ادامه نوسان در اتلتيكو

کد خبر: ۴۱۰۷۴

تاریخ: ۲۸ اسفند ۱۳۸۷ - ۲۱:۲۱

در پى حذف شدن اتلتيكو مادريد به دست پورتو در مرحله يك هشتم نهايى فوتبال جام قهرمانان باشگاه هاى اروپا ابراز نارضايتى از سوى برخى بازيكنان باشگاه اسپانيايى يك بار ديگر بالا گرفته و بخصوص سرجيو اگه رو مهاجم جوان آرژانتينى اين تيم باز با ابل رسينو مربى اتلتيكو رودررو شده است.

به نوشته ایران، رسينو از اواسط دى ماه ۸۷ به جانشينى خاوى ير اگيره مكزيكى مربى اتلتيكو شد، با اين اميد و هدف كه به برخى نتايج ضعيف اتلتيكو در فصل جارى پايان بخشد اما اگر حرف هاى اگه رو را مبنا بگذاريم او توفيقى در اين خصوص نداشته است.

در بازى برگشت اتلتيكو با پورتو كه در پرتغال برگزار شد و با ثبت تساوى بدون گل براى دو تيم سند حذف ياران اگه رو براساس تساوى ۲ـ۲ ديدار رفت (و گل خوردن آنها در مسابقه خانگى) صادر شد. رسينو در بيشتر دقايق تيمش را فقط با يك مهاجم (اگه رو) در زمين چيد و ديه گو فورلان ديگر مهاجم معروف و اروگوئه اى اتلتيكو را در ابتداى وقت روى نيمكت نشاند.

اگه رو در اين خصوص گفته است: «ما از وقتى كه رسينو مربى ما شده است، پيشرفتى فنى نداشته ايم و يك نشانه آن در مسابقه برگشت با پورتو بود. اگر رسينو، فورلان را باز از ابتداى وقت كنار من قرار مى داد و تيم را با يك تك مهاجم به ميدان نمى فرستاد، قضيه بسيار فرق مى كرد. او مهاجمى است كه مى تواند در برخى دقايق با يك ضربه سرنوشت را عوض كند.

ما بايد از حضور ماكسى رودريگز و سيمائو سابروسا در دو سمت زمين بهره بيشترى مى برديم و آنها با ارسال هايشان ما را در شرايطى مساعدتر قرار مى دادند. اما چه كنيم كه نه من بلكه رسينو در اينجا تصميم گيرنده است و انتخاب ارنج تيم با ما نيست. هر چه يك مربى بگويد، بايد انجام پذيرد.

او به ما تأكيد كرد كه در استاديوم پورتو ابتدا در پى گل نخوردن و سپس اجراى ضدحملات باشيم. اين روش شايد براى ۳۰ دقيقه اول مسابقه بد نبوده باشد، اما براى دقايق بعدى فايده اى نداشت زيرا اين پورتو بود كه با تساوى هاى صفر ـ صفر و ۱ـ۱ بالا مى رفت و ما بوديم كه به گلزنى و پيروز شدن نياز داشتيم.»

فقط اگه رو نيست كه با رسينو ارتباطى منفى دارد و رودريگز آرژانتينى هم مورد تأييد اين مربى نيست و روابط اين دو نيز تيره است. براثر اين روند در هفته هاى اخير بارها رودريگز در همان اوايل وقت دوم از زمين بيرون كشيده شده است.

«اگه رو»ى ۲۲ ساله در حمايت از هموطنش مى گويد: «براى ماكى كار سخت است، زيرا به اندازه كافى و به شكلى عقلايى از او استفاده نمى شود. ما از او حمايت مى كنيم اما اين مربى است كه تصميم مى گيرد چه اتفاقى مى افتد و چه كسى بازى مى كند و به چه ميزان. من نارضايتى ام از شرايط تاكتيكى موجود در ويسنته كالدرون (ورزشگاه اختصاصى اتلتيكو) را به اطلاع سران اتلتيكو رسانده ام اما بيش از اين كارى از من برنمى آيد. باشگاه بايد جوابگو باشد زيرا او را آوردند تا ضعف هاى دوران كار اگيره رفع شود و اتفاقى كه نيفتاده، همين مسئله است. اصولاً استخدام او براساس توصيه و يا نظر ما صورت نگرفت و چيزى بود كه باشگاه مى خواست.»

گفتنى است، اتلتيكو مادريد به رغم داشتن بازيكنان متعدد خوب و حمايت وسيع هوادارانش امسال نتايجى پرنوسان گرفته و به رغم برخى نتايج خوب (شامل پيروزى چندى پيش بر بارسلونا و برد اواخر اسفندماه در برابر ويارئال) نتوانسته است تداوم لازم را داشته باشد و دور ماندن از جمع ۴ تيم صدر جدول ليگ اسپانيا، در حالى كه ويارئال هم اخيراً جايى در آن جمع داشته، نشانه و محصولى از همين امر است.