آفت‌کش‌ها بلای جان حشرات و بی‌مهرگان

کد خبر: ۴۱۱۴۱۸

تاریخ: ۰۶ تير ۱۳۹۳ - ۱۸:۰۰

نتایج حاصل از بررسی آفت‌کش‌های سیستمیک با ترکیبات «نئونیکوتینوئید»ها و «فیپرونیل»ها نشان می‌دهد که این مواد باعث نابودی طیف وسیعی از بی‌مهرگان شده و عامل اصلی کاهش جمعیت زنبورهای عسل هستند.

به گزارش ایسنا، نگرانی‌ها نسبت به اثر مخرب آفت‌کش‌های سیستمیک بر طیف وسیعی از جانداران مفید طی 20 سال اخیر افزایش یافته اما علم تاکنون هیچ دلیل و مدرک مستندی برای آن ارائه نداده است. در نهایت یک گروه ضربت متشکل از گروهی از محققان مستقل بین‌المللی وابسته به اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت (IUCN) به بازبینی مجدد 800 گزارش در این زمینه پرداخته و به شواهد واضحی از خطرات ناشی از این آفت‌کش‌ها دست یافتند که این شواهد بر لزوم اجرای اقدامات نظارتی فوری تاکید می‌کند.

این آنالیز که با عنوان ارزیابی یکپارچه جهانی در نشریه «مطالعه علوم و آلودگی محیط زیست» منتشر شده، نشان می‌دهد مشتقات نئونیکوتینوئیدی، تهدید جدی برای زنبورهای عسل و سایر حشرات گرده افشان نظیر پروانه‌ها هستند. این ترکیبات همچنین بر نرم‌تنانی نظیر کرم‌های خاکی و پرندگان اثر سوء می‌گذارند.

به گزارش ایسنا به نقل از پایگاه رسمی اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت، نئونیکوتینوئیدها سموم اثرگذار روی دستگاه عصبی هستند که دامنه تاثیر آنها از مرگ ناگهانی تا عوارض درازمدت را شامل می‌شود. حتی قرارگیری طولانی‌مدت در معرض میزان اندک این مواد سمی نیز می‌تواند کشنده باشد. از عوارض بلندمدت این آفت‌کش‌ها نیز می‌توان به آسیب به حس بویایی یا حافظه و ناباروری اشاره کرد. این آفت‌کش‌ها در زنبورهای عسل عادات تغذیه‌ای را تغییر داده و اشتهای آنها را کاهش می‌دهند.

نئونیکوتینوئیدها همچنین در کرم‌های خاکی، غریزه حفر تونل را دستخوش تغییر کرده و در حشرات گرده افشان‌ سبب دشواری در پرواز و آسیب‌پذیری در برابر بیماری‌ها می‌شوند.

«ژان مارک بانماتین»، متخصص مرکز تحقیقات علمی فرانسه و یکی از محققان ارشد این مطالعه می‌گوید: شواهد درباره اثرات مخرب این آف‌کش‌ها بسیار واضح است و ما خود شاهد نابودی حاصلخیزی محیط زیست، طبیعت و مزارع خود هستیم که این آسیب‌ها مشابه آسیب‌هایی است که استفاده از «اورگانوفسفات»ها یا «ددت» از خود به جای گذاشت.

این مطالعه همچنین نشان داد آسیب پذیرترین جانداران در برابر این آفت‌کش‌ها، بی‌مهرگان ساکن خشکی نظیر کرم‌های خاکی و پس از آنها آسیب‌پذیرترین جانداران حشرات گرده افشان نظیر زنبورهای عسل و پروانه‌ها هستند.