کارکرد ضعیف تیم ملی تکواندو در «سوژو»؛

روزهای نگران‌کننده تکواندو در مسیر «اینچئون» و «ریو»

مسابقات جایزه بزرگ چین ‌با ‌دو مدال برنز برای تیم ملی ایران به پایان رسید تا تکواندو‌ ایران با به دست آوردن یکی از ضعیف‌ترین نتایج سال‌های گذشته‌اش، موجی از نگرانی را در دل هواداران این رشته، که به مدال‌آوری آن در مسابقات آسیایی اینچئون و المپیک ریو دل بسته بودند، پدید آورد.

کد خبر: ۴۱۴۳۶۵

تاریخ: ۱۷ تير ۱۳۹۳ - ۱۲:۲۰

به گزارش «تابناک»، مسابقات جایزه بزرگ سوژو در چین، یکی از مهم‌ترین رقابت‌های دنیای تکواندوست که با ۳۲ تکواندوکار اول رنکینگ جهانی برگزار شد و تیم ملی کشورمان هم با شش هوگوپوش عنوان‌دار و مدال‌آور در این رقابت‌ها شرکت کرد که البته نتیجه‌اش تنها‌ دو مدال برنز ‌سجاد مردانی و بهنام اسبقی بود و چهار تکواندوکار دیگر ایرانی در این رقابت‌ها مقام درخوری به دست نیاوردند.

بنا بر این گزارش، باقری معتمد که با نائب قهرمانی المپیک، نامدار‌ترین عضو‌ تیم شش نفره ایران بود، برابر حریف گمنامی از پورتوریکو شکست خورد و هادی مستعان ـ که در رقابت‌های جهانی مکزیک، قهرمانی جهان را از آن خود کرده بود ـ در چین راه به جایی نبرد و فرزاد عبداللهی و مسعود حجی‌زواره هم کیفیت لازم ‌در این رقابت‌ها را از خود به نمایش نگذاشتند.

به این ترتیب تکواندویی که همیشه یکی از رشته‌های دارای شانس برای کسب مدال در المپیک بود، این روز‌ها تنها به دو برنز در مسابقات جایزه بزرگ دل‌خوش کرده است.

اهمیت مسابقات جایزه بزرگ «سوژو» از این جهت بود که این مسابقات، افزون بر جایزه دلاری از بالا‌ترین امتیاز جهت حضور در المپیک ریو نیز برخوردار بود؛ رقابتی که با موفقیت در آن، تکواندوکاران می‌توانستند، رنکینگ خود را تا حد ممکن بهبودی ببخشند یا فاصله خود را با دیگر رقبا زیاد کنند.

در کنار این شرایط، می‌توان به این نکته هم اشاره داشت که اگر تکواندوکاری موفق به گرفتن ۴۰ امتیاز کامل این مسابقات می‌شد، دیگر نیازی به هزینه کردن و حضور در مسابقات دیگر با امتیازات پایین‌تر نبود.

با این حال، تیم ملی تکواندو‌ ایران به ‌رغم یک اردو‌ آماده‌سازی طولانی، نتوانست از فرصت خوب «سوژو» بهره ببرد و هم‌اکنون برای کسب جواز حضور در المپیک ریو، باید چشم به مسابقات انتخابی دیگری داشته باشد.

این گزارش می‌افزاید: بسیاری برای توجیه نتایج ضعیف تیم ملی تکواندو به نتایج مثبت رقابت‌های آلمان اشاره می‌کنند و ‌از خستگی ملی‌پوشان در این مسابقات سخن یه میان می‌آورند؛ اما نکته‌ای که در این زمینه هست، اینکه اولا سطح مسابقات آلمان با چین قیاس کردنی نیست و مسابقات جایزه بزرگ چین با حضور ۳۲ تکواندوکار اول رنکینگ جهانی مسابقات معتبرتری است. دیگر آنکه تیم ملی ایران از فروردین ماه امسال ـ که در مسابقات آلمان حاضر بود ـ تا تیرماه ـ که به مسابقات چین رفته ـ در رقابت‌های خاصی شرکت نکرده که خستگی را بهانه‌ای برای نتیجه نگرفتن تیم بدانیم.

تیم ملی تکواندو در حالی این نتایج را به دست آورد که در روزهای آتی مسابقات متعدد و حساس دیگری هم پیش روی دارد. رقابت‌های امتیازی قزاقستان که البته به لحاظ امتیاز از مسابقات سوژو و رقابت‌های کره که هفته آینده برگزار می‌شود، پایین‌تر است و بازی‌های آسیایی اینچئون که به طور حتم کره‌ای‌ها برنامه‌های ویژه‌ای برای آن دارند.

اکنون ملی‌پوشان کشورمان برای رسیدن به شیاپ چانگ برزیل خیلی مسیر همواری پیش ‌روی ندارند. فعلا ‌این مسیر برایشان کمی ناهموار است و شاید اگر در آستانه بازی‌های المپیک ‌امتیازات لازم را به دست نیاورده باشند، حسرت چنین روزهایی را بخورند که نتوانستند امتیازات لازم را در این زمان که شرایطش را داشتند، به دست بیاورند.