چگونه می‌توان این حقیقت را به یک باور عمومی بدل کرد که به هر اطلاعاتی برای تحلیل و تنظیم رفتارشان بسنده نکنند؟