نگاه شما: مشکلات دانشجویان پیام نور

بخش «نگاه شما» برای ارائه و معرفی «نگاه» مخاطبان «تابناک» به همه موضوعات است. هر مخاطب «تابناک» می‌تواند با مد نظر قرار دادن شرایط همکاری با این بخش، «نگاه» خود را ارسال کند تا در معرض دید و داوری دیگر مخاطبان قرار گیرد.

کد خبر: ۴۱۳۹۱۸

تاریخ: ۱۵ تير ۱۳۹۳ - ۲۳:۱۶

س-ر دانشجوی دانشگاه پیام نور واحد ملارد و مهمان ترمی واحد اسلامشهر در مطلب ارسالی برای «نگاه شما» نوشت:

چند  سال پیش وقتی در دانشگاه پیام نور قبول شدم چندان علاقه ای به رفتن به این دانشگاه نداشتم ولی به دلایل اینکه شهریه ی پایینتری نسبت به دانشگاه آزاد دارد این دانشگاه را انتخاب کردم.

در ابتدای امر متوجه شدم استادان این دانشگاه اکثرا از خود دانشگاه پیام نور هستند و در سطح علمی بسیار پایینی قرار دارند. از نظر ساختمان و تجهیزات هم همینطور . معمولا یک ساختمان یا مدرسه ی مستهلک را اجاره میکنند و چون ساختمان اجاره ایست هیچ هزینه بابت تعمیرات آن نمیشود. تخته وایت بورد های مستهلک و صندلی های مستهلک هم که مسئله ای عادی بود.

استادان هر موقع دلشان میخواهند بر سر کلاس میایند و هیچ توبیخی نمیشوند در صورتی که 30 دانشجو از جای جای شهر با هزینه های گزاف تاکسی و مرخصی و هزار دردسر بر سرکلاس آمده اند ولی استاد نمی آید چون دوست نداشته یا جای
دیگر کار داشته.

شهریه هر ترم 20  درصد افزایش پیدا میکند و این افزایش شامل تمام دانشجوها میشود چه انها که جدید الورود هستند چه انها که ترم 7 و  8 هستند در صورتی که شهریه ی دانشگاه ازاد برای یک دانشجو از زمان ورود تا فارق التحصیلی یکی است و شامل افزایش شهریه نمیشود.

کارمندان بخش اداری هم که اصلا پاسخگو به کار دانشجویان نیستند. و برای یک نامه ی اشتغال به تحصیل باید  یکی دوماه بروی و بیایی و با هزار التماس بتوانی یک نامه اشتغال به تحصیل و یا درخواستی بگیری . البته اگر بتوانی کسی را پیدا کنی که کارت را انجام دهد!

کارمندان بخش اداری کم هستند و کارمندان موجود معمولا کار 2  یا 3 نفر را انجام میدهند و به همین دلیل کارهای دانشجویان جزو الویت سوم و چهارم قرار دارد.

خود دانشگاه پیام نور میداند چه دانشگاهها و چه واحدهایی تاسیس کرده که برگزاری امتحانات را به حراست کل سپرده تا حداقل اگر یک کار سر وقت و درست انجام شود آن هم برگزاری امتحانات است.

تمام دانشجویان پیام نور فقط افسوس میخورند و میسازند و میسوزند  و دلشان خوش است که قرار است یک لیسانس بگیرند که به درد گزاشتن بر روی تاقچه میخورد.